WARRIOR OF EONE

Οι warriors of Eone δημιουργήθηκαν στην Εποχή του Δευτέρου Φεγγαριού και είναι μια επίλεκτη δύναμη στα χέρια των ξωτικών. Όσο περνούσε ο καιρός, οι φυλές των ξωτικών ήρθαν ακόμη πιο κοντά στον θεό δημιουργό τους, καθώς ο εμφύλιος πόλεμος αυτών είχε φτάσει στο τέλος του και οι νέες ξωτικές φυλές πήραν μια θέση στον κόσμο. Το ιερατείο του Eone πήρε την απόφαση να φτιάξει μια νέα ομάδα πολεμιστών για να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι της νέας αυτής εποχής, και να προστατευτεί ο κόσμος, ενόσω το δόγμα του Πατέρα των Δέντρων θα δυνάμωνε και θα παγιωνόταν στη νέα αρχή μετά τον κατακλυσμό που έφεραν οι Nerra. Όλες οι ξωτικές φυλές υποδέχτηκαν το θρησκευτικό σχέδιο με θέρμη.

Οι μαχητές του Λαμπερού Θεού είναι μυημένοι από την εφηβική τους ηλικία στις παραδόσεις των ξωτικών και στην αγάπη προς τον Eone. Κατέχουν τακτικές πολέμου που όμοιες τους δεν συναντώνται εύκολα στον Salorras. Η μαχητική εκπαίδευση και οι θείες δυνάμεις τούς καθιστούν σχεδόν ανίκητους όταν πολεμάνε σε ομάδες. Αξιοσημείωτος είναι ο τρόπος που διαμοιράζουν σθένος και δύναμη στους συμμάχους τους, καθώς δρουν ως “κανάλια” ιερατικής μαγείας δοσμένης από τον ίδιο τον Eone.

Οι warriors of Eone είναι πάντα αγνοί στην ψυχή και υπηρετούν το καλό του κόσμου, καθώς είναι άγρυπνοι φρουροί ενάντια στις κακόβουλες υπάρξεις του κόσμου, και είναι πρόθυμοι να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους σε αυτόν τον σκοπό.

Η στάση τους έχει τεθεί από τους υπόλοιπους ως “οι υπερασπιστές της ιστορίας”, καθώς καλούνται να διατηρήσουν ζωντανή την κληρονομιά και την αγάπη του Eone. Έχουν καλές σχέσεις με τις άλλες φυλές της Khalendianil, όπως επίσης ανέχονται τους ανθρώπους της Asmeda παρά τις ιδιαιτερότητές τους, ενώ με δυσκολία συμμερίζονται τις παράξενες παγανιστικές παραδόσεις και λατρείες των half-faye της Neluvia. Η συνύπαρξή τους με τους eyalen ria, orcs, και goblinoids τούς είναι σχεδόν αδιανόητη, λόγω της βάρβαρης και αιμοσταγούς φύσης τους, ενώ απεχθάνονται τη δολιότητα των μαύρων ξωτικών και των γκρίζων νάνων.

Οι μαχητές του Προστάτη Θεού βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, και συχνότερα μπορεί κανείς να τους συναντήσει στους ναούς του Eone, στα στρατεύματα της Khalendianil σε θέσεις αξιωματικών ή στρατιωτών, ενώ δεν λείπουν οι περιπλανώμενοι ανά τον κόσμο που σκοπός τους είναι να πατάξουν το κακό.

Path to Eone’s Service

Δεν φοράει την πανοπλία του Λαμπερού Θεού όποιος επιθυμεί. Πριν καν ο επίδοξος warrior of Eone δοκιμαστεί στις τέχνες της οδού, πρέπει να φέρει στις φλέβες του το αίμα των ξωτικών—καμία άλλη φυλή δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στον Πατέρα των Δέντρων ως φορέας αυτής της ιερής αποστολής, ασχέτως πόσο αγνή είναι η ψυχή της.

Πέρα από αυτό, η ίδια η ψυχή του υποψηφίου πρέπει να είναι αγνή—ταγμένη στο καλό και στην προστασία των αδύναμων. Όποιος αφήνεται στις σκοτεινές ορμές, στη βία για τη βία, ή στην αδιαφορία για τους άλλους δεν χωράει εδώ. Επιπλέον, ο επίδοξος δεν μπορεί να έχει ακολουθήσει νωρίτερα μια οδό μυστικιστικής μαγείας που εξαρτάται από βιβλίο και προετοιμασία—εκείνες οι οδοί ορίζουν το μυαλό με τρόπο που δεν συμβιβάζεται με τη σπονδή του Eone, αν και όλες οι άλλες πορείες, πολεμικές ή θρησκευτικές, είναι αποδεκτές.

Ο υποψήφιος πρέπει να είναι ήδη βετεράνος μάχης που έχει σφραγίσει το όνομά του σε αναμετρήσεις, να φέρει στη φωνή του και την παρουσία του εκείνη τη φυσική επιβολή που οι άλλοι αναγνωρίζουν αμέσως ως αυθεντία, και να έχει εμβαθύνει στις γνώσεις της θρησκείας του Eone—η ιστορία του δόγματος, τα ιερά κείμενα, οι παραδόσεις των ναών.

Όταν αυτά τα προαπαιτούμενα πληρωθούν, ο επίδοξος αφιερώνει τέσσερις τουλάχιστον μήνες σε υπηρεσία ως βοηθός σε έναν ή σε πολλούς ναούς του Eone. Σε αυτή την περίοδο πρέπει να επιδείξει ταπεινοφροσύνη και ανιδιοτέλεια—να υπηρετεί τους πιστούς, να φροντίζει τους πληγωμένους, να εργάζεται χωρίς αμοιβή—ώστε οι ιερείς του Eone να τον κρίνουν άξιο. Όταν λάβει την ευλογία, γίνεται επίσημα ένας από τους μαχητές του Λαμπερού Θεού και η ιερή σύνδεση χαράζεται για πάντα στην ψυχή του.

The Warrior’s Devotion

Η τέχνη του warrior of Eone χτίζεται γύρω από δύο φιλοσοφίες που λίγες πολεμικές οδοί συγκεντρώνουν τόσο αρμονικά—εκείνη της λεπίδας και εκείνη της θεϊκής χάρης. Ο μαχητής πολεμά ως άρτιος στρατιώτης, αλλά κάθε χτύπημά του κουβαλά την ευλογία του Eone· κάθε λόγος εμψύχωσής του προς τους συντρόφους του είναι ταυτόχρονα προσευχή· κάθε πληγή που γιατρεύει στο σώμα του είναι μια στιγμή κοινωνίας με τον δημιουργό του. Όλες οι ικανότητες που ακολουθούν χτίζονται πάνω σε αυτή τη διπλή φύση—μάχιμη και θεϊκή ταυτόχρονα.

Παράλληλα με τη μαχητική του κατάρτιση—εξοικειώνεται με κάθε όπλο, φέρει κάθε λογής πανοπλία και ασπίδα ως φυσική προέκταση, και εξασκείται στην αποφυγή χτυπημάτων, στην πάλη σώμα με σώμα, και στη μάχη με γυμνά χέρια—ο warrior of Eone συνεχίζει να εμβαθύνει και σε όποια μυστικιστική οδό κουβαλούσε από πριν, μαθαίνοντας νέα ξόρκια και εξελίσσοντας τη μυστικιστική του ισχύ σαν να συνέχιζε εκείνη την οδό. Η ευλογία του Λαμπερού Θεού τον προστατεύει σε κάθε δοκιμασία αντοχής, βούλησης, και αντανακλαστικών· η φυσική του επιβολή και η σιγουριά του γίνονται εργαλεία θεϊκής υπεράσπισης, και όπου άλλος θα είχε λυγίσει στο χτύπημα ενός δηλητηρίου ή ενός ξορκιού, εκείνος αντέχει με τη βοήθεια του Eone. Όσο ωριμάζει, αρχίζει να αρνείται και την ίδια την ιδέα της πτώσης: τραύματα τόσο βαριά που θα έριχναν άλλον στρατιώτη τον αφήνουν ακέραιο, τουλάχιστον για όσο χρειάζεται να τελειώσει η δουλειά—η ψυχή του και το σώμα του έχουν συντονιστεί τόσο βαθιά γύρω από την ιδέα της θείας υπηρεσίας. Με τα χρόνια, η πανοπλία του γίνεται δεύτερο δέρμα: το βάρος που κάποτε τον επιβράδυνε γίνεται σχεδόν αγνώριστο, οι περιορισμοί στις λεπτές κινήσεις απαλύνονται, και μπορεί να ξεκουραστεί ή ακόμη και να κοιμηθεί φορώντας την δίχως να ξυπνήσει εξαντλημένος. Στην απόλυτη κορύφωση της τέχνης του, η ίδια η θεία αντίληψη του Eone τον ενημερώνει για κάθε επερχόμενη απειλή πριν εκείνη πάρει σάρκα—δεν μπορεί πια να πιαστεί απροετοίμαστος, και όπου άλλος πολεμιστής θα έβρισκε λεπίδα στην πλάτη, εκείνος έχει ήδη γυρίσει να την αντικρίσει.

Όσοι warriors of Eone έρχονται στην οδό χωρίς προϋπάρχουσα μυστικιστική γνώση δεν μένουν χωρίς θεϊκή χάρη: ο ίδιος ο Eone τους ανοίγει μια μικρή αλλά ιερή σπίθα ξορκιών—τη Litany—που προετοιμάζεται όπως κάθε άλλη ιερατική μαγεία, μέσα από πρωινή προσευχή και επιλογή των ξορκιών της ημέρας από μια λίστα που έχει αποκαλύψει ο θεός. Η ισχύς της λιτανίας δεν φτάνει εκείνη ενός πλήρους ιερέα—ο μαχητής δεν αγγίζει τα πιο τρομερά ξόρκια του δόγματος—αλλά αρκεί για να τον κάνει αυτάρκη φορέα της θείας χάρης στη μάχη: στις πρώτες του βαθμίδες χειρίζεται ευλογίες ευνοϊκής τύχης, βασικές θεραπείες, καθαρισμούς δηλητηρίου, ασπίδες ενάντια στο κακό, και διορατικές αχτίδες που αποκαλύπτουν τους ψεύτες· με την εμπειρία προστίθενται η ενίσχυση σωματικής δύναμης και σοφίας, ο μοιρασμός των τραυμάτων ενός συντρόφου, η αντοχή σε ενεργειακές καταιγίδες, και η ηρωική ορμή· και στις πιο βαθιές του μυήσεις φτάνει στο ξόρκι του ιερού ξίφους, στη θεραπεία σοβαρών πληγών, στην απελευθέρωση από μυστικιστικές παγίδες, και στη θεία κραυγή που σαρώνει τον εχθρό. Η ισχύς όλων εδράζεται στη σοφία του, και ο μαχητής δεν λαμβάνει πρόσβαση σε domains όπως οι κανονικοί ιερείς—η Litany είναι αυτόνομη οδός, εξειδικευμένη στις ανάγκες του πεδίου της μάχης. Πέρα από τη Litany, ο Eone του χαρίζει και άλλες απευθείας ευλογίες. Με μια σύντομη εστίαση και επίκληση, ο μαχητής αντιλαμβάνεται την παρουσία του κακού γύρω του—οντότητες κακόψυχες, τόπους μολυσμένους από κακόβουλη μαγεία, αντικείμενα στοιχειωμένα από σκοτεινές προθέσεις—και η όρασή του διαπερνά τα ψέματα και τις προσποιήσεις, αποκαλύπτοντας την αληθινή φύση εκείνων που στέκονται απέναντί του. Όταν η λεπίδα του βρίσκει κακόψυχο εχθρό, μπορεί να επικαλεστεί την οργή του ίδιου του Eone σε ένα μετρημένο χτύπημα: η ζημιά που μεταφέρεται είναι θεϊκής φύσης—δεν είναι κόψιμο, δεν είναι σπάσιμο, είναι κρίση—και η ποσότητά της μεγαλώνει όσο πιο έμπειρος γίνεται. Σε προχωρημένες βαθμίδες, η ίδια η ορμή της εφόδου του εναντίον κακόψυχου όντος κουβαλά μαζί της θεϊκή φωτιά και την ψυχική παρουσία του Eone· ο πληγωμένος εχθρός, αν δεν αντέξει στη βούλησή του, βυθίζεται στον ίδιο τρόμο που θα προκαλούσε ένα ξόρκι φόβου, ενώ αν είναι απέθαντο πλάσμα αντιμετωπίζει μια ιερή απόκρουση που μπορεί να το διώξει ή ακόμη και—αν είναι αρκετά ασθενές σε σχέση με τον μαχητή—να το καταστρέψει επιτόπου.

Ο warrior of Eone δεν πολεμά μόνος—λειτουργεί ως κανάλι της παρουσίας του Eone στο πεδίο της μάχης, μοιράζοντας τη χάρη του Λαμπερού Θεού σε όσους στέκονται γύρω του. Με μια πολεμική κραυγή που διατηρεί ζωντανή, εκείνος και οι σύμμαχοι που μπορούν να τον ακούσουν αποκτούν αυξημένη μαχητική ορμή και ενισχυμένη ψυχική αντοχή. Μπορεί να συνεχίζει να μάχεται κανονικά κατά τη διάρκεια της εμψύχωσης, αλλά δεν μπορεί ταυτόχρονα να φέρει στα χείλη του και ξόρκι—η φωνή του δεν μπορεί να κουβαλήσει δύο ιερές προσφορές μαζί—και αν για οποιονδήποτε λόγο σιωπήσει ή χάσει τη φωνή του από κάποιο χτύπημα, η ευλογία διακόπτεται αμέσως, σαν η ίδια η φωνή του να ήταν το νήμα που την κρατούσε ζωντανή. Με μια συγκεντρωμένη στιγμή προσοχής, μπορεί επίσης να δώσει στους συμμάχους εντός της εμβέλειας της φωνής του τις κατάλληλες οδηγίες για τη σωστή έκβαση της σύγκρουσης—ενισχυμένη ακρίβεια στα χτυπήματα, ή ενισχυμένη απόδοση σε μια συγκεκριμένη δεξιότητα, με την επιλογή να ανήκει σε εκείνον. Σε βαθύτερες μυήσεις, η ίδια η παρουσία του στο πεδίο γίνεται αρκετή για να εμψυχώσει χωρίς λόγια: όταν ένας σύμμαχος υποκύπτει σε φόβο ή σε κάποια άλλη ψυχική επιβουλή που στοχεύει το μυαλό, η παρουσία του μαχητή του χαρίζει αμέσως μια δεύτερη ευκαιρία να αντισταθεί, και ακόμη και αν αποτύχει, ο τρόμος που νιώθει αμβλύνεται σε ηπιότερη μορφή. Στην απόλυτη κορύφωση της οδού του, ο μαχητής ζει σε πλήρη αρμονία με τον δημιουργό του: με μια στιγμιαία επίκληση—λιγότερη από μια ανάσα—μπορεί να καλέσει τη χάρη του Eone γύρω του, και όλοι οι σύμμαχοι σε σύντομη ακτίνα αποκτούν μια συγκεντρωμένη θεϊκή προστασία—επιπλέον ζωτικότητα που τους κρατάει στη μάχη όταν θα είχαν πέσει, αυξημένα αντανακλαστικά αποφυγής, και μια μυστικιστική θωράκιση που μειώνει τη ζημιά από κάθε χτύπημα, με ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα απέναντι στις λεπίδες των κακόψυχων εχθρών και στα σπάνια όπλα μυθικής τέχνης. Αυτή η κορυφαία ευλογία απαιτεί μια σύντομη παύση πριν ξανακληθεί—μια στιγμή κατά την οποία ο μαχητής αναπληρώνει τη σύνδεσή του με τον Eone.

Falling from Eone’s Grace

Αν ένας warrior of Eone παύσει να είναι αγνός στην ψυχή—αν παρασυρθεί στη σκληρότητα, στη βία για τη βία, ή στην αδιαφορία για τους αδύναμους—η σύνδεσή του με τον Eone διακόπτεται αμέσως. Ο Λαμπερός Θεός αποτραβά τη χάρη του, και ο μαχητής χάνει στιγμιαία κάθε ευλογία που η οδός του είχε χαρίσει: τις θεϊκές δυνάμεις, την ικανότητα να επικαλείται τη Litany, την οργή του Eone, τις αμοιβαίες ενισχύσεις της εμψύχωσης, την ίδια την κορυφαία προστασία της θείας χάρης. Όποια μυστικιστική γνώση κουβαλούσε από προηγούμενη οδό παραμένει στα χέρια του—εκείνη δεν προήλθε από τον Λαμπερό Θεό αλλά από τις δικές του παλιότερες σπουδές.

Αν όμως η μετάνοιά του είναι ειλικρινής, ο δρόμος της επιστροφής δεν είναι κλειστός. Πρέπει πρώτα να αναλάβει μια αποστολή που θα του ανατεθεί απευθείας από τον ίδιο τον Eone—μια δοκιμασία μέσα από την οποία θα αποδείξει ότι έχει ξανανακαλύψει την αγνότητα της ψυχής του. Όταν την ολοκληρώσει με επιτυχία, πρέπει να αφιερώσει ξανά τέσσερις μήνες σε υπηρεσία σε κάποιον ναό του Λαμπερού Θεού, ώστε να διδαχτεί ξανά το ήθος, να κατανοήσει τα λάθη που τον οδήγησαν στην έκπτωση, και να λάβει εκ νέου τη θεία χάρη. Όταν αυτό συμβεί, οι ευλογίες επιστρέφουν στο ακέραιο, και ο μαχητής μπορεί ξανά να σταθεί ανάμεσα στους εκλεκτούς του Eone.