NECROMANCER

Οι νεκρομάντεις είναι ίσως οι μοναδικοί spellcasters που μπορούν και έχουν πρόσβαση στα πανίσχυρα ξόρκια της νεκρομαντικής σχολής μαγείας, χωρίς αυτά να θεωρούνται επικίνδυνα και ανεξέλεγκτα για τους ίδιους, λόγω των ασταθών αποτελεσμάτων που υποφέρει αυτή η κατηγορία ξορκιών στην κοσμολογία του Salorras—ύστερα από την προϊστορική απόσχιση της σφαίρας του Negative Energy Plane από το Plane of Mirrors.

Λίγα πράγματα είναι γνωστά στον κόσμο για αυτούς τους ιδιαίτερα σπάνιους μάγους, καθώς συγκροτούνται σε μικρές κάστες και ζούνε σχεδόν αποκομμένοι από τις υπόλοιπες κοινωνίες του Salorras. Ο μύθος λέει πως ο πρώτος γνωστός νεκρομάντης στην ιστορία υπήρξε ο Ymenos Talak’Er, και δέχτηκε το απόκρυφο και αρχαίο μυστικό των νεκρομαντών από τον ίδιο τον θεό των απαγορευμένων γνώσεων, Kaithotl, ως δώρο για την ακράδαντη πίστη του στο δόγμα της θρησκείας.

Οι νεκρομάντεις διαχειρίζονται τις δυνάμεις της αρνητικής ενέργειας με εξέχουσα ευκολία και έχουν αποδεχτεί τον θάνατο και τα άγνωστα μονοπάτια αυτού ως κομμάτι της ίδιας τους της ύπαρξης. Οι μυστικιστικές δυνάμεις που έχουν στην κατοχή τους συχνά είναι συγκλονιστικού επιπέδου, καθώς μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν ακόμη και τα ξόρκια ύψιστης μαγείας—αρκεί αυτά να ανήκουν στη νεκρομαντική σχολή—και ως εκ τούτου, αυτό από μόνο του προκαλεί αμηχανία και επιφυλακτικότητα μέχρι και στους πιο ισχυρούς “κοινούς” μάγους.

Η μόνη επίσημη και γνωστή σέκτα νεκρομαντών στον Salorras ονομάζεται Arcanawrath και βρίσκεται στην πόλη-κράτος Naerys, στον νότο της ηπείρου Asmeda, η οποία συγκροτεί τον πυρήνα μιας από τις αρχαιότερες παρατάξεις του κόσμου—αυτή του Congress of Mysticism. Ο ρόλος αυτών έχει πολιτικές εκφάνσεις, καθώς κινούν τα νήματα της συνομοσπονδίας των Free Cities of South, αν και κύριο μέλημά τους έχει να κάνει με τη διαφύλαξη αρχαίων γνώσεων και απαγορευμένων ξορκιών που τα κρατάνε μόνο για τα μάτια τους. Περισσότερες πληροφορίες για αυτή την οργάνωση μπορείτε να βρείτε στο Κεφάλαιο 10: Factions of Power.

Οι θρησκείες είναι ένα κομμάτι που δεν απασχολεί τους περισσότερους νεκρομάντεις, αν και κάποιοι από αυτούς—συνήθως οι αρχαιότεροι και αυτοί που ανήκουν στην Arcanawrath—διαφωνούν με αυτό, καθώς βλέπουν τον ρόλο τους να ταυτίζεται ιδιαιτέρως με το δόγμα της θεότητας Kaithotl.

Necromancer γίνεται κάποιος μόνο από το μονοπάτι κάποιου arcane spellcaster που η προετοιμασία των ξορκιών του γίνεται μέσω βιβλίου—εκείνου του τύπου του μάγου που μελετά κάθε νύχτα τις σελίδες των γραπτών του και ξεκινά την ημέρα του με μια προετοιμασμένη “παλέτα” ξορκιών. Γενικώς είναι ασυνήθιστο να βρεθεί κάποιος με έναν νεκρομάντη λόγω της ιδιαίτερης σπανιότητας αυτής της οδού. Ακόμη και αν έρθει κάποιος σε επαφή με μέλη του Congress of Mysticism, δεν είναι καθόλου εύκολο να κανονιστεί κλήτευση με μέλος του πυρήνα της σέκτας Arcanawrath, της οποίας τα μέλη ως επί το πλείστον είναι necromancers.

Path to the Forbidden Knowledge

Δεν αποκαλύπτονται τα μυστικά της νεκρομαντίας σε όποιον επιθυμεί. Ο επίδοξος νεκρομάντης πρέπει πρωτίστως να φέρει στο πνεύμα και στη γνώση του ένα σύνολο προαπαιτούμενων—εκείνα που τον καθιστούν ικανό να αντέξει αυτό που πρόκειται να μάθει.

Πρώτα από όλα, πρέπει να είναι ήδη μάγος εξαιρετικά εξελιγμένος—σε επίπεδο που να χειρίζεται τις πιο ισχυρές μορφές του arcane, και να έχει εμβαθύνει σε ξόρκια από πέντε διαφορετικές σχολές μαγείας, με τη νεκρομαντία να είναι μία από αυτές. Πρέπει να έχει αφιερωθεί στη νεκρομαντική σχολή με ιδιαίτερη εστίαση και να έχει εξειδικευτεί στις τέχνες της εξυφάνσης ξορκιών. Ο νους του οφείλει να είναι σπουδασμένος βαθιά τόσο στη μυστικιστική γνώση όσο και στη μελέτη των διαστάσεων—οι Forbidden Archives δεν εμπιστεύονται τα μυστικά τους σε όποιον δεν γνωρίζει το βάρος τους.

Πάνω από όλα αυτά, ο επίδοξος νεκρομάντης πρέπει να γίνει αποδεκτός από έναν ήδη ενεργό νεκρομάντη που θα αναλάβει τον ρόλο του μέντορα—σχέση που θα διαρκέσει τέσσερις μήνες αδιάλειπτης εκπαίδευσης. Παράλληλα, σε όλη τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, ο επίδοξος πρέπει να μελετά τη βίβλο Shadows on Ice, τον σημαντικότερο τόμο ξορκιών νεκρομαντίας που υπήρξε ποτέ στον Salorras. Το πρωτότυπο φυλάσσεται στις Forbidden Archives από το Congress of Mysticism, στη Naerys—αν και λέγεται πως έχουν γίνει τουλάχιστον δύο ακόμη αντίγραφα κατά την ιστορία, των οποίων οι κάτοχοι ή τα μέρη που βρίσκονται είναι άγνωστα. Όσοι από τους επίδοξους δεν έχουν πρόσβαση στο πρωτότυπο πρέπει με κάποιο τρόπο να βρουν ένα από αυτά τα αντίγραφα—κι αυτό από μόνο του είναι μια αποστολή που μπορεί να διαρκέσει μια ολόκληρη ζωή.

The Necromancer’s Art

Η οδός του νεκρομάντη δεν χτίζεται από προπόνηση όπως ενός πολεμιστή, ούτε από σταδιακή θεϊκή ευλογία όπως ενός ιερέα. Χτίζεται από αργή, σκόπιμη οικειοποίηση των πιο απαγορευμένων μυστικών της μαγείας—εκείνων που η ίδια η κοσμολογία του Salorras έχει στρεβλώσει ώστε κανείς να μη μπορεί να τα αγγίξει με ασφάλεια. Ο νεκρομάντης μαθαίνει να αντλεί κατευθείαν από τον πυρήνα του Negative Energy Plane, να σταθεροποιεί ξόρκια που στους κοινούς μάγους θα έσπερναν χάος, και βαθμιαία να μετατρέπει το ίδιο του το σώμα σε αγωγό μιας ενέργειας που οι ζωντανοί φοβούνται και τα undead καλωσορίζουν.

Παράλληλα με τις πιο γήινες πτυχές της εκπαίδευσής του—τη χρήση ραβδιού, στιλέτου, βακτηρίας, ή ενός τόξου όταν η μάχη φτάσει σε άμεση επαφή—ο νεκρομάντης δεν εγκαταλείπει την arcane του εκπαίδευση: την εμβαθύνει. Συνεχίζει να μαθαίνει νέα ξόρκια και να εξελίσσει τη μυστικιστική του ισχύ σαν να συνέχιζε την παλιά του οδό. Δεν είναι πραγματικός πολεμιστής—το κύριο εργαλείο του παραμένει η μυστικιστική γνώση—αλλά ποτέ δεν μένει εντελώς αβοήθητος όταν κάποιος εχθρός φτάσει σε άμεση επαφή. Το χαρακτηριστικό όμως που τον ξεχωρίζει από κάθε άλλο μάγο του Salorras είναι ένα: ο απόλυτος έλεγχος πάνω στα ξόρκια της νεκρομαντικής σχολής. Όπου άλλος μάγος θα δίσταζε να εξαπολύσει νεκρομαντικά ξόρκια λόγω των ασταθών παραπροϊόντων τους, ο νεκρομάντης τα εκτελεί με την ίδια άνεση που θα είχε εκτελώντας οποιοδήποτε άλλο ξόρκι—σταθερά, χωρίς απρόβλεπτες εκρήξεις, χωρίς αλλοιωμένα αποτελέσματα, και ισχύει ακόμη και αν συναντήσει την ίδια αστάθεια εκτός της κοσμολογίας του Salorras. Όσο ωριμάζει στην τέχνη του, αυτή η γνώση γίνεται τέτοια που τα νεκρομαντικά ξόρκια έρχονται στο χέρι του πιο εύκολα από όσο σε άλλους—χρειάζονται λιγότερη μυστικιστική δαπάνη για να προετοιμαστούν, και έτσι μπορεί να γεμίσει το οπλοστάσιό του με ξόρκια πιο τρομερά απ’ όσα οι ομοϊδεάτες του θα μπορούσαν να κουβαλήσουν την ίδια μέρα. Σε αυτή τη βαθύτερη μύηση αποκτά επίσης την ικανότητα να διαβάσει και να αφομοιώσει υπέρ-σπάνια ξόρκια που ξεπερνούν τα συμβατικά όρια της θνητής μαγείας—τα μυθικά ξόρκια της Εποχής των Μύθων, που οι αρχαίοι αρχιμάγοι έπλεξαν με τέτοια δύναμη ώστε η εύρεσή τους από μόνη της είναι έρευνα μιας ολόκληρης ζωής, και η ισχύς τους τέτοια που θα μπορούσε να αλλοιώσει την πορεία ολόκληρων εκστρατειών.

Με την ολοκλήρωση της μελέτης του Shadows on Ice, ο νεκρομάντης εναρμονίζεται απευθείας με το Negative Energy Plane και η σχέση του με το ίδιο του το σώμα αλλάζει. Νέα νεκρομαντικά ξόρκια αναβλύζουν στη μνήμη του σαν αναμνήσεις του ίδιου του Plane—τα επικαλείται αυθόρμητα στη στιγμή, χωρίς βιβλίο και χωρίς προετοιμασία, όπως θα έκανε ένας έμφυτος μυστικιστής που γεννήθηκε με τη μαγεία στο αίμα του. Στα πρώτα του βήματα γνωρίζει πληθώρα από τα πιο θεμελιώδη νεκρομαντικά ψιθυρίσματα και ένα μικρό ρεπερτόριο από ξόρκια χαμηλότερων τάξεων· όσο ωριμάζει, οι μεσαίες τάξεις βαθαίνουν, και τέλος ανοίγουν τα ανώτερα στρώματα της σχολής, ώσπου να φτάσει στις πιο τρομερές δυνάμεις που κουβαλά μέσα της η νεκρομαντία. Στο ίδιο διάστημα, παύει να είναι πια απόλυτα ζωντανός: το σώμα του γίνεται έμβιος αγωγός της αρνητικής ενέργειας. Η αρνητική ενέργεια πια τον θεραπεύει αντί να τον πληγώνει, ενώ η θετική ενέργεια—εκείνη που γιατρεύει τους κοινούς θνητούς—τώρα τον καίει σαν φωτιά, όπως καίει και τα undead. Παραμένει κάτι ενδιάμεσο, ζωντανός και ταυτόχρονα τροφοδοτούμενος από το Negative Energy Plane. Μπορεί να διοχετεύσει απευθείας από τον πυρήνα του Plane μια καταιγίδα αρνητικής ενέργειας: με ένα και μοναδικό άγγιγμα, εκλύει μια συγκεντρωμένη δόση τόσο απόλυτη που καμία αντανακλαστική κίνηση δεν μειώνει τη φρίκη της—σαπίζει ζωντανούς εχθρούς επιτόπου, θεραπεύει τον ίδιο, ή χαρίζει νέα δύναμη σε undead συμμάχους. Όσο η αγωγιμότητά του γίνεται πιο αγνή, η αρνητική ενέργεια αναβλύζει στο μέγιστο της ισχύος της—κάθε χτύπημα ξεσπά με την ανώτατη δυνατή φρίκη, σαν ο νεκρομάντης να είχε κατακτήσει τη μυστικιστική τέχνη της απόλυτης μεγιστοποίησης χωρίς να χρειαστεί να την επικαλεστεί ξεχωριστά.

Όσο ο νεκρομάντης βαθαίνει την κατανόησή του πάνω στην ασταθή φύση της νεκρομαντίας, αρχίζει να κατευθύνει το ίδιο της το χάος προς όφελός του. Όταν εξαπολύει νεκρομαντικά ξόρκια, ένα παραπροϊόν της ενέργειας στρίβει υπέρ του—το ξόρκι μπορεί να βγει από τα χέρια του δωρεάν, χωρίς να αναλωθούν τα υλικά συστατικά ή η μαγική του ενέργεια· να ξεσπάσει με ενισχυμένη ένταση που δυσκολεύει όσους θα του αντιστέκονταν· να μεγιστοποιηθεί χωρίς ίχνος διακύμανσης· ή να εκτελεστεί με αστραπιαία ταχύτητα, σαν να μην είχε χρειαστεί χρόνο εξαπόλυσης. Όσο εμβαθύνει στις τέχνες του χάους, αυτές οι ευνοϊκές τροπές γίνονται όλο και πιο συχνές, μέχρι ο νεκρομάντης να μην είναι πια απλός παρατηρητής της ασταθούς νεκρομαντίας αλλά κύριός της. Στην απόλυτη κορύφωση της οδού του, εκτελεί μια από τις πιο απαγορευμένες τελετές της arcane μαγείας—εσωκλείει κομμάτι της ίδιας του της ψυχής μέσα σε ένα ιερό φυλακτό, μια συσκευή που, αφού κατασκευαστεί από τα χέρια και τα μυστικιστικά του ρητά, γίνεται για πάντα κατοχή της ψυχής του. Η ίδια του η οδός έχει χαράξει αυτή τη γνώση μέσα του—δεν χρειάζεται να έχει σπουδάσει την κατασκευή τέτοιων αντικειμένων—αν και η ίδια η τελετή απαιτεί τον δικό της φόρο σε υλικά και μυστικιστική δαπάνη, που κανείς νεκρομάντης δεν αναλαμβάνει χωρίς πλήρη επίγνωση του τιμήματος. Όταν ο νεκρομάντης πεθάνει, η ψυχή του δεν περνά στις διαστάσεις του θανάτου όπως κάθε άλλη θνητή ψυχή· διαφεύγει αμέσως στο φυλακτό και βρίσκει εκεί προστατευμένο καταφύγιο, και έπειτα από κάποιες μέρες ξεκινά να περιφέρεται σε αναζήτηση ενός κατάλληλου νεκρού σώματος. Όταν το βρει, το κυριεύει—και ο νεκρομάντης επιστρέφει στη ζωή με όλη τη δύναμή του ακέραιη. Αυτή η διαδρομή είναι ταυτόσημη με τη γέννηση του πιο τρομερού είδους undead, του lich. Όσοι νεκρομάντεις φτάνουν σε αυτή τη βαθμίδα γνωρίζουν πλήρως ότι η οδός που έχουν επιλέξει τους οδηγεί εκεί.

Lysanthir’s Pledge

Απόσπασμα από το βιβλίο ξορκιών “Shadows on Ice”.

The Forbidden Archives, Naerys, 404 IIE.

14η του μήνα Myrbor, ημέρα Serral, 261 IIE

“Ο Lysanthir Qywin, αρχιμάγος και πιστός υπηρέτης του Φύλακα των Μύθων, με επισκέφθηκε στο Ραβδίο, παράλυτος από τους φόβους της αβυσσαλέας μάστιγας που συσφίγγει τον υλικό κόσμο όπως η θηλιά τον λαιμό του κρεμασμένου.

Βέβαιος για το επικείμενο κύμα των Σαραγοθίων δαιμόνων, μα θολωμένος από την άρνηση του Φύλακα των Μύθων να εισακούσει το απεγνωσμένο του κάλεσμα, εκλιπαρώντας μου ζητήθηκε από τον αρχιμάγο βοήθεια μαγείας για να προστατέψει τον τόπο του από την ολοσχερή καταστροφή—περισσότερο προσταγή θα την έλεγε κανείς.

Μα ο Φύλακας των Μύθων δεν είναι ον που σου δίνει το χέρι του, μα ούτε σε ταΐζει με το κουτάλι όπως ο Λαμπρός Ήλιος. Η ανάγκη να έλθω κι εγώ στην Κοιλάδα του Ουμιθά, αν και μεγάλη, προτεραιότητά μου είναι να βρίσκομαι στη Salorrian με τους υπόλοιπους αδελφούς μου, και στο μέτωπο της Νήσου Άstugar στην αντίσταση ενάντια στον δαίμονα των πυλών Jiazgalok.

Η απόφαση ήταν δεδομένη, και έτσι χαρίστηκε στον αρχιμάγο ο Σπόρος του Εξορκισμού για να πλέξει το ανώτατο ξόρκι που είχε στο μυαλό του—μαζί με αυτό το αδερφό φυλακτό Thirjen που τόσο μου λείπει η παγωμένη του αύρα. Μα το ξόρκι όντας επικίνδυνο για τις θνητές υπάρξεις, γνώριζα πως θα κόστιζε την ψυχή του αρχιμάγου. Ψυχή μασημένη από τα σκιερά δόντια του Ερέβους, βασανισμένη στον σκοτεινό αιώνιο στρόβιλο φτιαγμένο από χάος και μιζέρια…”

Ymenos Talak’Er