LUTYS

Deep Fleet

Ο Βαθύς Στόλος είναι η μεγαλύτερη και γνωστότερη αρμάδα παγκοσμίως. Αρχικά ήταν πολλά πληρώματα που αποτελούνταν από πειρατές και Κουρσάρους, θαλασσοδαρμένους και σκληροτράχηλους ανθρώπους, που δρούσαν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, και πολλές φορές υπήρξαν μεταξύ τους διαμάχες. Η χαοτική τους υπόσταση δεν τους επέτρεπε να ενώσουν τις δυνάμεις τους, ώσπου παρουσιάστηκε αυτή η ανάγκη με την επίθεση των εισβολέων δαιμόνων του Σάραγκοθ. Επισήμως, ο στόλος υπάρχει από το 230 IIE, στη διάρκεια που διαδραματίζονταν οι Δαιμονικοί Πόλεμοι.

Ο στόλος συνέβαλλε σημαντικά στην νικηφόρα εξέλιξη του πολέμου, βοηθώντας πολλά λιμάνια της Ασμέδα, της Νελούβια, αλλά και της ανατολικής Καλέντιανιλ, σε επικές ναυμαχίες που γράφτηκαν στην ιστορία του κόσμου. Πλέον ο Βαθύς Στόλος συνυφαίνεται με την οικονομία της Λουτάις. Τα ποιοτικά πλοία της αρμάδας λέγεται ότι ξεπερνούν ακόμη και αυτά των ξωτικών νεντίλι της γηραιάς ηπείρου Καλέντιανιλ—δηλαδή των ίδιων των δασκάλων τους.

Ο Βαθύς Στόλος δεν είναι ένα προϊόν προς ενοικίαση ή πώληση. Παρ’ όλα αυτά το πλήρωμα της υπηρετεί στα λοιπά κράτη-μέλη της Συνομοσπονδίας, βάσει του Δικαίου του Νότου, ενώ τα πλοία πωλούνται κανονικά και σε τρίτους—με τα μέλη-κράτη να τα αγοράζουν σχεδόν σε τιμή κόστους ή με ανταλλαγές υπηρεσιών. Για παράδειγμα, τα περισσότερα πλοία του ναυτικού της Τάρραταϊ, σχεδιάστηκαν και φτιάχτηκαν στα ναυπηγία της Λουτάις, σε αντάλλαγμα στρατιωτών μισθοφόρων των Λεγεώνων των Όπλων ώστε να ενισχυθεί ο στρατός ξηράς που θεωρείται σχετικά αδύναμος.

Πρώην Κουρσάροι καπετάνιοι και πληρώματα που υπήρξαν στην αρμάδα του Βαθέως Στόλου, είναι περιζήτητοι από οργανισμούς ξένων χωρών και προσλαμβάνονται ως μισθοφόροι για να υποστηρίξουν τις εξορμήσεις και τα ταξίδια δια της θαλάσσης των εργοδοτών τους.

Διοικητής του Βαθέος Στόλου από την αρχή της Περιόδου του Τρίτου Φεγγαριού, είναι ο στόλαρχος Ράκιμαρ Τζου’Έσθος. Ο στόλος αποτελείται από τις τετρακόσιες μοιραρχίες, που κάθε μία από αυτές έχει στο δυναμικό της από πέντε έως οχτώ μαχητικά πλοία, το καθένα με τον καπετάνιο του και το ανάλογο πλήρωμα. Στα πληρώματα του Βαθέως Στόλου υπάρχουν μόνο έμπειροι ναυτικοί, εκ των οποίων οι πολλοί εξοικειώθηκαν τόσο με την ζωή στη θάλασσα που απέκτησαν την μοναδικότητα των Κουρσάρων, θέτοντας τους ιδιαίτερα πολύτιμους συμμάχους σε ναυμαχίες και όχι μόνο.

Στο παρόν έχουν αναλάβει αποστολές καταστολής των νανικών στόλων της Γκόνταραντ, οι οποίοι επισήμως πλέον θεωρούνται εχθροί της Συνομοσπονδίας από την ημέρα που άνοιξαν επίθεση στις ακτές της Κάιρντις. Η αρμάδα έχει κάνει ζώνες άμυνας σε πολλά ύδατα των ωκεανών Άρμπον και Τάιθεν αναχαιτίζοντας την πλεύση των νανικών πλοίων προς την Ασμέδα. Όμως, υπάρχει η φήμη, πως βρέθηκαν αντιμέτωποι με κάποιες πολεμικές φρεγάτες των νάνων, που παρόμοιες τους δεν έχει δει ο κόσμος. Λένε για πλοία που φέρουν κανόνια μαγείας τα οποία μπορούν να διαλύσουν από τεράστιες αποστάσεις και με ευκολία οποιοδήποτε πλοίο—ακόμη και τα βαρύτερα θωρηκτά του Βαθέως Στόλου.

Coastal Masters

Οι Παράκτιοι Άρχοντες εδρεύουν στην Λουτάις και η δουλειά τους είναι να επιβλέπουν την ενδοχώρα αυτού του θαλασσοδαρμένου λαού. Πρακτικά είναι οι πολιτικοί αρμόδιοι για ότι χρειάζεται ώστε να αναπτυχθεί και να διατηρηθεί ένα κράτος. Οι πολιτικοί της Λουτάις αλλάζουν κάθε δύο έτη δια των εκλογών και για αυτόν τον φιλελεύθερο λαό η δημοκρατία είναι ένας ιερός θεσμός που πρέπει να παραμένει αγνός και αδιάφθαρτος. Πράγματι, είναι ελάχιστες οι φορές που χρειάστηκε να παρθούν αντίμετρα στις κακές πολιτικές αποφάσεις των Παρακτίων Αρχόντων—περιπτώσεις που στην πορεία αποδείχθηκε ότι κάποιοι πολιτικοί καταχράστηκαν την θέση τους για προσωπικά οφέλη.

Συχνά οι Παράκτιοι Άρχοντες ψάχνουν μισθωτούς τυχοδιώκτες για διάφορες αποστολές ή ζητήματα που τους προβληματίζουν, αφού το ανθρώπινο δυναμικό της στεριάς των Λουτεζάνων τις περισσότερες φορές είναι ανεπαρκές.

Oceanic Headquarters

Πρόκειται για το γραφείο ωκεανογραφίας που εδρεύει στην πρωτεύουσα Λουτάις. Ρόλος του Ωκεάνιου Αρχηγείου είναι η μελέτη των υδάτων της Ασμέδα και η χαρτογράφηση όλων των θαλασσών, λεκανών, κόλπων, και τάφρων της ηπείρου, ενώ παράλληλα μελετούν και σημειώνουν τη θαλάσσια πανίδα και τα μυστήρια και άγνωστα τερατοειδή των βαθέων πυθμένων.

Η υπηρεσία βασίζεται στην μαγεία και χρέος των μάγων είναι η πρόβλεψη των καιρικών φαινομένων μέσω ξορκιών μαντείας σε ημερήσια βάση, ενώ παράλληλα επαληθεύουν τις παλίρροιες του Σαλόρρας και ενημερώνουν εξ’ αποστάσεως με ξόρκια τους καπετάνιους των πολεμικών πλοίων του Βαθέως Στόλου.

Αρκετές φορές η υπηρεσία χρειάστηκε την βοήθεια τυχοδιωκτών και των έμπειρων Κουρσάρων, καθώς οι αποστολές χαρτογράφησης και έρευνας που διεξάγουν οι μάγοι, λαμβάνουν μέρος στις ανοιχτές και συχνά επικίνδυνες θάλασσες της Ασμέδα.

Lutys

Η πρωτεύουσα Λουτάις είναι με σημαντική διαφορά το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της πολιτείας. Χτισμένη στις εκβολές του ποταμού Σκρέτη, η πόλη αρχικά δεν ήταν τίποτα άλλο πέρα από πρόχειρα καταλύματα ναυτικών και ψαράδων που με τα χρόνια έχτισαν ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια που είχε δει ως τότε η Ασμέδα. Το 410 IE, η Λουτάις θεωρήθηκε μια από τις πιο αξιόλογες μεγαλουπόλεις του νότου και δεν άργησε να ενταχθεί στην Συνομοσπονδία που δομούνταν από το Κογκρέσο του Μυστικισμού εκείνα τα χρόνια. Είναι η μόνη πόλη-κράτος που της έγινε πρόταση ένταξης στις Ελεύθερες Πόλεις το Νότου, αφού οι μάγοι τις Νέρις “διαισθάνθηκαν” την προοπτική των Λουτεζάνων και την δεινότητα που κατείχαν στις θάλασσες.

Η δομή της πόλης δεν είναι συνηθισμένη. Περισσότερο θα έλεγε κανείς ότι θυμίζει κάποια μικρή κωμόπολη με τα κτίρια να βρίσκονται σε μια διάσπαρτη και χαοτική αταξία μεταξύ μικρών σοκακιών και πρόχειρων πλατειών. Σε αυτό το φαινόμενο συμβάλει και η απουσία μεγαλοπρεπών κτισμάτων, εξαιρουμένης της κεντρική πλατείας Άιλνταρος όπου δεσπόζουν τα πετρόχτιστα κτίρια των Παρακτίων Αρχόντων και του Ωκεάνιου Αρχηγείου. Πέρα από αυτά τα δύο κτίρια, τα βλέμματα στην Άιλνταρος μπορεί να τραβήξει το περίφημο συντριβάνι-άγαλμα του Αρέμινθιλ Μαλκάβαερ—του πρώτου ξωτικού νεντίλι που ο θρύλος λέει ότι μοιράστηκε στους Κουρσάρους τα μυστικά της θάλασσας.

Η γειτονιά του Μάλμπιερ, στην νότια συνοικία του Ντανθόρος, φημίζεται για τα αξιόλογα εργαστήρια τεχνιτών πάνω σε διάφορα είδη, όπως υφάσματα, γυάλινες κατασκευές, έλαια, μουσικά όργανα, και άλλα, όμως η πιο ξακουστή βιοτεχνία είναι η Αϊρφάντις, ένα από τα παλαιότερα χυτήρια μετάλλων όπου σχεδιάζονται και κατασκευάζονται ογκώδεις μεταλλικές κατασκευές και εν συνεχεία ο μεγαλύτερος όγκος αυτών εξάγονται σε διάφορες χώρες της Ασμέδα. Διευθύνων της Αϊρφάντις είναι ο Κόλβι Ναμπ’Άθις, ένας εύστροφος ψηλός άνδρας που για χρόνια δούλευε για την Ένωση Κατασκευαστριών—θυγατρική του ομίλου Ατμοαγωγός, στην Σκάιλορν της Μπραόρα.

Το σημαντικότερο τμήμα αυτής της ναυτικής πόλης δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο πέρα από το λιμάνι. Το Λουνάρις—ίσως ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια στον κόσμο, φιλοξενεί περισσότερα από χίλια πλοία ανά πάσα ώρα, ενώ κατά μήκος της Ορναμέντιδας ακτογραμμής πλέουν τουλάχιστον τριακόσια πολεμικά πλοία της αρμάδας του Βαθέως Στόλου με τα πληρώματα τους σε ετοιμότητα. Κατά μήκος του θεόρατου λιμένα υπάρχουν εκατοντάδες αποθήκες εμπορευμάτων, όπως και η κεντρική αγορά του Μίχθου—ένα σύμπλεγμα πλακόστρωτων σοκακιών όπου μπορεί κανείς να φάει και να πιει, να αγοράσει βασικά αγαθά, ή ακόμη και να επισκευάσει όπλα και πανοπλίες. Σίγουρα η πιο πυκνοκατοικημένη συνοικία είναι αυτή του Λούναρις, αν και εκατοντάδες σπίτια των Λουτεζάνων είναι πλωτά ενώ πολλοί κατοικούν στα ίδια τους τα πλοία.

Στο ανατολικό τμήμα του λιμανιού βρίσκεται το ναυπηγείο της Λουτάις. Εκεί οι βάρδιες των εργαζομένων είναι ακατάπαυστες, αφού τα μοναδικά πλοία που κατασκευάζονται από τους τεχνίτες Λουτεζάνους είναι από τα πιο περιζήτητα στον κόσμο—άλλωστε σ’ αυτό στηρίζεται η οικονομία της πολιτείας κατά κόρον.

Καταμεσής του Λούναρις στέκονται τα κεντρικά γραφεία και το αρχηγείο του Βαθέως Στόλου. Ο ξακουστός στόλαρχος Ράκιμαρ Τζου’Έσθος, όπως και αρκετών εκ των είκοσι εκλεγμένων πολιτικών της πολιτείας εργάζονται εδώ. Το μέρος αν και κατά τα φαινόμενα δείχνει χαοτικό και εύκολα προσβάσιμο από παρείσακτους, στην πραγματικότητα ελέγχεται αυστηρά και πέρα από τους λιμενοφύλακες πάντα υπάρχουν σε διάσπαρτα σημεία της περιμέτρου του Κουρσάροι του Βαθέως Στόλου υπό την αμφίεση απλών πολιτών.

Onalandys

Στο βορρά της Λουτάις μεταξύ των συνόρων με την πολιτεία της Κάιρντις και στην σκιά των Σκρεσέριων ορών, βρίσκεται η Οναλάντιδα—μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της επικρατείας των Λουτεζάνων.

Κατά την περίοδο της μεγάλης μετανάστευσης των ανθρώπων από την ανατολή προς την δύση, σ’ αυτή τη γη στεκόντουσαν τα ερείπια του Ντβάριγκ Λογκούβ (Dvarig Loguv)—μιας αρχαίας πόλης της φυλής των γιγάντων πριν την Εποχή των Μύθων. Αρχικά εδώ έστησαν μια βάση με καταλύματα οι νομάδες έραθαν από το Ανσέρι προτού αρχίσουν να περιφέρονται πέρα από τους Βεργυρίους λόφους, στις πεδιάδες Άλμπους. Με τα χρόνια, το Ντβάριγκ Λογκούθ θαβόταν όλο και πιο βαθιά στο χώμα. Οι έραθεν σύντομα παραχώρησαν το έδαφος στις τότε φυλές των Καϊρδισίων, όπου οι δεύτεροι μέσα σε μια δεκαετία έχτισαν την Οναλάντιδα. Το 360 IE η πόλη θα πέσει στα χέρια των ανατολιτών που αργότερα ονομάστηκαν Λουτεζάνοι, οι οποίοι εκείνη την περίοδο επεκτεινόντουσαν στην νότια Ασμέδα ερχόμενοι με πλοία από την χερσόνησο Σαμπαχαάτ δια της θαλάσσης Ντ’Τζαλέμπα.

Στην Εποχή του Τρίτου Φεγγαριού η Οναλάντιδα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια των Λουτεζάνων. Οι μεγαλύτεροι αλιευτικοί στόλοι της χώρας εδρεύουν στην Οναλάντιδα, ενώ μεγάλο ποσοστό των εισροών αλλά και εκροών της πολιτείας βασίζονται σ’ αυτήν.

Η πόλη μέχρι και σήμερα διατηρεί την βαριά αρχιτεκτονική συμπαγών πέτρινων κτιρίων που έχτισαν οι Καϊρδίσιοι τα παλιά χρόνια. Η πολεοδομία δεν θυμίζει σε τίποτα τις λοιπές χαοτικές και άναρχες σε δομή πόλεις των Λουτεζάνων, αφού αποτελείται από φαρδείς δρόμους και καθαρά μπλοκ κτιρίων βασισμένα στην τετράγωνη λογική των Παλαιών Βασιλείων—πράγμα που υιοθέτησαν οι Καϊρδίσιοι αρχιτέκτονες από πολύ νωρίς στην ιστορία.

Αξιοσημείωτα πρόσωπα της Οναλάντιδας είναι ο Βόλοθ Ραν’Άντος και η Μίραλ Πορ’Όλις—και οι δύο υπάγονται στην ηγεσία των εκλεγομένων πολιτικών της Λουτάις. Ο Βόλοθ είναι ένας γεροδεμένος πρώην πειρατής με πυκνή μαύρη γενειάδα και μοναδικές δεξιότητες θαλασσοπόρου που έζησε για χρόνια στις Νήσους του Νοκτ προτού επιστρέψει στην γενέτειρα πατρίδα του. Διοικεί τους αλιευτικούς στόλους της Οναλάντιδας και φημίζεται για τον ευέξαπτο χαρακτήρα του και την μικρή ανοχή που δείχνει στους ακαμάτηδες ψαράδες. Η Μίραλ είναι το δεξί χέρι του Βόλοθ. Η βετεράνος σκουρόδερμη κουρσάρος με τις Ανσέριες ρίζες γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Γούιβερναϊ, την άτυπη πρωτεύουσα των Νήσων του Νοκτ, όπου για δώδεκα χρόνια άνηκε στο πλήρωμα των Ρόουγκ Σκάιλαντερς συμμετέχοντας σε δεκάδες ναυμαχίες και συμπλοκές με αντίπαλα πειρατικά πληρώματα.

Την Οναλάντιδα χρόνια τώρα έχουν στοχοποιήσει διάφορα κράτη της Ασμέδα, αφού πιστεύεται πως στα έγκατα των θεμελίων της, η αρχαία γιγάντια πόλη Ντβάριγκ Λογκούθ είναι σε λήθαργο, ανυπομονώντας την άφιξη των τυμβωρύχων που θα ξεθάψουν τα μυστικά των απόκοσμων γιγάντων.

Spar’s Lighthouse

Ο Φάρος του Σπαρ είναι ένα από τα λίγα αξιοθέατα που έχει να προσφέρει η πολιτεία της Λουτάις. Με ύψος 110 μέτρα, το θαυμάσιο λίθινο κτίσμα, κοσμεί μεγαλόπρεπα το δυτικότερο σημείο της Ορναμέντιδας ακτογραμμής, δίνοντας “σήμα” στα σκάφη που πλέουν στα ανοιχτά του κόλπου Τάρψη και του πελάγους Ορναμέντις.

Ο φάρος σίγουρα έχει δει και καλύτερες μέρες. Παραμελημένος ως είναι τους τελευταίους αιώνες, έχει αρχίσει να παραπαίει, καθώς έχει προκληθεί άσχημη καθίζηση στα θεμέλια του. Οι Παράκτιοι Άρχοντες δεν εκδίδουν τα απαραίτητα κονδύλια για την συντήρηση του μεγαλοπρεπούς κτίσματος, ρίχνοντας την ευθύνη στον Βαθύ Στόλο ή ακόμη και στο Ωκεάνιο Αρχηγείο, αφού υποστηρίζουν ότι ο φάρος υπάγεται στην δική του δικαιοδοσία.

Στο Φάρο του Σπαρ ζει ο μοναχικός επιστάτης Νοράβις Έλμπα’Βορ. Ο γερασμένος θαλασσόλυκος έχει κάνει τάμα στον θεό των άπατων ωκεανών Κάιθ’οτούλ, και προσέχει με την ζωή του τον φάρο που μόχθησαν για να χτίσουν οι πρόγονοι του. Πιστεύει πως το πελώριο κτίσμα είναι κάτι περισσότερο από αυτό που δείχνει και ότι κάποτε το ύψος του φάρου ήταν μεγαλύτερο από 150 μέτρα. Από μύθους και αρχαία συγγράμματα που ο ίδιος θεωρεί ότι έχει αποκρυπτογραφήσει, εικάζει ότι κάτω από την γη κρύβεται η πραγματική βάση του φάρου, όπου βρίσκονται τα αμύθητα πλούτη του ναυάρχου Σπαρ.