EONE
Creator of Elves · Patron of Arts and Letters · The Bright One · The Luminous Sun · The Protector · Treefather

H προέλευση του Eone έγκειται στην απαρχή του κόσμου, όταν τα πρώτα ξωτικά περπάτησαν στον Salorras. Διάφοροι μύθοι λένε ότι το ίδιο avatar του Eone περπάτησε πλάι στα πρώτα ξωτικά, για να τους μεταδώσει την σοφία και την αγάπη του, και να τους προστατέψει από τους κίνδυνους της τότε εποχής.
Στον Eone τα ξωτικά βλέπουν τον κατοπτρισμό της ίδιας τους της ύπαρξης, καθώς τον θεωρούν πατέρα δημιουργό τους και αρχιτέκτονα του ίδιου του Salorras. Ασκεί μεγάλη επιρροή σε όλες τις φυλές των ξωτικών, όπως επίσης υπάρχουν πολλοί πιστοί σε αυτόν από την φυλή των ημί-ξωτικών και των ανθρώπων. Ως προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων, ο Eone, έλκει με το δόγμα του αρκετά όντα που ασχολούνται με την ποίηση, την μουσική, την συγγραφή, και γενικότερα τις δημιουργικές τέχνες.
Ο Eone έχει άριστες σχέσεις με την Orya και την Mother, καθώς βλέπουν τον κόσμο από παρόμοια οπτική, ενώ παράλληλα έχει υφάνει μια στρατηγική συμμαχία με τον Thoraldor, ενάντια στον Μισητό θεό, The Weapon.
Dogma
Το δόγμα του Eone είναι δεμένο με όλες τις πτυχές της ευημερίας των ξωτικών. Η πίστη προς αυτόν, κρατάει το ποίμνιο του σε επαγρύπνηση, ώστε να εξαλείψουν το κακό την στιγμή που εμφανίζεται. Ο Eone ωθεί τον κόσμο προς την καλοσύνη, το κουράγιο, και το καθήκον απέναντι στις δύσκολες στιγμές που εμφανίζονται στο δρόμο τους, καθώς επίσης κηρύττει την εκτίμηση και την καλή διατήρηση της ομορφιάς του Salorras.
Τα ξωτικά, όπως και πολλές άλλες φυλές, ωθούνται και εμπνέονται από τον Eone, για να δασκαλευτούν το μακρύσπαθο και να τελειοποιήσουν τις απόκρυφες τέχνες της μαγείας καθ όλη την διάρκεια της ζωής τους. Υπηρετούν ως φύλακες και φροντιστές των δασών, των λιμνών και των θαλασσών, και εκτιμούν τις αισθητικές απολαύσεις παρά την πολεμική κληρονομιά τους.
Επίσης μια από τις βασικές αρχές του Eone είναι η διάδοση και η εξέλιξη του πολιτισμού του Salorras. Αντλεί μεγάλη δύναμη από τα τραγούδια των βάρδων που μιλούν για τις παλιές εποχές, από τα δοξασμένα ποιήματα ιστορικών μαχών, από ζωγράφους που μεγαλουργούν με τα έργα τους σε παλάτια και ναούς, και από τους δασκάλους και κληρικούς οι οποίοι διδάσκουν γραμματική και δεοντολογική ηθική στους νέους του κόσμου.
Η ταπεινοφροσύνη είναι σημαντικά δεμένη με το δόγμα του Eone, και είναι εκπληκτικά ταπεινός για μια θεότητα του αναστήματος του.
Clergy and Temples
Οι κληρικοί του Eone συνήθως φορούν ενδυμασίες με αποχρώσεις του πράσινου και φέρουν το έμβλημα του στο πάνω δεξί μέρος των αμφίων τους. Υπηρετούν σε όλα τα κομμάτια μια κοινωνίας, καθώς οι υπηρεσίες και οι γνώσεις που παρέχουν γίνονται αποδεκτές σε όλο τον Salorras.
Οι ναοί του χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορά ναούς εντός των ξωτικών βασιλείων, που είναι μικρά κτίσματα, με περίτεχνη κατασκευή, πολλά παράθυρα βιτρό, και μικρά αγάλματα του ξωτικού θεού σε αναπαραστάσεις ηρεμίας και γαλήνης. Η άλλη κατηγορία αποτελείται από ναούς που βρίσκονται ανά τον υπόλοιπο κόσμο, κατασκευάσματα μη-ξωτικών αρχιτεκτόνων και εργολάβων. Αυτοί οι ναοί, συχνά είναι επιβλητικά μεγάλοι, από περίτεχνα λαξευμένο λευκό μάρμαρο, ενώ στην είσοδο τους πάντα υπάρχουν δύο αγάλματα μεσαίου μεγέθους, που καλωσορίζουν τους εισερχόμενους πιστούς.
Avatars and Proxies
Δεν ήταν ποτέ στις επιθυμίες του Eone η άμεση παρέμβαση του, στον κόσμο του Salorras. Επικρατεί ένας θρύλος, περιστοιχισμένος από αλήθειες και μυθοπλασία, ότι ο Eone είχε εμφανιστεί κατά την δημιουργία του κόσμου, ενώ υπάρχει μόνο μία εμπεριστατωμένη αναφορά που παρενέβη, και αυτή λέγεται ότι συνέβη όταν ο κόσμος είχε πάρει άσχημη τροπή από κατακλυσμιαία γεγονότα.
Οι μορφές εμφάνισης του Eone στον Salorras, σύμφωνα με τον θρύλο, είναι δύο. Η πρώτη, λέγεται ότι περπάτησε στον “νεόκτιστο” Salorras, υπό την μορφή ενός νεαρού ξωτικού μάγου, πανέμορφου αλλά με μεγάλη σοφία στα μάτια του. Τη δεύτερη φορά, είναι γνωστό ότι ο ξωτικός θεός είχε εισέλθει στο lonsword “Verlylth”, νόμιμου κατόχου του Finrandir, βασιλέα και διοικητή των ξωτικών δυνάμεων ενάντια στους εισβολείς δαίμονες της αβυσσαλέας διάστασης Saragoth, που σημειώθηκε κατά την Εποχή του Τρίτου Φεγγαριού. Η ιστορία λέει ότι κάθε χτύπημα του βασιλιά Finrandir που έκανε με αυτήν την λεπίδα, ήταν και το τελειωτικό για τον εχθρό του.