MAGE

Εξαιρετικά ελάχιστοι στον Salorras, οι mages είναι αυτοί που έμαθαν να αγγίζουν τη μαγεία χωρίς θεϊκή διαμεσολάβηση, χωρίς χαρισματικό αίμα, και χωρίς να γεννηθούν φτιαγμένοι από τη Dysis. Με μαθηματικά, αστρονομία, και δεκαετίες θεωρητικής σπουδής, ένας mage βρίσκει τον τρόπο να διαβάσει το ίδιο το Fabric και να τραβήξει τα Threads του απευθείας — μια τέχνη που απαιτεί τέτοιο μυαλό και τέτοια υπομονή ώστε ελάχιστοι θνητοί μπορούν να την κατακτήσουν στη διάρκεια μιας ζωής.

Η σπανιότητά τους δεν είναι τυχαία. Σε αντίθεση με τους apostles, που η θεότητά τους τους αναζητά, ή τους legatees, που γεννιούνται με την προδιάθεση χαραγμένη στο αίμα, ένας mage είναι εξ ολοκλήρου προϊόν επιλογής και κόπου. Δεν υπάρχει «προικισμένος» mage — υπάρχει μόνο ο αφοσιωμένος, ο πειθαρχημένος, και ο τυχερός που είχε πρόσβαση στις βιβλιοθήκες και στους δασκάλους που τη γνώση τη φύλαγαν. Όσοι προσπάθησαν να μάθουν μόνοι τους, στις περισσότερες περιπτώσεις, ή τα παράτησαν στα πρώτα δύσκολα κεφάλαια ή έχασαν τη λογική τους πριν φτάσουν στα μεσαία.

Έξω από τις τέσσερις φωλιές γνώσης — τους ξωτικούς της Khalendianil, τους Citadel Researchers της Skylorn, τους μυημένους της Arcanawrath, και τους θεωρητικούς του Congress of Mysticism — ένας mage είναι σχεδόν αδιανόητο να συναντηθεί. Όταν συμβεί, ολόκληρες κοινότητες τον αντιμετωπίζουν με δέος που αγγίζει τον φόβο: οι αρχαίοι τους έλεγαν προφήτες ή δαίμονες αναλόγως της περίστασης, και οι σύγχρονοι, λίγο πιο μετρημένοι, τους θεωρούν ξένους στην κοινή εμπειρία — χρήσιμους όταν χρειάζονται, ανησυχητικούς όταν δεν χρειάζονται. Η μαγεία ενός mage δεν είναι ποτέ κάτι οικείο. Είναι, πάντα, κάτι που σε κάνει να σταματάς και να κοιτάς.

Adventures

Οι περισσότεροι mages δεν θα έβγαιναν ποτέ από τη βιβλιοθήκη τους αν δεν τους ωθούσε κάτι σπουδαίο. Το πιο σπουδαίο είναι, σχεδόν πάντοτε, η γνώση. Ένα χαμένο εγχειρίδιο στα ερείπια μιας αρχαίας πόλης, ένα αστρικό φαινόμενο που εμφανίζεται μία φορά στους αιώνες και πρέπει να παρατηρηθεί από συγκεκριμένη γεωγραφία, μια αναφορά σε άγνωστη μαγική ανωμαλία — αυτά τραβούν τον mage μακριά από την ασφάλεια του σπουδαστηρίου του πιο σίγουρα από κάθε χρυσό.

Άλλοι mages ταξιδεύουν επειδή στέλνονται. Οι Citadel Researchers αναθέτουν αποστολές πεδίου στους πιο ικανούς ερευνητές τους — μια εξόρμηση μπορεί να ζητά τη χαρτογράφηση μιας ανωμαλίας του χώρου, την ανάκτηση ενός δείγματος δράκειου αίματος για την ατμοτεχνολογία της Braora, ή τη μελέτη ενός legatee στη φυσική του κατάσταση. Η Arcanawrath στέλνει τους δικούς της για πιο σκοτεινούς λόγους που σπάνια ομολογούνται. Το Congress of Mysticism οργανώνει αποστολές αλληλεγγύης μεταξύ ισότιμων ακαδημιών. Σπανιότατα, ένας mage βγαίνει στον δρόμο για καθαρά προσωπικό κίνητρο — εκδίκηση, χρέος προς έναν μέντορα, ή απλώς το να δοκιμάσει τι μπορεί να κάνει μια νέα τεχνική πέρα από τους τέσσερις τοίχους.

Characteristics

Ο mage είναι, πρώτα και κύρια, μελετητής. Όλα όσα κάνει βασίζονται στη γνώση — στη γνώση των αστερισμών, στη γνώση της γεωμετρίας, στη γνώση των γλωσσών, στη γνώση των Threads. Το μυαλό του είναι ένα αρχείο, και το αρχείο είναι το όπλο του.

Στη μαγική του πράξη, ο mage δεν επικαλείται και δεν προσεύχεται — υπολογίζει. Πριν ρίξει ένα ξόρκι, έχει ήδη υφάνει νοητικά τη συνύφανση των Threads που χρειάζεται, έχει επιλέξει τις λέξεις, τις κινήσεις, και τα υλικά που εστιάζουν την πρόθεσή του, και έχει υπολογίσει με την ακρίβεια ενός αρχιτέκτονα πώς το αποτέλεσμα θα εκδηλωθεί στον κόσμο. Όλη αυτή η εργασία γίνεται συνήθως νωρίτερα, σε ηρεμία· τη στιγμή της εκτέλεσης απομένει μόνο η έκφραση της ήδη συμπυκνωμένης σκέψης.

Πέρα από τη μαγεία, ο mage τείνει να συγκεντρώνει γνώση σαν παρακαταθήκη ζωής. Πολλοί κουβαλούν δεκάδες γλώσσες, μνημονεύουν με ακρίβεια κείμενα που είδαν μία και μόνη φορά, και έχουν ευρεία γνώση της ιστορίας, της θεολογίας, της φιλοσοφίας, ή των φυσικών επιστημών. Αυτή η ευρύτητα δεν είναι κοσμητικό· είναι αναγκαία. Ένας mage που αγνοεί τη μυθολογία της Asmeda δεν θα αναγνωρίσει το νήμα που υφαίνεται στις τοιχογραφίες ενός τάφου· ένας που δεν διαβάζει τους ουρανούς δεν θα προβλέψει πότε ένα συγκεκριμένο ξόρκι θα γίνει πιο ισχυρό ή πιο επικίνδυνο.

Alignment

Η μαγική σπουδή δεν επιβάλλει ηθικό ήθος — αλλά η διαδρομή για να φτάσει κανείς σε αυτή τη σπουδή συνήθως διαμορφώνει τον φορέα. Οι ξωτικοί mages της Khalendianil είναι, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, νομικοί από καταγωγή και από παράδοση. Οι Citadel Researchers κουβαλούν την πραγματιστική, τάξη-φιλική φιλοσοφία του κράτους που τους χρηματοδοτεί. Το Congress of Mysticism προωθεί έναν ακαδημαϊκό μετριασμό που γέρνει προς την ουδετερότητα. Η Arcanawrath, αντίθετα, παράγει σχεδόν αποκλειστικά mages χαοτικού ή σκοτεινού προσανατολισμού — η ίδια η σπουδή τους αναγνωρίζει ορισμένες παγκόσμιες απαγορεύσεις και επιλέγει να τις διαβεί.

Όσοι αυτοδιδάχτηκαν έξω από τις τέσσερις φωλιές κουβαλούν ποικίλο ήθος, αλλά συχνά εμφανίζουν χαρακτηριστικά της απομόνωσης — φιλοδοξία, παράνοια, ή αλαζονεία γεννημένη από το γεγονός ότι έφτασαν χωρίς βοήθεια εκεί που πολλοί έσπασαν.

Religion

Η σχέση του mage με τους θεούς είναι, ίσως, η πιο περίπλοκη όλων των paths του Salorras. Έχοντας δει τη Dysis και έχοντας μάθει να αντλεί απευθείας από αυτήν, ο mage γνωρίζει με βεβαιότητα ότι η μαγεία δεν είναι δώρο θεϊκό — είναι μαγική ύλη που υπάρχει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε λατρεία. Αυτή η γνώση οδηγεί πολλούς mages σε ένα φιλοσοφικό σκεπτικισμό, σε έναν πρακτικό αθεϊσμό, ή σε μια πιο μετρημένη αγνωστική στάση: οι θεοί υπάρχουν, αλλά δεν είναι η πηγή.

Άλλοι, ωστόσο, βρίσκουν στους θεούς αντικείμενο εμβάθυνσης παρά λατρείας. Οι μυστικιστές που μελετούν τις νυχτερινές πτυχές του Othrax εμβαθύνουν στη μαντική του όψη· οι θεωρητικοί που τιμούν τον Thoraldor κρατούν τον θεό που χάραξε τις πρώτες βιβλιοθήκες ως πρότυπο της δικής τους εργασίας. Οι μυημένοι της Arcanawrath συχνά κρατούν σκοτεινότερες αφιερώσεις — στον Nerkan Thak’ar, σε ξεχασμένες θεότητες της Asmeda, ή σε πλάσματα που οι ορθόδοξες θρησκείες δεν τολμούν να ονομάσουν. Λίγοι mages προσεύχονται όπως οι κοινοί θνητοί· οι περισσότεροι θεωρούν τη θεολογία πεδίο μελέτης πριν πεδίο πίστης.

Background

Σχεδόν κάθε mage του Salorras προέρχεται από μία από τις τέσσερις φωλιές γνώσης που ορίζουν το path. Στην Khalendianil, η μαγική παράδοση κληροδοτείται από γενιά σε γενιά μέσα στα ξωτικά τάγματα· ένας νεαρός μαθητευόμενος αναλαμβάνεται από έναν μέντορα στην εφηβεία του και διδάσκεται για αιώνες πριν θεωρηθεί ικανός. Στους Citadel Researchers της Skylorn, η διαδικασία είναι πιο θεσμική: εξεταζόμενοι υποψήφιοι εισάγονται σε ένα ερευνητικό σώμα, εκπαιδεύονται με σύστημα, και στη συνέχεια αναλαμβάνουν ρόλους έρευνας ή πρακτικής εφαρμογής στην ατμοτεχνολογία του κράτους. Στο Congress of Mysticism, η εκπαίδευση είναι ακαδημαϊκή — μακρά παρακολούθηση πολλών δασκάλων, υπεράσπιση γραπτών διατριβών, και τελική αναγνώριση από συμβούλιο. Στην Arcanawrath, η μύηση γίνεται σε μυστικότητα — ο υποψήφιος βρίσκεται από έναν ήδη μυημένο, δοκιμάζεται με όρκους και τελετουργίες, και διδάσκεται σταδιακά αυτό που οι άλλες σχολές αποκαλούν απαγορευμένο.

Όσοι ονειρεύονται τη σπουδή έξω από αυτές τις φωλιές βρίσκουν τον δρόμο σχεδόν αδιάβατο. Τα κείμενα είναι σπάνια, ο τίμιος μέντορας σπανιότερος, και τα μαθηματικά εργαλεία είναι τόσο σύνθετα που δύσκολα εξάγονται χωρίς προφορική παράδοση. Ένας αυτοδίδακτος mage είναι σχεδόν θρύλος — και πολύ συχνά ένα βήμα από την παράνοια.

Species

Οι ξωτικοί κρατούν την παλαιότερη παράδοση και αποτελούν την πλειοψηφία των mages του κόσμου, ιδιαίτερα εκείνων που εκπαιδεύτηκαν στην Khalendianil. Οι Citadel Researchers, αντίθετα, είναι κυρίως ανθρώπινης καταγωγής — απόγονοι εκείνης της πρώτης εξορμητικής αποστολής στην Asmeda, που έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης τους έδρας στη Skylorn. Στο Congress of Mysticism συναντά κανείς ένα μείγμα ξωτικών, νάνων, και ανθρώπων, με μερικούς σπανιότερους εκπροσώπους άλλων φυλών. Η Arcanawrath δέχεται όποιον φτάνει με την κατάλληλη αφοσίωση και προσφορά — και αυτό περιλαμβάνει, πέρα από τις κοινές φυλές, και πλάσματα που οι περισσότερες κοινωνίες θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν.

Other Paths

Ο mage είναι σύμμαχος που αξίζει χρυσό αλλά απαιτεί προσοχή. Σε μάχη, το ξόρκι του μπορεί να αλλάξει τη ροή ολόκληρης σύγκρουσης — αλλά μέχρι να το ρίξει, ο ίδιος είναι από τους πιο ευάλωτους στόχους της παρέας. Χρειάζεται κάποιον μπροστά του, και αυτός ο κάποιος είναι σχεδόν πάντοτε ένας armsman ή ένας μαχητικός apostle. Έξω από τη μάχη, η αξία του εκτοξεύεται: η γνώση του γεμίζει τα κενά κάθε άλλης ειδικότητας, και πολλά μυστήρια που δεν θα έλυναν ποτέ οι σύντροφοί του λύνονται από μια γρήγορη ματιά στο σημειωματάριό του.

Η σχέση με άλλους φορείς μαγείας είναι ιδιαίτερη. Με τους apostles υπάρχει συνήθως αμοιβαία αναγνώριση και κρυφή αμηχανία — οι μεν αντλούν μέσω θεού, οι δε απευθείας από την πηγή, και κάθε ομάδα γνωρίζει ότι η άλλη θεωρεί τη δική της προσέγγιση κατώτερη. Με τους legatees υπάρχει επιστημονικό ενδιαφέρον· οι mages μελετούν τους legatees ως φυσικό φαινόμενο, και αρκετές φορές αυτή η μελέτη γίνεται εκμετάλλευση. Οι Citadel Researchers δεν θα γίνονταν ποτέ αυτό που είναι σήμερα αν δεν είχαν περάσει δεκαετίες κάνοντας ακριβώς αυτό.

Role

Σε μια ομάδα, ο mage είναι ταυτόχρονα το πιο ισχυρό και το πιο ευάλωτο μέλος. Η συνεισφορά του εξαρτάται από την προετοιμασία· πριν ξεκινήσει η μέρα, διαλέγει με προσοχή ποια ξόρκια θα κρατήσει νωπά στο μυαλό του, ξέροντας ότι μια λάθος επιλογή μπορεί να αφήσει την παρέα του εκτεθειμένη σε κρίσιμη στιγμή. Όταν έρθει η ώρα της εκτέλεσης, αν έχει διαλέξει σωστά, μπορεί να εξαφανίσει εχθρούς, να ανοίξει πύλες, να γιατρέψει τραύματα, ή να αποκαλύψει αλήθειες που κανείς άλλος δεν θα έβλεπε.

Μακροπρόθεσμα, ο mage τείνει να γίνει το αρχείο της παρέας. Θυμάται τι είπε ο τάδε αντίπαλος στην πρώτη τους συνάντηση, ταυτοποιεί τη γλώσσα μιας επιγραφής, αναγνωρίζει τη μαγική υπογραφή ενός χτυπήματος. Έτσι, αν η ομάδα διαρκέσει αρκετά, ο mage γίνεται και ο επίσημος χρονογράφος της — εκείνος που γράφει στο σημειωματάριό του ό,τι αξίζει να σωθεί.

The First Reading

Η μετάβαση από μαθητευόμενο σε αληθινό mage δεν σηματοδοτείται από τελετή, ούτε από διάκριση που δίνεται από έναν δάσκαλο. Σηματοδοτείται από μια στιγμή που έρχεται κάποτε μετά από χρόνια θεωρητικής σπουδής: τη στιγμή που ο φοιτητής, για πρώτη φορά, βλέπει στ’ αλήθεια τα Threads. Όχι σαν διάγραμμα σε σελίδα, όχι σαν περιγραφή σε αρχαία πραγματεία, αλλά σαν ζωντανά νήματα που υφαίνονται μπροστά του και ανταποκρίνονται στην ίδια του τη θέληση.

Αυτή η στιγμή έρχεται σε καθένα με τον δικό του τρόπο. Σε άλλον, σε μια ήσυχη νύχτα μελέτης όταν τα μαθηματικά ξαφνικά «κουμπώνουν» και η σελίδα μετατρέπεται σε παράθυρο. Σε άλλον, σε μια αναπάντεχη σύμπτωση — μια κουκκίδα μελανιού πεσμένη στραβά σε σελίδα και η ριπή της να συνθέτει ένα σχήμα που ο μαθητευόμενος αναγνωρίζει αμέσως ως διάγραμμα της Dysis. Σε άλλον ακόμη, σε ώρα κρίσης — τη στιγμή μιας μάχης ή ενός πανικού, όταν χρειάστηκε να δράσει χωρίς να σκεφτεί και βρήκε τα Threads ήδη στα χέρια του χωρίς να γνωρίζει πώς. Σε κάθε περίπτωση, η αναγνώριση είναι ολοκληρωτική και ανέκκλητη. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο μαθητευόμενος δεν θα κοιτάξει ποτέ ξανά τον κόσμο με τα ίδια μάτια.

Η πρώτη ανάγνωση φέρνει μαζί της και την πρώτη αποκάλυψη: ποια Threads ταιριάζουν περισσότερο στη φύση και τη σπουδή του νέου mage. Οι περισσότεροι ανακαλύπτουν ότι το Golden, το νήμα της γνώσης και του όρκου, ανταποκρίνεται πιο πρόθυμα στα χέρια τους — γι’ αυτό και είναι το πρώτο που κατακτούν σχεδόν όλοι. Μερικοί όμως διακρίνουν αμέσως ότι κάποιο άλλο νήμα τους καλεί πιο δυνατά. Από εκείνη τη στιγμή ο δρόμος τους χωρίζει από εκείνον των αδερφών τους στη σπουδή: ένας mage του Iron θα γίνει πολεμικός, ένας του Pale θα στραφεί στις διαστατικές μεταβάσεις, ένας του Obsidian θα γνωρίσει σύντομα ότι δεν θα έχει τη θέση που θα ήθελε στα φωτεινά αμφιθέατρα.

The Mage’s Study

Η οδός του mage δεν στηρίζεται ούτε στο αίμα ούτε στην ευλογία — στηρίζεται στη μελέτη και στη μνήμη. Όλα όσα μπορεί να κάνει ένας mage τα έχει αποσπάσει από κείμενα, από δασκάλους, από παρατήρηση των ουρανών και πειραματισμό μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός σπουδαστηρίου. Αυτή η συσσωρευμένη γνώση είναι ταυτόχρονα η δύναμή του και η φυλακή του: όσο ξέρει, μπορεί να κάνει· πέρα από όσο ξέρει, δεν μπορεί τίποτα.

The Library and the Sky

Στον πυρήνα κάθε εκπαίδευσης του mage βρίσκεται η βιβλιοθήκη και ο ουρανός. Στη βιβλιοθήκη, ο μαθητευόμενος καταναλώνει χρόνια διαβάζοντας — αρχαία εγχειρίδια, σύγχρονες πραγματείες, σημειώσεις δασκάλων του παρελθόντος, μεταφράσεις ξωτικών κειμένων που μόνο μερικοί αξιώνονται να αγγίξουν. Μαθαίνει γλώσσες ζωντανές και νεκρές, διαβάζει συμβολισμό, αποστηθίζει τύπους, και χτίζει νοητικά ένα αρχείο που θα τον υπηρετήσει για το υπόλοιπο της ζωής του.

Στον ουρανό, μαθαίνει να διαβάζει τα σημάδια της ίδιας της Dysis. Οι αστερισμοί κινούνται σε σχέση με τη μαγική ροή· τα μοτίβα των φεγγαριών επηρεάζουν την ένταση των Threads· κάποιες ώρες της νύχτας είναι πιο ευνοϊκές για ορισμένα ξόρκια από άλλες. Ένας έμπειρος mage μπορεί να ρίξει μια ματιά στο ουράνιο στερέωμα και να ξέρει αμέσως τι είδους μαγεία θα έβρισκε εύκολο πέρασμα εκείνη την ώρα — και τι θα ήταν προτιμότερο να αναβληθεί.

Πέρα από βιβλία και αστέρια, ο mage αφομοιώνει και την πρακτική μαθηματική. Γεωμετρία, λογική, και συμβολικά συστήματα δεν είναι κοσμητικά εργαλεία· είναι η ίδια η γραμματική των ξορκιών. Ένας mage που δεν χειρίζεται με ευχέρεια τα μαθηματικά είναι σαν τραγουδιστής που δεν γνωρίζει νότες — μπορεί να βγάλει μια μελωδία, αλλά ποτέ δεν θα συνθέσει.

Σε όλη του τη ζωή, ο mage κουβαλά μαζί του ένα σημειωματάριο γεμάτο ξόρκια που έχει διδαχτεί, μελετήσει, ή ανακαλύψει. Είναι η εξωτερική μνήμη του και ο πιο σημαντικός θησαυρός του· η απώλειά του είναι καταστροφή και η μερική του φθορά τραύμα. Από αυτό το σημειωματάριο συντηρεί στο μυαλό του τα ξόρκια που είναι έτοιμα να ριχτούν — μια εσωτερική προετοιμασία που χρειάζεται ησυχία και χρόνο για να ολοκληρωθεί, και που σε δύσκολες συνθήκες μπορεί να καθυστερήσει για ώρες.

Reading the Threads

Όσο ο mage εμβαθύνει, μαθαίνει να αναγνωρίζει τα πέντε νήματα του Fabric — Crimson, Golden, Iron, Obsidian, και Pale — και να αντλεί από όσα τα μάτια του έχουν εξασκηθεί να βλέπουν. Οι περισσότεροι ξεκινούν με το Golden, νήμα του βιβλίου και της θεωρίας, και προσθέτουν δεύτερο και τρίτο νήμα όσο μεγαλώνει η εμπειρία και η αυτοπεποίθησή τους. Λίγοι κατακτούν τρία· εκείνος που γνωρίζει τέσσερα είναι ζωντανός θρύλος· και κανείς δεν έχει ποτέ διεκδικήσει σοβαρά πέντε χωρίς να ψεύδεται ή να είναι νεκρός πριν προλάβει να αποδείξει τον ισχυρισμό.

Η επιλογή του δεύτερου νήματος ορίζει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα του mage. Όσοι προσθέτουν Crimson γίνονται θεραπευτές ή μάγοι της ζωντανής φύσης. Όσοι προσθέτουν Iron γίνονται πολεμικοί mages — σχεδόν χωρίς εξαίρεση, αυτή η επιλογή σημαίνει αποκοπή από την αμιγή ακαδημία και στροφή προς πρακτική εφαρμογή. Όσοι προσθέτουν Obsidian γίνονται διπλωμάτες, κατάσκοποι, ή ψυχοφθόροι μυημένοι — και σπάνια εργάζονται φωναχτά. Όσοι προσθέτουν Pale γίνονται διαστατικοί ταξιδευτές, ομιλητές των νεκρών, ή ερμηνευτές των ονείρων — και συχνά χάνουν περισσότερο από όσο κερδίζουν.

Κάθε mage κουβαλά το χρώμα των νημάτων του ορατά στους έμπειρους θεατές. Δύο mages που ρίχνουν φαινομενικά το ίδιο ξόρκι θα αχνίσουν διαφορετικό χρώμα ο καθένας, αναλόγως των νημάτων από τα οποία αντλεί. Στις αίθουσες του Congress of Mysticism, αυτό είναι αντικείμενο εκπαίδευσης για κάθε αρχάριο: να διακρίνει το χρωματικό αποτύπωμα του ξορκιού πριν αυτό ολοκληρωθεί.

Weaving the Pattern

Στις πιο εμβαθυσμένες εκδοχές της τέχνης, ο mage δεν αρκείται να αντλήσει από κάθε νήμα ξεχωριστά — μαθαίνει να τα συμπλέκει. Ένα ξόρκι όπου Iron και Obsidian συνυφαίνονται μπορεί να εξαφανίσει ένα στρατόπεδο σε σιωπή· ένα όπου Golden και Crimson δένονται μπορεί να κάνει μια ίαση να αντέξει αιώνες αντί για ώρες· ένα όπου Pale και Iron μπλέκονται γεννά πύλες με σπαθιά αντί για κατώφλια. Αυτές οι συνυφάνσεις είναι το πιο επικίνδυνο πεδίο της σπουδής, και πολλοί επίδοξοι υφαντές χάνουν το λογικό τους ή τη ζωή τους πριν τελειοποιήσουν τις πρώτες τους.

Με την ίδια ωριμότητα, ο mage μπορεί επίσης να εκλεπτύνει την τεχνική του εκτέλεσης. Μπορεί να ρίξει ένα ξόρκι πιο γρήγορα, να το συντονίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια, ή να το στρέψει σε στόχους που δεν θα ήταν φυσικά συμβατοί. Σε ακραίες εκδοχές αυτής της κυριαρχίας, λέγεται ότι ο μάστορας μπορεί να επεκτείνει τη μαγική του φωνή σε ένα πεδίο όπου χιλιάδες νήματα ανταποκρίνονται ταυτόχρονα στη θέλησή του — αν και ποιοι έχουν πραγματικά φτάσει εκεί παραμένει αντικείμενο διαφωνίας στα σαλόνια της Khalendianil.

Σε αυτό το επίπεδο, ένας mage μπορεί επίσης να φτιάξει μόνιμα μαγικά τεχνουργήματα. Φυλαχτά που φέρουν επιλεγμένα νήματα, ραβδιά που υφαίνουν ξόρκια χωρίς να εξαντλούν τον φέροντα, βιβλία που αντιγράφουν τη γνώση τους όταν τα διαβάσει κάποιος συγγενικού πνεύματος. Μερικοί δεσμεύονται και με ζώα-σύντροφους που έχουν αγγιχτεί ελαφρώς από τα Threads — γάτες, κουκουβάγιες, ή πιο εξωτικά πλάσματα που μοιάζουν ταυτόχρονα ζωντανά και μαγικά.

The Long Study

Λίγοι mages φτάνουν στην πραγματική ωριμότητα της τέχνης τους. Όσοι το κάνουν είναι ορόσημα της παγκόσμιας σπουδής — οι αρχαρχηγοί του Congress of Mysticism, οι τελετάρχες της Khalendianil, οι κρυφοί επικεφαλής της Arcanawrath, οι ομώνυμοι ερευνητές της Skylorn που τα ονόματά τους εμφανίζονται στους τίτλους των διατριβών. Η γνώση τους είναι τόσο εκτενής που σχεδόν κάθε καινούργιο ζήτημα μαγείας του Salorras περνά κάποια στιγμή από τα μάτια τους.

Στην ηλικία αυτή, ο mage συνήθως αποσύρεται από το ταξίδι. Δεν χρειάζεται πια να εξορμήσει στον κόσμο — ο κόσμος έρχεται σε εκείνον. Νεαροί μαθητευόμενοι ζητούν την καθοδήγησή του, ομότεχνοι στέλνουν επιστολές με ερωτήματα, βασιλείς και αυλικοί ζητούν συμβουλές για ζητήματα που η συνηθισμένη γνώση δεν φτάνει να εξηγήσει. Πολλοί τέτοιοι mages αφιερώνουν τα τελευταία τους χρόνια στη συγγραφή — προσπαθώντας να κωδικοποιήσουν για τις επόμενες γενιές τις ανακαλύψεις που σε άλλη περίπτωση θα χάνονταν μαζί με τη ζωή τους.

Λίγοι, ωστόσο, μετουσιώνουν τη μαγική τους γνώση σε κάτι περισσότερο από διδασκαλία. Μερικοί αρχαίοι mages — οι περισσότεροι ξωτικοί, μερικοί άλλοι — λέγεται ότι έχουν φτάσει τόσο βαθιά στη μελέτη ώστε δεν χρειάζονται πια το ίδιο τους το σώμα για να συνεχίσουν. Μετουσιώνονται σε άυλη ύπαρξη, υφασμένη απευθείας από τα νήματα που γνώρισαν, και συνεχίζουν τη σπουδή σε μορφές που η ορθόδοξη φιλοσοφία δεν τολμά να ονοματίσει. Όσοι το επιχείρησαν και απέτυχαν χάθηκαν μέσα στη Dysis χωρίς ποτέ να ξαναβρεθούν. Όσοι το πέτυχαν δεν παρουσιάζονται πια σε ταβέρνες — αλλά εμφανίζονται, σπανίως, στα όνειρα όσων εργάζονται πάνω σε προβλήματα που τους ίδιους κάποτε απασχόλησαν.