WARRIOR OF EONE

Living plate

Οι warriors of Eone δημιουργήθηκαν στην Εποχή του Δευτέρου Φεγγαριού ως επίλεκτη δύναμη στα χέρια των ξωτικών. Καθώς ο εμφύλιος πόλεμος των ξωτικών έφτανε στο τέλος του και οι νέες ξωτικές φυλές έπαιρναν τη θέση τους στον κόσμο, ήρθαν ακόμη πιο κοντά στον θεό δημιουργό τους· και το ιερατείο του Eone αποφάσισε να φτιάξει μια νέα ομάδα πολεμιστών για να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι της εποχής και να προστατευτεί ο κόσμος, ενόσω το δόγμα του Πατέρα των Δέντρων θα δυνάμωνε και θα παγιωνόταν στη νέα αρχή μετά τον κατακλυσμό που έφεραν οι orilyni. Όλες οι ξωτικές φυλές υποδέχτηκαν το θρησκευτικό σχέδιο με θέρμη.

Οι μαχητές του Λαμπερού Θεού είναι μυημένοι από την εφηβική τους ηλικία στις παραδόσεις των ξωτικών και στην αγάπη προς τον Eone, και κατέχουν τακτικές πολέμου που όμοιές τους δεν συναντώνται εύκολα στον Salorras. Η μαχητική εκπαίδευση και οι θείες δυνάμεις τούς καθιστούν σχεδόν ανίκητους όταν πολεμούν σε ομάδες—αξιοσημείωτος είναι ο τρόπος που διαμοιράζουν σθένος και δύναμη στους συμμάχους τους, δρώντας ως κανάλια ιερατικής μαγείας δοσμένης από τον ίδιο τον Eone. Πάντα αγνοί στην ψυχή, υπηρετούν το καλό του κόσμου ως άγρυπνοι φρουροί ενάντια στις κακόβουλες υπάρξεις, πρόθυμοι να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους σε αυτόν τον σκοπό.

Path to Eone’s Service

Δεν φοράει την πανοπλία του Λαμπερού Θεού όποιος επιθυμεί. Πριν καν ο επίδοξος warrior of Eone δοκιμαστεί στις τέχνες της οδού, πρέπει να φέρει μέσα του ένα συγκεκριμένο σύνολο προαπαιτούμενων—εκείνα που τον καθιστούν άξιο φορέα της ιερής σπονδής του Eone.

Blood and Purity

Πρώτα από όλα, ο επίδοξος πρέπει να φέρει στις φλέβες του το αίμα των ξωτικών—καμία άλλη φυλή δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στον Πατέρα των Δέντρων ως φορέας αυτής της ιερής αποστολής, ασχέτως πόσο αγνή είναι η ψυχή της. Η ίδια η ψυχή του υποψηφίου πρέπει να είναι αγνή—ταγμένη στο καλό και στην προστασία των αδύναμων· όποιος αφήνεται στις σκοτεινές ορμές, στη βία για τη βία, ή στην αδιαφορία για τους άλλους δεν χωράει εδώ. Επιπλέον, δεν μπορεί να έχει ακολουθήσει νωρίτερα μια οδό μυστικιστικής μαγείας που εξαρτάται από βιβλίο και προετοιμασία—εκείνες οι οδοί ορίζουν το μυαλό με τρόπο που δεν συμβιβάζεται με τη σπονδή του Eone, αν και όλες οι άλλες πορείες, πολεμικές ή θρησκευτικές, είναι αποδεκτές. Τέλος, πρέπει να είναι ήδη βετεράνος μάχης που έχει σφραγίσει το όνομά του σε αναμετρήσεις, να φέρει στη φωνή και την παρουσία του εκείνη τη φυσική επιβολή που οι άλλοι αναγνωρίζουν αμέσως ως αυθεντία, και να έχει εμβαθύνει στις γνώσεις της θρησκείας του Eone—την ιστορία του δόγματος, τα ιερά κείμενα, τις παραδόσεις των ναών.

The Temple Service

Living plate

Όταν ο επίδοξος φέρει όλα αυτά μέσα του, αφιερώνει τέσσερις τουλάχιστον μήνες σε υπηρεσία ως βοηθός σε έναν ή σε πολλούς ναούς του Eone. Σε αυτή την περίοδο πρέπει να επιδείξει ταπεινοφροσύνη και ανιδιοτέλεια—να υπηρετεί τους πιστούς, να φροντίζει τους πληγωμένους, να εργάζεται χωρίς αμοιβή—ώστε οι ιερείς του Eone να τον κρίνουν άξιο. Όταν λάβει την ευλογία, γίνεται επίσημα ένας από τους μαχητές του Λαμπερού Θεού, και η ιερή σύνδεση χαράζεται για πάντα στην ψυχή του.

The Warrior’s Devotion

Η τέχνη του warrior of Eone χτίζεται γύρω από δύο φιλοσοφίες που λίγες πολεμικές οδοί συγκεντρώνουν τόσο αρμονικά—εκείνη της λεπίδας και εκείνη της θεϊκής χάρης. Ο μαχητής πολεμά ως άρτιος στρατιώτης, αλλά κάθε χτύπημά του κουβαλά την ευλογία του Eone· κάθε λόγος εμψύχωσης προς τους συντρόφους του είναι ταυτόχρονα προσευχή· κάθε πληγή που γιατρεύει στο σώμα του είναι μια στιγμή κοινωνίας με τον δημιουργό του. Όλες οι ικανότητες που ακολουθούν χτίζονται πάνω σε αυτή τη διπλή φύση—μάχιμη και θεϊκή ταυτόχρονα.

Blade and Blessing

Παράλληλα με τη μαχητική του κατάρτιση—εξοικειώνεται με κάθε όπλο, φέρει κάθε λογής πανοπλία και ασπίδα ως φυσική προέκταση, και εξασκείται στην αποφυγή χτυπημάτων, στην πάλη σώμα με σώμα, και στη μάχη με γυμνά χέρια—ο warrior of Eone συνεχίζει να εμβαθύνει και σε όποια μυστικιστική οδό κουβαλούσε από πριν, μαθαίνοντας νέα ξόρκια και εξελίσσοντας τη μυστικιστική του ισχύ σαν να συνέχιζε εκείνη την οδό. Η ευλογία του Λαμπερού Θεού τον κρατά όρθιο εκεί όπου η σάρκα, η θέληση, ή τα αντανακλαστικά ενός κοινού ανθρώπου θα τον πρόδιδαν· όπου άλλος θα είχε λυγίσει σε ένα δηλητήριο ή σε μια κατάρα, εκείνος αντέχει με τη βοήθεια του Eone. Όσο ωριμάζει, αρχίζει να αρνείται και την ίδια την ιδέα της πτώσης: τραύματα τόσο βαριά που θα έριχναν άλλον στρατιώτη τον αφήνουν ακέραιο, τουλάχιστον για όσο χρειάζεται να τελειώσει η δουλειά—η ψυχή και το σώμα του έχουν συντονιστεί τόσο βαθιά γύρω από την ιδέα της θείας υπηρεσίας. Με τα χρόνια, η πανοπλία του γίνεται δεύτερο δέρμα: το βάρος που κάποτε τον επιβράδυνε γίνεται σχεδόν αγνώριστο, οι περιορισμοί στις λεπτές κινήσεις απαλύνονται, και μπορεί να ξεκουραστεί ή ακόμη και να κοιμηθεί φορώντας την δίχως να ξυπνήσει εξαντλημένος. Στην απόλυτη κορύφωση της τέχνης του, η ίδια η θεία αντίληψη του Eone τον ενημερώνει για κάθε επερχόμενη απειλή πριν εκείνη πάρει σάρκα—δεν μπορεί πια να πιαστεί απροετοίμαστος, και όπου άλλος πολεμιστής θα έβρισκε λεπίδα στην πλάτη, εκείνος έχει ήδη γυρίσει να την αντικρίσει.

The Litany

Όσοι warriors of Eone έρχονται στην οδό χωρίς προϋπάρχουσα μυστικιστική γνώση δεν μένουν χωρίς θεϊκή χάρη: ο ίδιος ο Eone τους ανοίγει μια μικρή αλλά ιερή σπίθα—τη Litany—μια προσευχή της μάχης που δεν φτάνει την πληρότητα ενός ιερέα, μα αρκεί για να τους κάνει αυτάρκεις φορείς της θείας χάρης στο πεδίο. Μέσα από τη Litany ο μαχητής καλεί ευλογίες κομμένες στις ανάγκες της σύγκρουσης—ευνοϊκή τύχη και θάρρος, τη θεραπεία των πληγών και τον καθαρισμό των δηλητηρίων, ασπίδες ενάντια στο κακό, κι ένα φως που ξεσκεπάζει τους ψεύτες· κι όσο βαθαίνει η πίστη του, οι προσευχές του δυναμώνουν, ώσπου στις πιο ιερές του στιγμές αγγίζει το ξόρκι του ιερού ξίφους, τη θεραπεία των βαρύτερων τραυμάτων, την απελευθέρωση από μυστικιστικές παγίδες, και τη θεία κραυγή που σαρώνει τον εχθρό. Η Litany δεν είναι η μαγεία ενός κανονικού ιερέα, ταγμένου στη μία ή την άλλη όψη του θεού του—είναι μια αυτόνομη οδός χάρης, εξειδικευμένη ολόκληρη στις ανάγκες του πεδίου της μάχης.

Eone’s Wrath

Πέρα από τη Litany, ο Eone χαρίζει στον μαχητή και άλλες απευθείας ευλογίες. Με μια σύντομη εστίαση αντιλαμβάνεται την παρουσία του κακού γύρω του—κακόβουλες οντότητες, τόπους μολυσμένους από σκοτεινή μαγεία, αντικείμενα στοιχειωμένα από μοχθηρές προθέσεις—και η όρασή του διαπερνά τα ψέματα και τις προσποιήσεις, αποκαλύπτοντας την αληθινή φύση όσων στέκονται απέναντί του. Όταν η λεπίδα του βρίσκει κακόψυχο εχθρό, μπορεί να καλέσει την οργή του ίδιου του Eone σε ένα μετρημένο χτύπημα: εκείνο που μεταφέρεται δεν είναι κόψιμο ούτε σπάσιμο, αλλά κρίση—θεϊκής φύσης, και τόσο βαρύτερη όσο πιο βαθιά έχει δεθεί ο μαχητής με τον θεό του. Στις ωριμότερες στιγμές της οδού του, η ίδια η ορμή της εφόδου του εναντίον σκοτεινού όντος κουβαλά θεϊκή φωτιά και την ψυχική παρουσία του Eone· ο πληγωμένος εχθρός βυθίζεται σε τρόμο που του κόβει τη φόρα, ενώ τα απέθαντα πλάσματα συναντούν μια ιερή απόκρουση που τα διώχνει μακριά—ή και τα διαλύει επιτόπου, αν είναι αρκετά ασθενικά μπροστά στη χάρη που τον κατοικεί.

Sharing the Light

Ο warrior of Eone δεν πολεμά μόνος—λειτουργεί ως κανάλι της παρουσίας του Eone στο πεδίο, μοιράζοντας τη χάρη του Λαμπερού Θεού σε όσους στέκονται γύρω του. Με μια πολεμική κραυγή που διατηρεί ζωντανή, εκείνος και οι σύμμαχοι που μπορούν να τον ακούσουν αποκτούν αυξημένη μαχητική ορμή και ενισχυμένη ψυχική αντοχή. Η φωνή του όμως δεν μπορεί να κουβαλήσει δύο ιερές προσφορές μαζί—όσο κρατά ζωντανή την κραυγή δεν φέρνει στα χείλη του ξόρκι—κι αν σιωπήσει ή χάσει τη φωνή του από κάποιο χτύπημα, η ευλογία σβήνει στη στιγμή, σαν η ίδια η φωνή του να ήταν το νήμα που την κρατούσε. Με μια συγκεντρωμένη στιγμή προσοχής μπορεί επίσης να δώσει στους συμμάχους εντός της εμβέλειας της φωνής του τις κατάλληλες οδηγίες για τη σωστή έκβαση της σύγκρουσης—πιο εύστοχα χτυπήματα, ή ένα ξεχωριστό χάρισμα για το έργο που έχουν μπροστά τους, με την επιλογή να ανήκει σε εκείνον. Σε βαθύτερες μυήσεις, η ίδια του η παρουσία στο πεδίο γίνεται αρκετή για να εμψυχώσει χωρίς λόγια: όταν ένας σύμμαχος υποκύπτει στον φόβο ή σε κάποια άλλη επιβουλή που στοχεύει το μυαλό, η παρουσία του μαχητή τον στυλώνει αμέσως ξανά, κι ακόμη κι αν ο τρόμος τον κυριέψει, μαλακώνει σε κάτι που μπορεί να σηκώσει. Στην απόλυτη κορύφωση της οδού του, ο μαχητής ζει σε πλήρη αρμονία με τον δημιουργό του: με μια στιγμιαία επίκληση—λιγότερη από μια ανάσα—καλεί τη χάρη του Eone γύρω του, και όλοι οι σύμμαχοι σε σύντομη ακτίνα τυλίγονται σε μια συγκεντρωμένη θεϊκή προστασία—μια επιπλέον σπίθα ζωτικότητας που τους κρατά όρθιους όταν θα είχαν πέσει, γρηγορότερα αντανακλαστικά να ξεγλιστρούν από το χτύπημα, και μια μυστικιστική θωράκιση που απαλύνει κάθε πληγή και στέκεται ιδιαίτερα ακλόνητη απέναντι στα όπλα των κακόψυχων και στις λεπίδες μυθικής τέχνης. Μια τέτοια κορυφαία ευλογία δεν καλείται ξανά και ξανά δίχως ανάσα· ο μαχητής χρειάζεται μια στιγμή να ξαναβρεί τη σύνδεσή του με τον Eone.

Warriors of the Bright God

Η στάση τους έχει τεθεί από τους υπόλοιπους ως “οι υπερασπιστές της ιστορίας”, καθώς καλούνται να διατηρήσουν ζωντανή την κληρονομιά και την αγάπη του Eone. Έχουν καλές σχέσεις με τις άλλες φυλές της Khalendianil, ανέχονται τους ανθρώπους της Asmeda παρά τις ιδιαιτερότητές τους, με δυσκολία συμμερίζονται τις παράξενες παγανιστικές παραδόσεις και λατρείες των eyafen της Neluvia, ενώ η συνύπαρξή τους με τους eyalen ria, orcs, και goblinoids τούς είναι σχεδόν αδιανόητη, λόγω της άγριας και αιμοσταγούς φύσης τους. Τους μαχητές του Προστάτη Θεού τους βρίσκει κανείς σε όλο τον κόσμο—συχνότερα στους ναούς του Eone, στα στρατεύματα της Khalendianil ως αξιωματικούς ή στρατιώτες, ενώ δεν λείπουν και οι περιπλανώμενοι ανά τον κόσμο που σκοπός τους είναι να πατάξουν το κακό.

Falling from Eone’s Grace

Αν ένας warrior of Eone παύσει να είναι αγνός στην ψυχή—αν παρασυρθεί στη σκληρότητα, στη βία για τη βία, ή στην αδιαφορία για τους αδύναμους—η σύνδεσή του με τον Eone διακόπτεται αμέσως. Ο Λαμπερός Θεός αποτραβά τη χάρη του, και μέσα σε μια στιγμή σιωπούν όλα όσα του είχε χαρίσει η οδός—η θεϊκή του δύναμη, η Litany, η οργή του Eone, η εμψύχωση που μοίραζε στους συντρόφους του, και η κορυφαία προστασία της θείας χάρης. Δεν του μένει παρά ό,τι ήταν εξαρχής δικό του· όποια μυστικιστική γνώση κουβαλούσε από προηγούμενη οδό παραμένει στα χέρια του, καθώς εκείνη δεν προήλθε από τον Λαμπερό Θεό αλλά από τις δικές του παλιότερες σπουδές.

Αν όμως η μετάνοιά του είναι ειλικρινής, ο δρόμος της επιστροφής δεν είναι κλειστός. Πρέπει πρώτα να αναλάβει μια αποστολή που θα του ανατεθεί απευθείας από τον ίδιο τον Eone—μια δοκιμασία μέσα από την οποία θα αποδείξει ότι έχει ξανανακαλύψει την αγνότητα της ψυχής του. Όταν την ολοκληρώσει με επιτυχία, πρέπει να αφιερώσει ξανά τέσσερις μήνες σε υπηρεσία σε κάποιον ναό του Λαμπερού Θεού, ώστε να διδαχτεί ξανά το ήθος, να κατανοήσει τα λάθη που τον οδήγησαν στην έκπτωση, και να λάβει εκ νέου τη θεία χάρη. Όταν αυτό συμβεί, οι ευλογίες επιστρέφουν στο ακέραιο, και ο μαχητής μπορεί ξανά να σταθεί ανάμεσα στους εκλεκτούς του Eone.