Warlord

Οι warlords, γνωστοί και ως Tabaat στη γλώσσα των Anserians, δομούν την αρχαιότερη φατρία που υπάρχει ως σήμερα στην ήπειρο Asmeda—αυτή των Warlords of Ancestry. Εκπαιδευμένοι από την παιδική τους ηλικία σύμφωνα με τις παραδόσεις της ερήμου και των γηραιών νομάδων της Siaba Danuma, υφαίνουν με τον καιρό ισχυρούς ψυχικούς συνδέσμους ανάμεσα στους ίδιους και τα πνεύματα των πεσόντων προγόνων τους, από όπου αντλούν δυνάμεις και γνώσεις για να πατάξουν τους εχθρούς της μητέρας γης του Anseri και των πρώτων ανθρώπων της Asmeda. Με τον καιρό απέκτησαν υπερφυσικές ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες των πολεμιστών του Eone, χωρίς όμως να υπακούν στο δόγμα καμιάς θεότητας—παρά μόνο δίνοντας όλη τους την πίστη στη γη και στις αξίες του λαού της ερήμου.

Είναι φανατικοί πολεμιστές με εξαιρετικές γνώσεις τακτικού πολέμου, ξακουστοί για τις ενέδρες που στήνουν. Παρά το δυσμενές κλίμα είναι μαθημένοι στις βαριές πανοπλίες—κάτι ασυνήθιστο για την έρημο, που προκαλεί δέος στον μέσο ταξιδιώτη—και μια μικρή ομάδα πολεμάρχων κατέχει την πολεμική ικανότητα ενός μικρού στρατού. Άρτια πειθαρχημένοι, έχουν μάθει να δρουν ενωμένοι, να υποστηρίζουν φανατικά τους υπόλοιπους της ομάδας τους, και να υπακούν ρητά στις διαταγές των αρχαιοτέρων μελών, που έχουν πάντα τον τελικό λόγο.

Path of the Tabaat

Δεν φοράει τα χρυσά σχέδια του πολεμάρχου όποιος επιθυμεί. Πριν καν ο επίδοξος Tabaat δοκιμαστεί στις τέχνες της οδού, πρέπει να φέρει στις φλέβες του το αίμα των Anserians—κανένας ξένος, καμιά άλλη φυλή, κανένας που δεν γεννήθηκε μέσα στις παραδόσεις του Anseri δεν μπορεί να πατήσει αυτό το μονοπάτι. Οι ψυχικοί σύνδεσμοι με τα πνεύματα των προγόνων δεν χτίζονται από επιθυμία· χτίζονται από αίμα και από καταγωγή.

The Disciplined Veteran

Πέρα από το αίμα, ο επίδοξος πρέπει να φέρει στην ιδιοσυγκρασία του τον σπόρο της τάξης και της πειθαρχίας. Η οδός απαιτεί απόλυτη υπακοή στους αρχαιότερους, αδιαμφισβήτητη ένταξη στην αλυσίδα της ιεραρχίας, και αμετάκλητη προσήλωση στις παραδόσεις της ερήμου—όποιος αφήνεται στις ορμές του ή στο χάος δεν χωράει εδώ. Πρέπει επίσης να διαθέτει εκείνη τη φυσική παρουσία και τη φωνή που οι άλλοι αναγνωρίζουν αμέσως ως αυθεντία, χωρίς την οποία ένας Tabaat δεν μπορεί να ηγηθεί· να είναι ήδη βετεράνος μάχης που έχει αποδείξει τη δύναμή του στο πεδίο· και να κουβαλά σιδερένια σωματική κράση—εκείνη που αντέχει το ασέληνο κρύο της νύχτας και το αδυσώπητο μεσημέρι του ήλιου της ερήμου με την ίδια ευκολία. Τέλος, πρέπει να φέρει βασικές γνώσεις της ιστορίας του λαού του και της επιβίωσης στην έρημο—χωρίς αυτές, οι παραδόσεις των προγόνων δεν θα του αποκαλυφθούν.

The Trial in the Desert

Όταν ο επίδοξος φέρει όλα αυτά μέσα του, δεν περνά από κάποια τυπική τελετή σαν εκείνες των άλλων σχολών πολέμου. Αντί αυτού, οι αρχαιότεροι πολέμαρχοι της ομάδας του τον δοκιμάζουν στην έρημο—σε δοκιμασίες αντοχής, μάχης, και πίστης—και αν τον κρίνουν άξιο, αρχίζουν να μοιράζονται μαζί του τα μυστικά της επικοινωνίας με τους προγόνους. Από εκείνη τη στιγμή, ο νέος warlord ζωγραφίζει το προσωπικό του σχέδιο στο πρόσωπό του και το φέρει για όλη την υπόλοιπη ζωή του.

The Warlord’s Inheritance

Η τέχνη του warlord δεν προέρχεται από βιβλία, ούτε από ξόρκια, ούτε από κάποιον θεό. Προέρχεται από κάτι παλαιότερο—από τις φωνές των προγόνων που ψιθυρίζουν μέσα στον άνεμο της ερήμου, από τη μνήμη της γης που θυμάται κάθε μάχη που δόθηκε πάνω της, και από τις παραδόσεις που μεταφέρθηκαν στόμα σε στόμα από γενιά σε γενιά. Όλες οι ικανότητες του warlord χτίζονται πάνω σε αυτή τη βάση—την ψυχική σύνδεση με τους πεσόντες της φυλής και με τη γη που τους πότισε.

The Body Forged in the Desert

Πολύ πριν μιλήσουν οι πρόγονοι, μιλά το ίδιο το σώμα του warlord. Η εκπαίδευσή του αγκαλιάζει κάθε λογής όπλο και κάθε μορφή πανοπλίας και ασπίδας, από την ελαφρύτερη ως τη βαρύτερη ολόσωμη—κι όταν το όπλο χαθεί, ξέρει να παλεύει σώμα με σώμα και να αποφεύγει το χτύπημα με γυμνά χέρια. Όπου ο κοινός πολεμιστής λυγίζει κάτω από το βάρος του μετάλλου, ο πεπειραμένος Tabaat κινείται μέσα στη βαρύτερη πανοπλία με την ίδια ταχύτητα σαν να μην τη φορούσε—κατόρθωμα σχεδόν αδιανόητο για άνθρωπο της ερήμου, όπου το ατσάλι παλεύει με τον ίδιο τον τρόπο ζωής.

Πάνω από όλα, το σώμα του είναι σφυρηλατημένο από την έρημο. Η ζέστη της Siaba Danuma που σκοτώνει τους ταξιδιώτες των οάσεων δεν τον αγγίζει· δουλεύει μέσα στη φωτιά του ήλιου και αντέχει το ασέληνο κρύο της νύχτας με την ίδια ευκολία. Μάχεται για ώρες δίχως κούραση, επιβιώνει δίχως νερό ή τροφή εκεί όπου άλλοι θα είχαν καταρρεύσει, και στέκεται ακόμη όρθιος όταν οι σύντροφοί του έχουν λυγίσει εδώ και ώρα. Κι όταν τα τραύματα γίνονται τόσο βαριά που θα γκρέμιζαν κάθε άλλον, ο warlord αρνείται την ίδια την ιδέα της πτώσης—η ψυχή και η σάρκα του είναι δεμένες τόσο βαθιά γύρω από το καθήκον προς τους προγόνους και τη γη, που συνεχίζει να μάχεται τουλάχιστον για όσο χρειάζεται να τελειώσει η δουλειά. Όλα αυτά τα κέρδισε μόνος του, με ιδρώτα και αίμα—δεν τα οφείλει σε καμιά ευλογία.

The Chosen Enemy

Από την ημέρα που οι αρχαιότεροι τον αναγνωρίζουν, τα πνεύματα των προγόνων αρχίζουν να μοιράζονται μαζί του τη γνώση τους για τους αρχέγονους εχθρούς του Anseri. Ο warlord στρέφει την ψυχική του σύνδεση ενάντια σε μία και μόνη κατηγορία εχθρών—τους orilyni, τους darkfallen, τους noble faye, ή τους Saragothan demons—και η επιλογή αυτή είναι αμετάκλητη· καθορίζει την πολεμική του ταυτότητα για όλη του τη ζωή. Από εκείνη τη στιγμή, όλα όσα γνωρίζουν οι πρόγονοί του για τον επιλεγμένο εχθρό αναβλύζουν στη μνήμη του όταν χρειαστεί: η ιστορία τους, οι αδυναμίες τους, οι συνήθειές τους στη μάχη. Η ίδια γνώση απλώνεται και στους ημίαιμους απογόνους εκείνων των φυλών—τους eidolai, τους eyafen, και τους eyalen ria, που όλοι κουβαλούν στις ρίζες τους το αίμα των αρχαίων εχθρών.

Ενάντια στον επιλεγμένο εχθρό, οι πρόγονοι χαρίζουν στον warlord τα τρανότερα δώρα τους. Η φυσική του επιβολή μετατρέπεται σε φονική ακρίβεια, και η λεπίδα του βρίσκει τα ζωτικά σημεία του εχθρού γεμάτη με τη συγκεντρωμένη οργή των πεσόντων. Μπορεί να εμποτίσει το όπλο του με μια μυστικιστική φύση κομμένη και ραμμένη στον εχθρό που έχει διαλέξει: ενάντια στους orilyni, η λεπίδα—ή τα βέλη της φαρέτρας—αντηχεί με τη φωνή των προγόνων, και κάθε χτύπημα ξεσπά μια ηχητική κραυγή που τα ευαίσθητα αυτιά τους υποφέρουν διπλά να ακούσουν· ενάντια στους darkfallen, ντύνεται με Voidsteel, το σπάνιο μέταλλο των μετεωριτών που διαπερνά τις άμυνες αυτών των ξένων· ενάντια στους noble faye, ντύνεται με Sargothite, την αρχαία νέμεση των faye φυλών που βρίσκει τα ζωτικά τους σημεία εκεί όπου κάθε άλλο μέταλλο αποτυγχάνει· και ενάντια στους Saragothan demons, το ίδιο Sargothite κουβαλά παράλληλα και μια ιερή οργή—γιατί, παρότι ο warlord δεν είναι ταγμένος σε καμιά θεότητα, τα πνεύματα των προγόνων του ξορκίζουν μόνα τους το χάος των δαιμόνων. Παράλληλα, η σύνδεση τον θωρακίζει: όταν ο επιλεγμένος εχθρός εξαπολύει ψυχικά χτυπήματα, ξόρκια του φόβου, ή μυστικιστικές επιβουλές στο μυαλό του, οι φωνές των προγόνων ψιθυρίζουν προειδοποιήσεις και η βούλησή του αντιστέκεται με δύναμη που οι εχθροί δεν περιμένουν. Και στην πλήρη ωριμότητα της οδού του, η οργή των προγόνων δεν χρειάζεται πια ξεχωριστή επίκληση: όταν αντικρίζει τον επιλεγμένο εχθρό, μάχεται διαρκώς σαν οι πεσόντες να στέκονται στο πλάι του και να καθοδηγούν κάθε του κίνηση.

Command and Warcry

Η αυθεντία ενός warlord μεγαλώνει με την αρχαιότητά του. Μπροστά σε πολεμάρχους κατώτερους σε εμπειρία, ο λόγος του βαραίνει περισσότερο—στις διαπραγματεύσεις, στις διαφωνίες, στις διοικητικές αποφάσεις της ομάδας, οι κατώτεροι δίνουν φυσική προτεραιότητα στη γνώμη του· κι όταν δύο πολέμαρχοι στέκονται ίσοι σε εμπειρία, κρίνει η φυσική επιβολή, και ο πιο επιβλητικός υπερισχύει. Ο φανατισμός τους, εξάλλου, είναι θρυλικός: μια καίουσα προσήλωση που μετατρέπει κάθε χτύπημα σε δήλωση πίστης και κουβαλά ένα σταθερό βάρος βίας ενάντια σε κάθε εχθρό—όχι μόνο τους αρχαίους—σαν η ίδια η σιγουριά της πίστης να γίνεται μέρος της λεπίδας.

Όταν δύο ή περισσότεροι warlords μάχονται μαζί, η παρουσία του ενός εμπνέει τον άλλον: τα χτυπήματά τους γίνονται πιο σταθερά, οι άμυνές τους πιο γρήγορες, η βούλησή τους πιο ακλόνητη. Δεν αθροίζονται οι ενισχύσεις από πολλούς—υπάρχει μία ενοποιημένη ροή θάρρους, και αυτή πηγάζει πάντα από τον ισχυρότερο, που ορίζει την έντασή της για όλους. Στην κορύφωση της οδού του, ο warlord έρχεται σε τόσο βαθιά επαφή με τους προγόνους που μπορεί να μοιραστεί τη σύνδεσή τους ακόμη και με συμπολεμιστές που δεν είναι οι ίδιοι warlords. Με μια αρχέγονη κραυγή που αντηχεί γύρω του καλεί τα πνεύματα να αγκαλιάσουν προσωρινά τους συμμάχους του, και για όση ώρα κρατά η ευλογία εκείνοι μοιράζονται τα δώρα της οδού—τη γνώση των αρχαίων εχθρών, τη θωράκιση του νου, την οργή που οι λεπίδες τους κουβαλούν, το αμοιβαίο θάρρος της ομάδας. Μα οι ευλογίες δεν δίνονται δωρεάν: ο warlord παραμένει ο μόνος αληθινός φορέας τους, κι όταν οι σύμμαχοι αντλούν από τη χάρη του, αντλούν από τη δική του δύναμη και κανενός άλλου.

The Warlords of Ancestry

Οι πολέμαρχοι συχνά ηγούνται μικρών ή μεγάλων νομαδικών ομάδων της ερήμου, ακολουθώντας τον αρχαίο τρόπο ζωής που κρατά μέχρι σήμερα η μικρότερη φυλή της χώρας, αυτή των Erathan. Υποστηρίζουν με ζήλο και φανατισμό πως οι λαοί της ερήμου πρέπει να παραμένουν στα πάτρια εδάφη και πως μόνο οι δειλοί “μεταναστεύουν σαν τα αποδημητικά πουλιά”—αν και υπάρχουν αρκετοί warlords που προτίμησαν να ανήκουν στη φυλή των Kaliren και “ζουν την εύκολη ζωή”, όπως λένε οι νομάδες, αφού εκείνοι επιλέγουν να μένουν στις πόλεις. Συναντά κανείς πολεμάρχους στην έρημο Siaba Danuma και τις οάσεις της, στις πόλεις του Anseri ως άρχοντες, ή στα ιστορικά μνημεία της Asmeda ως προστάτες των παραδόσεων. Συνήθως ακολουθούν αυτή την οδό χαρακτήρες που υπήρξαν πρώτα βετεράνοι μαχητές, legatees, ή μαζεμένοι ιχνηλάτες, αν και δεν είναι απίθανο κάποιοι να είναι και ιερείς της Mother, της Orya, των Ominous Three, ή ακόμη και του Nasbael.

Στην εμφάνιση, οι πολέμαρχοι φέρουν τα γνωστά σχέδια χρυσής μπογιάς στα πρόσωπά τους, όπως συνηθίζεται στη φυλή των Anserians· δεν τα αλλάζουν όμως ανάλογα με τη διάθεσή τους, όπως οι απλοί άνθρωποι της φυλής, αλλά—ορκισμένοι στο μοτίβο του πολέμου και της πειθαρχίας—υιοθετεί ο καθένας ένα και μοναδικό σχέδιο. Τα σχέδια αυτά συμβολίζουν δύναμη, σεβασμό, πειθαρχία, και μάχη, ενώ το μέγεθός τους υποδηλώνει την “αρχαιότητα” και τη θέση στην ιεραρχία της ομάδας. Στο κομμάτι των θρησκειών κρατούν αποστάσεις από τις περισσότερες θεότητες του Salorras, αν και κάποιοι είναι ταγμένοι στη θεά Mother, καθώς πιστεύουν πως η Γριά Βάιλσαθ τους έδωσε το χάρισμα να επικοινωνούν με τους προγόνους.

Δεν είναι όλοι οι πολέμαρχοι όμως ταγμένοι στη γη και τους προγόνους. Σποραδικά στην έρημο υπάρχουν ομάδες ταγμένες στον αρχιδαίμονα των πυλών Nasbael, που πιστεύουν πως αργά ή γρήγορα ο άρχοντάς τους θα ξυπνήσει ξανά—εκείνοι που οι Warlords of Ancestry αποκαλούν “χαμένους”, όσοι προσηλυτίστηκαν στα πιστεύω τους υπέρ του Nasbael κατά τον πόλεμο ενάντια στους δαίμονες, και που έχουν πια ως ορκισμένους εχθρούς των προγόνων τους τους noble faye. Αν και η συνηθέστερη οργή ενός warlord στρέφεται ενάντια στους αρχαίους εχθρούς orilyni ή στους Saragothan demons, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχουν αναδειχθεί αρκετοί που γνωρίζουν πολλά για τον νέο εχθρό του Salorras—τους darkfallen.

Severance from the Ancestors

Αν ένας warlord εγκαταλείψει την οδό της τάξης και της πειθαρχίας—αν αρνηθεί την ιεραρχία των προγόνων του, αν χάσει την προσήλωσή του στις παραδόσεις της ερήμου, αν παρασυρθεί στο χάος—οι ψυχικοί σύνδεσμοι με τα πνεύματα διακόπτονται αμέσως. Οι φωνές των προγόνων σιωπούν.

Ο warlord χάνει τότε όλα όσα του είχαν χαρίσει εκείνες οι φωνές—τη γνώση των αρχαίων εχθρών, τη φονική οργή των πεσόντων, την εμπιστευμένη αυθεντία πάνω στους κατώτερους, τη θωράκιση του νου, τη μυστικιστική φύση του όπλου του, και το αμοιβαίο θάρρος της ομαδικής μάχης. Παρ’ όλα αυτά, η σωματική του εκπαίδευση παραμένει δική του. Η άρνηση της πτώσης, η ακαταπόνητη αντοχή, η αντίσταση στη ζέστη της ερήμου, η άνεση μέσα στη βαρύτερη πανοπλία, ο φανατισμός, και η επιβίωση στα ακραία φαινόμενα της Siaba Danuma δεν εξαρτήθηκαν ποτέ από την ευλογία των προγόνων—αποκτήθηκαν με ιδρώτα και αίμα στην έρημο, και κανείς δεν μπορεί να του τα αφαιρέσει. Ο εξόριστος Tabaat μπορεί να μην ακούει πια τα πνεύματα, μα το σώμα του παραμένει σφυρηλατημένο.