LAERNOCTUS

Druids of Horrors

Οι ρίζες των Druids of Horrors ξεκινάνε από την Εποχή των Μύθων, όταν ακόμη η σέκτα τους άκμαζε στην άγρια Επικράτεια της Neluvia. Η ιδιαίτεροι αυτοί δρυίδες πήραν το όνομα τους επειδή κάποτε μπορούσαν να μεταμορφώνονται σε μαγικά θηρία—μια μυστική ικανότητα που χάθηκε μαζί με τους αρχαίους πεσόντες της σέκτας κατά του Πολέμους των Κατόπτρων ενάντια στους orilyni, νωρίς στην Εποχή του Πρώτου Φεγγαριού. Παρ’ όλα αυτά, διασώθηκε η γνώση της τιθάσευσης των μαγικών θηρίων, κάτι που μέχρι και σήμερα οι Druids of Horrors γνωρίζουν και μοιράζονται μόνο με την φατρία των Tamers of Horrors.

Αφού η Neluvia κατάφερε να πατάξει τους orilyni, οι Druids of Horrors κλήθηκαν από την θεά Mother να ταξιδέψουν μέσω των Paths of the Ancients με προορισμό την Desert Breath Pathgate στην Asmeda για να υποστηρίξουν την μάχη που έδιναν οι Anserians σ’ αυτόν τον κοινό εχθρό. Περισσότεροι των δρύιδων ήταν eyafen και οι λαοί της Asmeda θα ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπαν έναν τόσο διαφορετικό λαό στην γη τους.

Με τα χρόνια η σέκτα ενσωματώθηκε σ’ αυτή την νέα γη. Μαζί με τους Anserians, αλλά και με διάφορους άλλους πολιτισμούς των Παλαιών Βασιλείων που έφτασαν στην “νεαρή” Asmeda, πορεύτηκαν στην δυτική μεριά της ηπείρου. Μέχρι και σήμερα, η σέκτα των Druids of Horrors θεωρείται θεμελιώδης λίθος του λαού των Laernoctians, καθώς όσοι πιστοί τους ακολούθησαν βρήκαν έναν τόπο για να στεριώσουν—μια νέα πατρίδα.

Οι Druids of Horrors ζούνε στον καταυλισμό Ντόρασφολγκαν, στον δρυμό Ίλγκος Ναάρντ των λόφων Druargus Esthay, κάποια χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Laernoctus. Αν και οι Laernoctians τους θεωρούν ηγετικές μορφές, οι ίδιοι είναι αποστασιοποιημένοι από τις αστικές νησίδες της χώρας τους. Είναι χρέος τους να επιβλέπουν την Promised Land Pathgate και τα δαιδαλώδη μονοπάτια των Paths of the Ancients πέρα από αυτήν. Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι δρυίδες περνούν τις μέρες τους μακριά από τον υλικό κόσμο, “χαμένοι” στην Alsidora.

Με την δύναμη της Mother, οι δρυίδες ευλογούν την γη της Laernoctus—ομολογουμένως, τα εδάφη της συγκαταλέγονται στα πιο εύφορα της Asmeda. Τα δάση έχουν από τις πιο ζωντανές πανίδες και πυκνές χλωρίδες της δυτικής ηπείρου, ενώ στην λίμνη Asdarida, υπάρχει κάθε λογής ψάρι του γλυκού νερού. Αιώνιο σεβασμό προς τους δρυίδες έχουν όλοι οι Laernoctians, αφού ξέρουν ότι χάρη σ’ αυτούς υπάρχει η φατρία των Tamers of Horrors—μια “οικογένεια” φυσιολατρών και υπερασπιστών του τόπου, στους οποίους βασίζεται σημαντικά η οικονομία της Laernoctus.

Ηγέτιδα των δρυίδων, που φέρει τον ανώτατο τίτλο του Beastpatron, στην παρούσα φάση είναι μια eyafen δρυίδισσα, η Beastmother Trissandria Breezeblood. Η σοφή eyafen με την έλευση του Τρίτου Φεγγαριού έχει γίνει ιδιαίτερα ανήσυχη και υπάρχει η φήμη πως δεν έχει εμφανιστεί σε κοινή θέα εδώ και χρόνια γιατί αναζητά τον Frozen Torrent, έναν Αρχαίο Ευγενή Προστάτη των Paths of the Ancients—μυθοπλασίες για ενήλικους όπως λένε οι περισσότεροι των Laernoctians.

Tamers of Horrors

Living plate

Οι Tamers of Horrors έχουν το μοναδικό χάρισμα να τιθασεύουν ακόμη και τα πιο επικίνδυνα μαγικά θηρία—ένα χάρισμα που δέχονται μέσω ιεροτελεστιών που τελούν οι Druids of Horrors.

Αυτή η ικανότητα των δαμαστών, άλλαξε δραματικά την υπόσταση της Laernoctus προς των υπόλοιπο κόσμο, αφού έχει ταυτιστεί με την ίδια την πολιτεία. Η ύπαρξη τους αν και αρχικά διαδόθηκε σ’ όλη την Asmeda, με την έναρξη των Δαιμονικών Πολέμων έγιναν φημισμένοι ως και τα Παλαιά Βασίλεια—ακόμη και στις βαθιές, ορεινές πόλεις των dwarves των Mountains of Mist.

Οι δαμαστές έχουν ηγετικό ρόλο στον τόπο τους. Οι αρχοντικές οικογένειες που διοικούν τις επιμέρους περιοχές της πολιτείας, έχουν τουλάχιστον ένα μέλος τους ενταγμένο στην φατρία των Tamers of Horrors. Για τους περισσότερους Laernoctians, οι δαμαστές, είναι ηρωικές μορφές που συμμετείχαν δραστικά στους Δαιμονικούς Πολέμους—ή έστω οι πρόγονοι αυτών. Αυτό τους δίνει δυνατό κοινωνικό στάτους στην πολιτεία και όχι μόνο.

Η φατρία συμβάλει ως μια από τις σημαντικότερες εισροές της Laernoctus, αφού οι υπηρεσίες τους εδώ και αρκετά χρόνια “αγοράζονται” από τρίτους. Έτσι, μετά το πέρας των Δαιμονικών Πολέμων δεν είναι απίθανο να τους συναντήσει κανείς ακόμη και στα πιο απόμακρα μέρη του Salorras, υπό την αιγίδα κάποιου ιδιωτικού ή κρατικού οργανισμού άλλων χωρών. Μεγάλο μέρος των χρηματικών αμοιβών που λαμβάνουν οι δαμαστές καταλήγει στα κεντρικά της φατρίας, όπου από εκεί διαμοιράζεται στους κατά τόπους άρχοντες—κατ’ επέκταση στα κονδύλια ανάπτυξης του τόπου που επιβλέπουν.

Στο παρόν ηγετική μορφή της φατρίας είναι ο Atamal Warnn, ένας πελώριος και γεροδεμένος άνδρας, κατά το ήμισυ Laernoctian και Braoran. Ο Atamal διέμεινε για πολλά χρόνια στην Neluvia όπως λέει και ο ίδιος για να γνωρίσει την πατρίδα των προγόνων των Druids of Horrors από πρώτο χέρι. Αφού ταξίδεψε σε δεκάδες μέρη του κόσμου, πλέον βρίσκεται στην πόλη της Laernoctus. Πλάι του στέκεται πάντα ο Ashkibahr, ένας γιγαντόσωμος μαντιχώρας, που κάποτε έσπερνε τον τρόμο στους βάλτους Azakha της Faeldar, προτού ο Atamal τον δαμάσει και τον κάνει πιστό του “κατοικίδιο”.

Laernoctus

Χτισμένη στα πυκνά δάση των λόφων Druargus Esthay, η πρωτεύουσα Laernoctus δεσπόζει στο μεγάλο λεκανοπέδιο του Laer, μεταξύ των λόφων Pampula και Gnathor. Το ήπιο κλίμα και το διαχρονικά εύφορο έδαφος του λεκανοπεδίου ήταν ο λόγος που οι πρώτοι Laernoctians έχτισαν αυτό το σημαντικό αστικό κέντρο, με γνώμονα την εναρμόνιση στη φύση. Με την πάροδο των χρόνων άνθησε και διογκώθηκε ώσπου πληρούσε τις προϋποθέσεις για να ενταχθεί στην Συνομοσπονδία των Free Cities of South—πράγμα που έγινε κατά το 408 έτος της Εποχής του Πρώτου Φεγγαριού.

Η πόλη φημίζεται για την ζωντάνια της και το καθαρό περιβάλλον που την περικλείει. Είναι γνωστός προορισμός σε ταξιδιώτες που θέλουν να φτάσουν πιο κοντά στην φύση, χωρίς όμως να χάσουν τις ανέσεις που τους προσφέρει ένας μεγάλος και πολυπληθής οικισμός. Κατηφορίζοντας από τον λόφο Pampula δια του Δρόμου του Μισοφέγγαρου—ένας δρόμος με πλίνθους διαφόρων έντονων χρωμάτων—η Laernoctus ξανοίγεται στο πλούσιο λεκανοπέδιο Laer σαν βλαστισμένη όαση, πράσινου και καφετιού χρώματος, με αμυδρούς κίτρινους φανούς να φεγγοβολούν στους κεντρικότερους κόμβους της.

Η στολισμένη με πρασινάδα και ανθισμένους φυσικούς τάφρους Veilisa Square, στο κέντρο της πόλης, φιλοξενεί την μεγαλύτερη αγορά της πολιτείας, όπου εμπορεύματα από όλη την ήπειρο καταφθάνουν καθημερινά και είναι διαθέσιμα σε καλές τιμές. Το διάσημο παζάρι του Ferenloth παρέχει βασικά υλικά σε αφθονία, ενώ οι ταβέρνες του Miathrin αντίκρυ της πλατείας προσφέρουν τα πιο εκλεκτά πιάτα στην πόλη, βασισμένα στην παραδοσιακή κουζίνα των eyafen της άγριας Neluvia. Άξιος αναφοράς είναι ο dwarf Narebrim the Broad της οικογένειας των Stonekings, ένας αριστοτέχνης οπλοποιός, ο οποίος εδώ και δεκάδες χρόνια συνεργάζεται με τους Tamers of Horrors, έχοντας την αποκλειστικότητα κατασκευής οπλισμού της φατρίας.

Πλάι της πλατείας, σαν τη μύγα μέσ’ το γάλα, στέκονται τα ψηλά πέτρινα κτήρια της κεντρικής διοίκησης των Tamers of Horrors—ένα σύμπλεγμα άκομψης αρχιτεκτονικής που σχεδιάστηκε και σηκώθηκε μετά το πέρας των Δαιμονικών Πολέμων, από εργολάβους επηρεαζόμενους από το μοντέρνο στυλ των Braorans. Εκεί, το οχυρό του Olmun φιλοξενεί την πολιτοφυλακή της Laernoctus η οποία έχουν στενές σχέσεις με τους δαμαστές. Πλάι στο οχυρό βρίσκεται η κεντρική διοίκηση της φατρίας των δαμαστών—το Κτίσμα του Τρόμου. Στα άνω επίπεδα του γοτθικού κτίσματος στεγάζονται τα γραφεία της φατρίας, ενώ στο ισόγειο και στα υπόγεια υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένοι χώροι όπου γίνεται η εκτροφή και εκπαίδευση μαγικών θηρίων.

Βόρεια της Laernoctus και πέρα απ’ τον λόφο Gnathor, στις απότομες πλαγιές των λόφων Druargus Esthay, εκτείνεται ένα πελώριο κομμάτι πυκνής βλάστησης—το δαιδαλώδες δάσος του Ίλγκος Ναάρντ. Μέσα από τα δύσβατα μονοπάτια, το δάσος οδηγεί στον καταυλισμό Ντόρασφολγκαν, όπου ζούνε οι δρυίδες της σέκτας των Τρόμων—σιωπηλοί θεατές του Salorras και φύλακες της Promised Land Pathgate. Η έλευση ανυποψίαστων περιπλανόμενων τυχοδιωκτών στην ευρύτερη περιοχή του Ίλγκος Ναάρντ, μπορεί να αποβεί μοιραία, αφού το επικίνδυνο δάσος, πέραν ότι φρουρείται από τους δρυίδες, είναι το σπίτι διαφόρων μαγικών θηρίων και άλλων αλλόκοσμων πλασμάτων που ευκαιριακά διαβήκαν τα ισχνά σύνορα του Continuum Alsidora και βρέθηκαν μια για πάντα στον υλικό κόσμο.

Sanserys

Μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της επαρχίας της Laernoctus είναι η Sanserys. Πλάι στην βορειοανατολική ακτογραμμή της λίμνης Asdarida, η Sanserys φημίζεται για την πλούσια αλιεία της όπως και για τα υποθαλάσσια ορυχεία άνθρακα και πολύτιμων λίθων—κυρίως ρουμπινιών και διαμαντιών.

Την πόλη επισκέπτονται συχνά έμποροι και περαστικοί τουρίστες, αφού λειτουργεί ως σταυροδρόμι μεταξύ των συνόρων της Laernoctus, του Katjemeran και του elmaer κράτους Ylna’Anor. Η αγορά του Lirent έχει μεγάλη ποικιλία εγχώριων αγαθών, ενώ είναι γνωστό ότι κοντά στην ανατολική πύλη της πόλης, στο παζάρι του Tharmentis κατά καιρούς στήνονται νομαδικές εμπορικές άμαξες που εμπορεύονται αγαθά που έφτασαν από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Asmeda.

Στο λιμάνι του Sans—το μεγαλύτερο της λίμνης Asdarida, προσαράσσονται τα πλοία της συντεχνίας των Ανθρακωρύχων της Sanserys. Με επικεφαλής τον dwarf Bilmorin Blacksnout of the Beastwarriors family, η συντεχνία εργάζεται αδιάκοπα στα υποθαλάσσια ορυχεία, εξορύσσοντας καθημερινά πολλούς τόνους άνθρακα και σεβαστές ποσότητες πολύτιμων λίθων. Για την συντεχνία δουλεύουν κατά κύριο λόγο κακοποιοί, λωποδύτες και λιποτάκτες, οι οποίοι εκτείνουν την κάθειρξη τους ως εργαζόμενοι σ’ αυτό το επικίνδυνο μέρος. Είναι σύνηθες οι βαρυποινίτες να καταλήγουν στα ορυχεία της Asdarida που εδώ και χρόνια έχει την φήμη της χειρότερης των φυλακών στην πολιτεία της Laernoctus. Η συντεχνία σχεδόν πάντα έχει ανάγκη από επιπλέον χέρια—εξάλλου, δεν ήταν λίγες οι φορές που επικίνδυνα πλάσματα αναδύθηκαν από τους βαθείς πυθμένες της λίμνης και κατατρόπωσαν τα πλοία της συντεχνίας παίρνοντας μαζί τους δεκάδες ανθρώπινες ψυχές.

Ανατολικά του λιμανιού Sans, πάνω στον λόφο Diaram δεσπόζει το Mairkez—περιοχή του ευγενή οίκου Carth. Δήμαρχος και τοπικός άρχοντας της Sanserys είναι ο Larmantis Dora’Carth, πατέρας του οίκου των Carth. Ο ξενόφοβος Larmantis επιθυμεί διακαώς την διάλυση της συντεχνίας των Ανθρακωρύχων, αφού υποστηρίζει ότι τα κοιτάσματα ανήκουν δικαιωματικά στην κληρονομιά του οίκου των Carth. Έτσι, έχει αρχίσει να καταστρώνει ένα σχέδιο που θα βγάλει από την μέση τον, όπως ο ίδιος αποκαλεί, “ξενόφερτο εισβολέα” dwarf Bilmorin—απλώς ψάχνει την σωστή στιγμή και τους κατάλληλους ανθρώπους που θα εκπληρώσουν τα πλάνα του.

Laerys Castle

Living plate

Το κάστρο του Laerys είναι από τα αρχαιότερα οχυρά της Laernoctus. Χτισμένο κοντά στα βόρεια σύνορα με την Braora, το περιβόητο κάστρο φημίζεται για το γεγονός ότι δεν έχει χαθεί ποτέ από τα χέρια των Laernoctians, παρ’ όλο που πολιορκήθηκε αρκετές φορές στην ιστορία—με την σφοδρότερη πολιορκία αυτή των λυσσαλέων δαιμόνων του Saragoth κατά τα έτος 231 της Εποχής του Δευτέρου Φεγγαριού. Ακόμη και μετά τους Δαιμονικούς Πολέμους, όταν η διεκδίκηση εδαφών ήταν ρευστή μεταξύ των κρατών της Asmeda, το χτίσμα “στάθηκε” στο ύψος του, ενάντια στους orcs της Uzgar, αλλά και σε αρκετές αψιμαχίες με τους ανήσυχους και αχόρταγους για νέα εδάφη Braorans.

Σήμερα, το κάστρο ορθώνεται πιο επιβλητικό και ενισχυμένο από ποτέ, αφού είναι η βάση του 4ου Τάγματος του Laernoctian στρατού. Από το τάγμα δεν λείπουν βετεράνοι δαμαστές των Τρόμων, που προτίμησαν να αποσυρθούν από την φατρία τους και να υπηρετήσουν τα στρατεύματα της πατρίδας τους, σε αυτό το κομβικό και ακριτικό σημείο, προστατεύοντας τα εδάφη από τους απρόβλεπτους Braorans, όπως και από τους θερμοκέφαλους orcs της Uzgar. Επικεφαλής του 4ου Τάγματος είναι ο elmaer στρατηγός Vigo Valeth’Anar—εγγονός του Almir Melenrith’Anar, ενός από τους δύο στρατάρχεις που υπηρέτησαν και πολέμησαν στους Δαιμονικούς Πολέμους.

Dictalus Grove

Το Σύδεντρο του Dictalus, υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά σημεία ανταμώματος των πρώτων eyafen που έφτασαν από την μακρινή Neluvia στην νέα, τότε, γη της Asmeda.

Βαθιά ριζωμένο στους πρόποδες των ψηλών ορών της Aderchia, το σύδεντρο υπήρξε τόπος λατρείας προς την φύση για τους προγόνους των eyafen. Λόγος γι’ αυτό ήταν τα σύνορα με το εξωτερικό Continuum Alsidora, τα οποία ήταν ιδιαίτερα ισχνά, ενώ λεγόταν πως η δύναμη της θεάς Mother ανέβλυζε ακατάπαυστα στην ευρύτερη περιοχή. Εδώ αρχικά εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Druids of Horrors της Asmeda, τελώντας ιερές δοξασίες προς τη γη και τη φύση. Η αρχαία αυτή αύρα εξακολουθεί να “πάλλεται” στον αέρα αυτού του ιερού τόπου για τους eyafen, μέχρι και σήμερα.

Μετά την καταστροφή της Desert Breath Pathgate, όπου επακολούθησε και η νίκη των ανθρώπων ενάντια στους τρομερούς δαιμονικούς εισβολείς του Saragoth κατά το έτος 266 IIE, η ενέργειες της φύσης που περίζωναν τον Dictalus ταλαντώθηκαν συθέμελα. Αποτέλεσμα αυτής της κοσμικής “αναταραχής” ήταν να μετατοπιστούν οι νοητές συντεταγμένες του Continuum Alsidora και το μέρος να χάσει ολοκληρωτικά την όποια σύνδεση είχε ως τότε μ’ αυτό το Continuum. Κάποιοι δρυίδες πιστεύουν ότι η ενέργεια αυτή αντλήθηκε από την ίδια την θεά Mother ώστε να “σπάσει” την σφραγίδα της Pathgate και να κλείσει μια για πάντα την διεφθαρμένη από τους δαίμονες δίοδο της Ανάσας της Ερήμου. Μια άλλη εκδοχή λέει πως η τρομερή αυτή δύναμη εξαπολύθηκε από τον ίδιο τον υλικό κόσμο του Salorras αποβάλλοντας του δαίμονες εισβολείς πίσω στην άβυσσο του Saragoth και στη συνέχεια άνοιξε μια από τις πιο πρόσφατες Pathgates, αυτή της Γης της Επαγγελίας. Τι πραγματικά συνέβη, είναι κάτι που ακόμη οι σέκτες των δρυίδων της Mother δεν έχουν αποκρυπτογραφήσει πλήρως.

Ο δρυμός με τα χρόνια εγκαταλείφθηκε. Σήμερα, τα ερείπια της κάποτε ζωντανής αυτής περιοχής, στοιχειώνουν τον δρυμό—μισογκρεμισμένα κτίσματα που καταπλακώθηκαν και μονοπάτια που σκεπάστηκαν από την αναπόφευκτη παρέμβαση της φύσης ανά του αιώνες. Για λόγους που μόνο οι Druids of Horrors γνωρίζουν, το μέρος αποφεύγεται και οι ίδιοι συμπεριφέρονται σαν να μην υπήρξε ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί περίεργοι λόγιοι και ιστορικοί θέλουν να ρίξουν φως στο άλλοτε αυτό ιερό μέρος. Τέτοιοι ιστορικοί είναι σύνηθες να προσλαμβάνουν θαρραλέους τυχοδιώκτες που προτίθενται να ανασκάψουν το μέρος, προκειμένου να μαθευτεί τι κρύβει το Σύδεντρο του Dictalus στα ενδότερα του.

Promised Land Pathgate

Οι Paths of the Ancients, ένα αρχέγονο και πανίερο δίκτυο της μεταβατικής διάστασης του αιθέρα, που αποτελείται από διαπλεκόμενα “μονοπάτια” έχει εκδηλωθεί στον υλικό κόσμο υπό την μορφή των Pathgates—τις διόδους που οδηγούν εκεί πέρα. Ο μύθος λέει ότι η ίδια η θεά Mother “έπλεξε” το δίκτυο. Μια από αυτές τις Pathgates, αυτή της Γης της Επαγγελίας, δεσπόζει στον καταυλισμό Ντόρασφολγκαν.

Η Pathgate, καμουφλαρισμένη με την πυκνή και φιδογυριστή βλάστηση του δάσους Ίλγκος Ναάρντ, δεν είναι ένα απλό αξιοθέατο όπου μπορεί ο καθένας να επισκέπτεται. Οι Druids of Horrors έχουν πάντοτε την προσοχή τους στραμμένη στην ιερή πύλη. Ελάχιστες είναι οι ιστορίες θνητών που κατάφεραν να την δουν με τα μάτια τους και ακόμη λιγότερες αυτών που την διαβήκαν και επέστρεψαν στα εγκόσμια για να διηγηθούν την εμπειρία τους.

Η δασώδης περιοχή που αγκαλιάζει την Pathgate είναι “σπίτι” πλασμάτων της φύσης κάθε λογής—είτε του υλικού κόσμου, είτε εξωγενή που προέρχονται από το Continuum Alsidora. Εντός της πύλης και στα πλαίσια της νοητής ύπαρξης, άρχων και αιώνιος φύλακας του μέρους είναι ο Brittlestone Oakleaf, ένας από τους Αρχαίους Ευγενείς faye της Alsidora. Συχνά, μαζί του παρευρίσκεται η Beastmother Trissandria Breezeblood μαζί με τους Υψηλούς δρυίδες της σέκτας των Τρόμων.