Magewraith

Οι magewraiths είναι ένας μικρός κύκλος ελίτ ιερέων της θεότητας Kaith’otl εντός της σέκτας Arcanawrath. Πρεσβεύουν τη θρησκευτική μεριά της σέκτας, και οι πεποιθήσεις τους είναι τόσο ομιχλώδεις όσο και το δόγμα του Φύλακα των Μύθων· οι πράξεις τους σπάνια βγάζουν νόημα στο μυαλό των κοινών ανθρώπων, και το μακροσκελές έργο αυτών των απόκρυφων ιερέων παραμένει άγνωστο—πέρα από το ότι υπηρετούν διακαώς τη διαφύλαξη των απαγορευμένων γνώσεων στη βιβλιοθήκη Forbidden Archives της Naerys. Πρώτος magewraith στην ιστορία λέγεται πως ήταν ο starborn μύστης των εντροπικών τεχνών Ymenos Talak’Er.

Οι magewraiths έχουν άμεση σχέση τόσο με την εντροπική ενέργεια όσο και με τον Gnoforeontas, και είναι από τους ελάχιστους στον κόσμο που χειρίζονται την εντροπία μέσα από ιερατική χάρη. Έτσι επηρεάζουν τη ζωτική ενέργεια άλλων έμβιων πλασμάτων, ελέγχοντας τα νήματα μεταξύ ζωής και θανάτου· συνήθως συνοδεύονται από απέθαντους υπηρέτες, και τα σκιερά τους χαρίσματα προκαλούν δέος ή αμηχανία ακόμη και στους πιο έμπειρους “κοινούς” μάγους του Salorras. Το τίμημα όμως δεν είναι αμελητέο: με τα χρόνια το δέρμα τους γίνεται ωχρόλευκο και οι κόρες τους κατάμαυρες ή καταγάλανες, η αύρα τους προκαλεί σύγχυση σε ζώα και πλάσματα της φύσης, και η έντονη φωτοευαισθησία τους τούς κρατά μακριά από τη δημόσια θέα στις ώρες του ήλιου.

Path to the Forbidden Archives

Δεν δέχεται τη χάρη του Kaith’otl όποιος επιθυμεί. Πριν καν αρχίσει η μύηση, ο επίδοξος magewraith πρέπει να φέρει συγκεκριμένη νοοτροπία—ιδεώδη που τον καθιστούν “καμβά” κατάλληλο να δεχτεί τη σκιερή ευλογία του Σοφού των Αινιγμάτων.

The Prerequisites

Πρώτα από όλα, πρέπει να είναι ήδη ικανός ιερέας με βαθιά πρόσβαση σε ιερατική μαγεία—όχι νεοχειροτονημένος, αλλά κάποιος που έχει ήδη χτίσει βάθος στη θεολογική του τέχνη—και να τον έχει “αγγίξει” το χέρι της Απαγορευμένης Γνώσης, μια σύνδεση που αξιολογείται και επισφραγίζεται από τον ίδιο τον Kaith’otl. Πέρα από τη μαγεία, ο νους του οφείλει να είναι σπουδασμένος βαθιά τόσο στη μυστικιστική γνώση όσο και στη θρησκευτική, η μαχητική του ικανότητα ακονισμένη ως έναν βαθμό σε κάποιο φυσικό όπλο που ταιριάζει στη φύση του, και η αφοσίωσή του στις εντροπικές τέχνες και στις ανώτερες γνώσεις του μυστικισμού αποδεδειγμένη—τα Forbidden Archives δεν εμπιστεύονται τα μυστικά τους σε όποιον δεν γνωρίζει το βάρος τους.

The Trial of the Distant God

Πάνω από όλα αυτά, ο επίδοξος magewraith πρέπει να λάβει οιωνούς απ’ ευθείας από τον ίδιο τον Kaith’otl—σημάδια ότι το μονοπάτι της Απαγορευμένης Γνώσης ανοίγει για εκείνον. Τέτοιοι οιωνοί σπάνια έρχονται σε όσους δεν ανήκουν στο Congress of Mysticism ή στη σέκτα της Arcanawrath. Όταν τελικά εμφανιστούν, ο επίδοξος ξεκινά ένα μοναχικό ταξίδι στα πιο απόκοσμα σημεία του Salorras—τόπους που μερικές φορές μοιάζει να μην ανήκουν καν στην πραγματικότητα. Εκεί δοκιμάζεται· κι αν αντέξει στις δοκιμασίες του απόμακρου θεού, η μύηση ολοκληρώνεται και επιστρέφει στη Naerys ως ένας πια από τους Φύλακες των Αρχείων.

The Wraith’s Burden

Ο magewraith δεν χτίζει τη δύναμή του ούτε από προπόνηση όπως ένας πολεμιστής, ούτε από τη μελέτη παλαιών δοκιμίων όπως εκείνοι που σπούδασαν τις εντροπικές τέχνες. Τη χτίζει από τη βαθμιαία μετουσίωση—το ίδιο του το σώμα και η ψυχή απομακρύνονται σταδιακά από τη ζώνη των ζωντανών και ολισθαίνουν προς εκείνη του Gnoforeontas. Κάθε νέα ικανότητα που αποκτά είναι μια ακόμη νύξη ότι ο φορέας της δεν ανήκει πια ολόκληρος στον υλικό κόσμο.

The Deepening Faith

Παράλληλα με τη γήινη μαχητική του κατάρτιση—τη χρήση όπλων, πανοπλιών, και ασπίδων κάθε τύπου—ο magewraith δεν εγκαταλείπει την ιερατική του εκπαίδευση· την εμβαθύνει, μαθαίνοντας νέα ξόρκια και εξελίσσοντας τις θεϊκές του δυνάμεις σαν να συνέχιζε τη ζωή του ως κανονικός ιερέας. Δεν είναι πραγματικός πολεμιστής—το κύριο εργαλείο του παραμένει η μυστικιστική και ιερατική του γνώση—αλλά ποτέ δεν μένει εντελώς αβοήθητος, καθώς μπορεί να βασιστεί και στο σπαθί του. Με τη μύησή του, αποκαλύπτεται στον ίδιον του τον εαυτό μια ακόμη όψη της σκιερής χάρης που πριν του ήταν κρυμμένη—η δύναμή του βαθαίνει είτε προς τον θάνατο είτε προς τη σκιά—και από εκείνη τη στιγμή τα νήματα εκείνης της τέχνης γίνονται μέρος του εαυτού του. Όσοι κλίνουν προς τον θάνατο ανακαλύπτουν ένα επιπλέον δώρο: η εντροπική δύναμη σταθεροποιείται στα χέρια τους, και το αχαλίνωτο χάος που στοιχειώνει την εντροπία στον Salorras δεν την αγγίζει.

The Slow Translation

Η μετάλλαξη του ίδιου του σώματός του ξεκινά νωρίς και ακολουθεί την τροχιά που είχε υποσχεθεί η οδός: ο ήλιος τον τσούζει, το σκοτάδι του ανοίγεται, η αφή του γίνεται άυλη, και τέλος το ίδιο του το αίμα μετατρέπεται σε αγωγό εντροπικής ενέργειας. Πρώτο σημάδι το φως του ήλιου—το φυσικό φως ή οποιαδήποτε μαγική πηγή που το αναπαράγει αρχίζει να τον αποδυναμώνει αισθητά, καθιστώντας τα χτυπήματα και τις τέχνες του λιγότερο ακριβή· οι παλαιότεροι magewraiths σχεδόν ψήνονται κάτω από τον ανοιχτό ουρανό, και όσο διαρκεί αυτή η έκθεση οι σκοτεινότερες ικανότητές τους—εκείνες που τρέφονται από το πέπλο της σκιάς—απλώς δεν λειτουργούν. Σε αντίστροφη κίνηση, η όρασή του προσαρμόζεται στο σκοτάδι σαν να ήταν δικός του τόπος: βλέπει με απόλυτη καθαρότητα ακόμη και στη βαθύτερη νύχτα ή στις πιο απόμακρες υπόγειες αίθουσες. Σε βαθύτερες φάσεις της οδού, η αφή του γίνεται άυλη: για ένα μικρό διάστημα μάχης μπορεί να μεταμορφώσει το ένα του χέρι σε εκείνο ενός άυλου φάσματος—περνά μέσα από πανοπλίες και ασπίδες σαν να μην υπήρχαν, και όταν αγγίξει ζωντανό πλάσμα του αδειάζει τη ζωτικότητα σε κρύα κύματα, αφήνοντάς το διαρκώς πιο αδύναμο ενώ ο ίδιος τρέφεται από αυτό που αφαίρεσε· η απώλεια αυτή δεν αναπληρώνεται με ανάπαυση, παρά μόνο με μαγική επανόρθωση. Στην απόλυτη κορύφωση της οδού του παύει να είναι πια απόλυτα ζωντανός: το σώμα του γίνεται έμβιος αγωγός της εντροπικής ενέργειας. Η εντροπία πια τον θεραπεύει αντί να τον πληγώνει, ενώ η ενέργεια της Synthesis—εκείνη που γιατρεύει τους κοινούς θνητούς—τον καίει σαν φωτιά, όπως καίει και τα απέθαντα. Παραμένει κάτι ενδιάμεσο, ζωντανός και ταυτόχρονα τροφοδοτούμενος από τη σκιά, και μπορεί τότε να διοχετεύσει απευθείας από τον Παλμό του Entropy μια καταιγίδα εντροπικής ενέργειας: με ένα και μοναδικό άγγιγμα εκλύει μια συγκεντρωμένη δόση τόσο απόλυτη που καμία αντανακλαστική κίνηση δεν μειώνει τη φρίκη της—σαπίζει ζωντανούς εχθρούς επιτόπου, θεραπεύει τον ίδιο, ή χαρίζει νέα δύναμη σε απέθαντους συμμάχους.

Gifts of the Umbra

Πέρα από τη μετάλλαξη του σώματός του, ο magewraith αποκτά πληθώρα δυνάμεων από τη σχέση του με τον Gnoforeontas και τον Σοφό των Αινιγμάτων. Μέσα από τη βαθιά του σύνδεση με τον Kaith’otl έχει μάθει να κατευθύνει το αχαλίνωτο χάος της εντροπίας—εκείνης που ρέει ασταθής μέσα από το Pale Thread του Πλεκτού: όταν εξαπολύει ξόρκι ποτισμένο με εντροπική ενέργεια μπορεί να επανεξετάσει το ασταθές αποτέλεσμα και να επιλέξει την πορεία που του φαίνεται προτιμότερη, σαν να βλέπει για μια στιγμή δύο πιθανές εκβάσεις του ίδιου ξορκιού· αυτή η επιρροή απαιτεί τη σκιά γύρω του και δεν λειτουργεί όσο βρίσκεται εκτεθειμένος στο φως του ήλιου. Με μια αστραπιαία επίκληση μπορεί επίσης να ευλογήσει το όπλο του με σκοτεινή θεϊκή χάρη—για ένα διάστημα η λεπίδα του χτυπά με μεγαλύτερη ακρίβεια και κουβαλά παλμούς εντροπικής ενέργειας που σαπίζουν τη ζωή όποιου αγγίξουν. Το ίδιο πέπλο σκιάς γίνεται και μέσο μετακίνησης: μπορεί να ταξιδέψει διαμέσου του Gnoforeontas και να εμφανιστεί σχεδόν ακαριαία σε άλλο σημείο του υλικού κόσμου—αρκεί τόσο η αναχώρηση όσο και ο προορισμός να καλύπτονται από έστω και λίγη σκιά, καθώς το πέπλο χρειάζεται γέφυρα στα δύο άκρα του ταξιδιού. Στις βαθύτερες μυήσεις μπορεί να εισέλθει σωματικά μέσα στον Gnoforeontas και να ταξιδέψει εκεί για όσο χρειαστεί: τόποι που θα απαιτούσαν πολυήμερη πορεία στον υλικό κόσμο διανύονται μέσα σε ώρες. Παράλληλα, αναπτύσσει μια αίσθηση που υπερβαίνει την κοινή όραση—αντιλαμβάνεται την παρουσία ζωντανών όντων ακόμη κι αν δεν τα βλέπει, σαν θερμές κουκκίδες σε ένα κρύο πέπλο, και μετρά με ακρίβεια πόση ζωτικότητα κουβαλά κάθε πλάσμα: ποιος είναι ακέραιος, ποιος έχει υποκύψει σε πληγές, ποιος βρίσκεται στο χείλος του θανάτου. Καμία απόκρυψη ή ψευδαίσθηση δεν τον ξεγελά—η ζωή έχει το δικό της ίχνος, και ο magewraith το διαβάζει σαν ανοιχτό βιβλίο.

Guardians of the Archives

Παρ’ όλο που οι magewraiths έχουν πολλά κοινά με τους χειριστές της εντροπίας της Arcanawrath, οι δυνάμεις και οι γνώσεις των δύο έχουν διαφορετικά θεμέλια: οι magewraiths αντλούν τη γνώση τους απ’ ευθείας από τον Σοφό των Αινιγμάτων, σε αντίθεση με εκείνους που την απέσπασαν μελετώντας τα σκοτεινά δοκίμια των εντροπικών τεχνών. Μετά τη μύησή του, ο magewraith παύει να ταξιδεύει· παραμένει στη Naerys ως προστάτης των αρχαίων μυστικών, περιμένοντας στωικά τους οιωνούς που θα τον στείλουν στην επόμενή του αποστολή.

Αρκετές από αυτές τις αποστολές, για κάποιο λόγο, είναι ανθρωποκυνηγητά ατόμων που έκλεψαν, δυσφήμισαν, ή πρόδωσαν την Arcanawrath. Από εκεί πήραν και το όνομά τους: χάρη στα ξόρκια παρακολούθησης που τους χαρίζει ο θεός τους δια της Απαγορευμένης Γνώσης, “στοιχειώνουν” τους εχθρούς της σέκτας ακολουθώντας τους όπου κι αν καταφύγουν, και δίχως ηθικούς φραγμούς δεν επιστρέφουν στη Naerys αν δεν ολοκληρωθεί η αποστολή. Η γνώμη των αλλόθρησκων τούς αφήνει αδιάφορους, όσο τουλάχιστον δεν εμπλέκονται σε ζητήματα δικού τους ενδιαφέροντος· και παρόλο που φαινομενικά πράττουν τυχαία, στην πραγματικότητα όλα βασίζονται στη διορατικότητα που αντλούν από την Απαγορευμένη Γνώση—γνωρίζουν ότι κάθε πράγμα στον κόσμο κρύβει έναν βαθύτερο λόγο ύπαρξης, και ότι το πεπρωμένο κάθε πλάσματος συμβάλλει στην εξέλιξη πιθανών ιστορικών γεγονότων.