NAERYS

Arcanawrath and the Congress of Mysticism

Το Κογκρέσο του Μυστικισμού και ο πυρήνας αυτού Αρκάναραθ είναι μια ομάδα 42 μάγων-πολιτικών. Η Αρκάναραθ θεωρείται μια από τις αρχαιότερες σέκτες μαγείας του κόσμου και είναι αυτοί που θεμελίωσαν τον θεσμό της Συνομοσπονδίας των Ελευθέρων Πόλεων του Νότου.

Στην κεφαλή της Αρκάναραθ κάθονται ο Ύπατος Μύστης και ο Ύπατος Αποκρυφιστής, οι οποίοι στην παρούσα φάση είναι η Κρεμόρα Ράιλ’Ζαρ και ο Μπεάρλιμ’ Κέρ’Άνταρ αντίστοιχα. Με τις αποφάσεις της Αρκάναραθ κινούνται τα νήματα της Νέρις, όπως επίσης και των υπολοίπων μελών της Συνομοσπονδίας.

Τα κεντρικά κτήρια των μάγων βρίσκονται στο περιτειχισμένο σύμπλεγμα των Πυλώνων του Μυστικισμού στο κέντρο της Νέρις. Στο ίδιο μέρος στεγάζεται η σχολή μαγείας Ναέραζαθ—μια από τις δύο επίσημες σχολές μαγείας όλης της Ασμέδα, και η απόρθητη βιβλιοθήκη της Απαγορευμένης Γνώσης—ένα μέρος που δικαιούνται να επισκέπτονται μόνο τα μέλη του Κογκρέσου και της Αρκάναραθ.

Ενώ το Κογκρέσο ασχολείται κυρίως με την πολιτική, την ομαλή ροή των μελών της Συνομοσπονδίας, και τις διπλωματικές συναντήσεις με τα λοιπά κράτη της Ασμέδα και εν γένει του Σαλόρρας, η Αρκάναραθ έχει επικεντρωθεί στον αρχαιότερο όρκο που έδωσαν οι μάγοι που την ίδρυσαν—την διαφύλαξη μαγικών αντικειμένων και ξορκιών που απαγορεύτηκαν μετά το τέλος της Εποχής των Μύθων. Έτσι και αλλιώς οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους μύστες και αποκρυφιστές έχουν μεγάλη πίστη στον Κάιθ’οτούλ—μια θεότητα άρρηκτα συνυφασμένη με τα μυστήρια και την αρχαία μαγεία του κόσμου. Λέγεται ότι ο ίδιος ο Κάιθ’οτούλ ήταν αυτός που έδωσε στους μάγους της Αρκάναραθ την δύναμη να ελέγχουν την ατίθαση νεκρομαντεία—κάτι που μέχρι και σήμερα παραμένει απαγορευμένο ή ταμπού στην καλύτερη των περιπτώσεων.

High Mages of Naerazath

Πίσω από τα πελώρια τείχη που περιστοιχίζουν την περιοχή των Πυλώνων του Μυστικισμού, εδρεύει η σχολή μαγείας Ναέραζαθ. Πολλοί των δασκάλων μαγείας της σχολής είναι επίσης μέλη του Κογκρέσου και η φωνή του ακούγεται στα δρώμενα της πολιτείας όπως και όλης της Συνομοσπονδίας.

Αρκετές είναι οι φορές που η σχολή χρειάστηκε την βοήθεια εξωτερικών συνεργατών, όπως ομάδες τυχοδιωκτών και μισθοφόρων. Συνήθως γίνονται προσλήψεις για την περάτωση κάποιου ακαδημαϊκού ζητήματος που οι ίδιοι οι μάγοι δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν, ειδικά αν πρόκειται για ερεύνα σε κάποιο απομακρυσμένο μέρος όπου χρειάζονται συνοδεία από έμπειρους πολεμιστές.

Στο παρόν, διευθυντής της σχολής είναι ο Όραμος Όνταθ’Λαρ , ένας γηραιός ελμαέριος που υπηρετεί σ’ αυτή τη θέση εδώ και 124 έτη. Ο σοφός αποκρυφιστής σε συνεργασία με άλλους μάγους του Κογκρέσου, έχει αναπτύξει μια νέα μέθοδο δια της νεκρομαντίας που ισχυρίζεται ότι μπορεί να προστατέψει τον κόσμο από την επίδραση που προκαλεί το σκοτεινό φεγγάρι Ελβάρ Θάλρας. Αν και η έρευνα βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, βρέθηκαν εμπόδια για την συνέχιση της. Χάρη στην μαντική μαγεία, ο Όραμος εικάζει ότι η λύση βρίσκεται σε κάποια αρχαία κειμήλια της προκατακλυσμιαίας Εποχής των Μύθων που κείτονται στα έγκατα της νήσου Σολέβνα.

Naerys

Η άτυπη πρωτεύουσα της Συνομοσπονδίας χαρακτηριζόταν ανέκαθεν από του Ασμέδιους ως το “Αστέρι του Νότου”—σίγουρα ένα εύστοχο όνομα αφού οι πελώριοι Πυλώνες του Μυστικισμού στο κέντρο της πόλης είναι ευδιάκριτοι στα μάτια ταξιδιωτών από πολλά χιλιόμετρα.

Η Νέρις ορθώθηκε σαν πόλη από μια αρχαία κάστα μάγων που έφτασε ως εδώ από την Καλέντιανιλ σε συνεργασία με ντόπιους μάγους και ιερείς του Κάιθ’οτούλ κατά την μεταναστευτική περίοδο της Εποχής του Πρώτου Φεγγαριού. Ιστορικά, υπήρξε υπό το καθεστώς της ολιγαρχίας των Ανσερίων καλίρ, πράγμα που δεν άργησε να ανατραπεί μετά από έναν βίαιο εμφύλιο πόλεμο. Αποτέλεσμα του εμφυλίου ήταν να ανέλθουν στην ηγεσία οι μάγοι διαμορφώνοντας το πολίτευμα της μαγοκρατίας, στο οποίο βασίζεται μέχρι σήμερα.

Η πόλη περιζώνεται από πέτρινα τείχη σε όλη της την περιφέρεια. Τρεις πύλες οδηγούν εντός της πρωτεύουσας—οι πύλες Φράατ και Κέντιλ στην δυτική μερά και η πύλη Νερντίν στην ανατολική, διαμέσου του Λοτεθπίου ποταμού.

Το μεγαλύτερο μέρος τη Νέρις αποτελείται από απλές συνοικίες με μονώροφα, ή διώροφα διαμερίσματα. Οι λιθόστρωτοι δρόμοι δημιουργούν ένα φιδογυριστό σύμπλεγμα από φαρδείς οδούς και στενά σοκάκια, θέτοντας τον προσανατολισμό των επισκεπτών δύσκολο σχεδόν σε όλη την πόλη, εκτός της συνοικίας Νερντίν πλάι στον ποταμό Λοτέθπιο, όπου ζούνε οι πιο εύπορες οικογένειες.

Τα κεντρικότερα σημεία φωταγωγούνται από ψηλούς φανούς με συνεχείς μαγικές φλόγες, ένα έργο του μύστη-αποκρυφιστή Άναρος Μάβικ’Μαρ που ολοκληρώθηκε το 520 IE. Φυσικά μεγάλο τμήμα της πόλης, ειδικά στις παράταιρες περιοχές, η φωταγώγηση είναι συμβατική, αφού κάποιες γειτονιές δεν συμπεριλήφθηκαν στο έργο του Άναρος, είτε βανδαλίστηκαν με το πέρας των αιώνων.

Το κέντρο της Νέρις είναι ένας κόσμος διαφορετικός από τον υπόλοιπο—μια περιοχή στην οποία η είσοδος σε μη μάγους και μη μέλη του Κογκρέσου απαγορεύεται. Πίσω από το δεκάμετρο οψιδιανό τείχος που οριοθετεί την συνοικία του Έρενθος, το Κογκρέσο του Μυστικισμού και η σέκτα Αρκάναραθ έχουν χτίσει τους φαντασμαγορικούς Πυλώνες του Μυστικισμού, την σχολή μαγείας Ναέραζαθ, και την βιβλιοθήκη της Απαγορευμένης Γνώσης. Στους Πυλώνες βρίσκονται τα καταλύματα των μάγων-μελών του Κογκρέσου και της Αρκάναραθ, με τους Υπάτους της σέκτας να έχουν καταλάβει τα ύψιστα επίπεδα των πύργων—μια προνομιακή θέση για ξόρκια με μακρινή εμβέλεια και όχι μόνο.

Τα έργα των μάγων ηγετών δεν σταματούν σε αυτό του Άναρος. Η πόλη μπορεί εκ πρώτης όψεως να δείχνει παλιά, σκονισμένη, με αρχαία αρχιτεκτονική που βασίστηκε σ’ αυτή των Παλαιών Βασιλείων, αρκετά δημόσια έργα όμως έρχονται κόντρα σ’ αυτή την εικόνα. Για παράδειγμα το κρυστάλλινο νερό που καταλήγει στην ύδρευση, αντλείται μέσω μιας μαγικής, μη διαστατής πύλης (spell gate), η οποία “γεφυρώνει” την εσωτερική Στοιχειακή Διάσταση του Νερού με τον υλικό κόσμο. Άλλο ένα παράδειγμα είναι η φρούρηση της Νέρις. Η Ισκ’Αλάρ Ντος, ή αλλιώς γνωστή ως η Φρουρά των Ενδόξων Πεσόντων, αν και βασίζεται κυρίως σε Ταρράτιους μισθοφόρους, μια μικρή διμοιρία αποτελείται από αρχαίους νεκροζώντανους πολεμιστές που εγέρθηκαν από τους νεκρομάντεις της Αρκάναραθ, όταν έπεσαν υπερασπιζόμενοι την Νέρις από τους Ανσερίους ολιγάρχες καλίρ. Αυτοί οι σκελετωμένοι πάνοπλοι πολεμιστές, ονομάζονται Σουελντίν Σαάρι, και εμφανίζονται μόνο σε καταστάσεις επείγουσας ανάγκης. Μπορεί εκ πρώτης να μη δείχνουν την αρχαία σοφία και την πολεμική εμπειρία αιώνων που έχουν, θα ήταν όμως άσοφο αν κάποιος τους αντιμετώπιζε απερίσκεπτα λόγω του παρουσιαστικού τους.

Στην Νέρις υπάρχουν διαφόρων ειδών μικροκαταστήματα και παροχές υπηρεσιών. Η αγορά του Νάεμιρ είναι από τις μεγαλύτερες στην νότια Ασμέδα—εκεί οι έμποροι πωλούν βασικά αγαθά, όμως δεν είναι απίθανο διάφοροι πλανόδιοι παλαιοπώλες να έχουν προς πώληση σπάνια και ιδιαίτερης αξίας αντικείμενα—κάποια από αυτά μάλιστα γητεμένα με ανώτερη μαγεία. Το νερό των λουτρών του Τρίναμ στην πλατεία του Οριθάμβου είναι ξακουστό για τις ευεργετικές του ιδιότητες. Η συντεχνία του Πρίσματος στην δυτική συνοικία του Λούριμαρ αποτελείται από αφοσιωμένους καλλιτέχνες και συλλέκτες έργων τέχνης—στην γκαλερί μπορεί κανείς να βρει και να μελετήσει ξεχασμένα και πολύτιμα έργα τέχνης, όπως πίνακες, γλυπτά, παρτιτούρες και άλλα αντικείμενα σχετικά των καλών τεχνών και της ιστορίας του νότου.

Όπως στις περισσότερες πόλεις-κράτη της Συνομοσπονδίας, έτσι και στην Νέρις ισχύει σε κάποιο βαθμό το φαινόμενο της εθνικής δέσμευσης. Ως αποτέλεσμα αυτής της στάσης, οι μετανάστες πολέμου πάερκιν που ήρθαν στην εδώ κατά τα μέσα της Εποχής του Δευτέρου Φεγγαριού παραγκωνίστηκαν στο νοτιότερο τμήμα της πόλης, την ονομαζόμενη στο παρόν συνοικία του Φίρλιξ. Παρόμοιο γεγονός συνέβη και με την άφιξη των Πανοναρών, ενός λαού με ρίζες από το Ανσέρι, αν και με τα χρόνια αυτοί αφομοιώθηκαν από τον υπόλοιπο πληθυσμό λόγω της κοινής τους καταγωγής με αυτή των Νερισίων.

Η κοινωνική διαστρωμάτωση είναι ένα φαινόμενο που τείνει να εξαλειφθεί στην Νέρις—τουλάχιστον όσον αφορά τον κοινό πληθυσμό. Λιγοστές είναι οι παλαιές ευγενείς οικογένειες που απολαμβάνουν τον πλούτο και τα οφέλη των προγόνων τους καλίρ μέχρι και σήμερα. Οι περισσότερες αυτών των οικογενειών ζούνε στην συνοικία Νερντίν στην βορειοανατολική μεριά της πόλης. Ο οίκος των Τζαρ’Ελάρ είναι από τους πλουσιότερους στην πρωτεύουσα και πέρα από το αρχοντικό στην πρωτεύουσα, είναι νόμιμοι δικαιούχοι του Σουρασάπιου παλατιού στον ομώνυμο κόλπο περίπου 40 χιλιόμετρα νότια της πόλης. Όσο οι ευγενείς πληρώνουν τεράστιους κρατικούς φόρους, το Κογκρέσο του Μυστικισμού παραμένει σιωπηλό, παρ’ όλη την δυσανασχέτηση του κοινού κόσμου, που τους θεωρούν παρασιτικούς.

Οι μάγοι της Νέρις δεν ήταν πάντοτε συγκροτημένοι υπό την μορφή του Κογκρέσου του Μυστικισμο. Κατά τη κτίση της Νέρις υπήρξαν σοβαρές αντιπαραθέσεις μεταξύ τους που τελικώς οδηγήθηκαν σε διαχωρισμό και στη δόμηση ανεξάρτητων σεκτών μαγείας. Κάποιες σέκτες χάθηκαν στην ιστορία, ενώ αυτές που υπερίσχυσαν ήταν η Αρκάναραθ, η Ταέλθιον, και η Ανένταριθ. Η Αρκάναραθ επεκτάθηκε, παγιώνοντας την επικράτεια της με το μαγοκρατικό καθεστώς που ισχύει μέχρι και σήμερα. Τα ηττημένα μέλη της Ταέλθιον, μετά από χρόνια, ανασυγκροτήθηκαν και το 510 IE καταπιάστηκαν με τους μετοίκους ελμαέριους που αποδήμησαν στην Ασμέδα ερχόμενοι από την Καλέντιανιλ, και εν συνεχεία κατέληξαν ως μια ομάδα στον βορρά, στο πρώιμο τότε κράτος της Ύλνα’Ανόρ. Η Ανένταριθ αποδεκατίστηκε από την Αρκάναραθ στην σφοδρή “Μάχη των Αποκρυφιστών” που έλαβε μέρος στην Νέρις κατά το 368 IE, στην συνοικία που αργότερα ονομάστηκε Άριθ Ντάνουμ—σε ελεύθερη μετάφραση “Ερημωμένη από την Μαγεία”. Εκείνη τη περίοδο, το πεδίο μάχης στην Άριθ Ντάνουμ “καταβράχηκε” με τόση αποκρυφιστική μαγεία που λέγεται ότι μέχρι και σήμερα μπορεί κανείς να την αισθανθεί ή ακόμη και να μολυνθεί απ’ αυτήν. Πράγματι, στο παρόν, η συνοικία είναι εγκαταλελειμμένη και τα αρχαία μισογκρεμισμένα κτίρια στέκονται σαν γκροτέσκα αναμνηστικά της μαύρης εκείνης περιόδου.

Arches of Aventis

Η Αψίδες της Αβέντιδας νήσου είναι ένα από τα ανεξήγητα μνημεία του Σαλόρρας. Ανάμεσα στον λοφώδη Ουμάριο δρυμό στέκονται μεγαλόπρεπα, ανέγγιχτες από την φθορά του χρόνου, δεκαπέντε αψίδες ύψους δύο μέτρων, ενώ μία απ’ αυτές υψώνεται στα δέκα μέτρα. Κατασκευασμένες από ίλινθαϊλ, το πιο σπάνιο και σκληρό μέταλλο στον Σαλόρρας, χρονολογούνται πολλές χιλιετίες πίσω στον χρόνο. Μάλιστα, κάποιοι ιστορικοί μελετητές εικάζουν ότι κατασκευάστηκαν στην Εποχή των Μύθων ή και πριν από αυτήν, αφού το μέγεθος τους δεν συνάδει με αυτό των γιγάντων, των οποίων ο πολιτισμός άνθισε εκείνη την περίοδο.

Οι δεκατέσσερις δίμετρες αψίδες είναι σε κυκλική διάταξη με την δεκάμετρη να βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου. Ο λόγος ύπαρξης τους παραμένει άγνωστος. Μελετητές του Κογκρέσου και δάσκαλοι μαγείας της Ναέραζαθ πιστεύουν ότι οι αψίδες σχετίζονται με τις εξωτερικές διαστάσεις που απαρτίζουν την κοσμολογία του Σαλόρρας. Σίγουρα τα παράξενα κατασκευάσματα έχουν κεντρίσει κατά περιόδους το ενδιαφέρον διαφόρων ξένων―ειδικά των Μπραορών οι οποίοι πριν δύο αιώνες κατάφεραν την διείσδυση μιας ομάδας εγκεντρισμένων πρακτόρων (grafted agents) στο νησί. Μάταια, οι Ερευνητές της Ακρόπολης που ηγούνταν της αποστολής, προσπάθησαν να αποκρυπτογραφήσουν τα μυστήρια και περίτεχνα σκαλιστά σύμβολα που κοσμούν τις εσωτερικές πλευρές των αψίδων.

Library of the Forbidden Archives

Η βιβλιοθήκη των Απαγορευμένων Αρχείων ιδρύθηκε το 370 IE, λίγα χρόνια μετά την επικράτηση της σέκτας Αρκάναραθ. Ο Ύμενος Τάλακ’Ερ, πρώτος Ύπατος Μύστης της σέκτας, ήταν αυτός που ανέλαβε το δύσκολο έργο της συγκέντρωσης των αρχαίων και σπάνιων εγγράφων—μια οδηγία που ο θρύλος λέει ότι υπέδειξε ο ίδιος ο Φύλακας των Μύθων, Κάιθ’οτούλ.

Η βιβλιοθήκη είναι ένα απόρθητο σκοτεινό κτίσμα όπου φυλάσσονται ανεκτίμητα κειμήλια, ιστορικά έγγραφα, βιβλία και ξόρκια από ξεχασμένες περιόδους του κόσμου—πάντα υπό την επίβλεψη των απέθαντων και ζοφερών υπηρετών της Αρκάναραθ, Σουελντίν Σαάρι. Βρίσκεται εντός την κλειστής περιοχής του Έρενθος, προσκολλημένη στο οικοδομικό μπλοκ των Πυλώνων του Μυστικισμού. Η είσοδος εκεί επιτρέπεται μονάχα σε μέλη του Κογκρέσου του Μυστικισμού, ενώ τη μελέτη των σπάνιων ιστορικών ευρημάτων δικαιούνται μόνο οι μάγοι της Αρκάναραθ, ύστερα από την συγκατάθεση του Υπάτου Μύστη ή του Υπάτου Αποκρυφιστή.

Τα κειμήλια και τα ξόρκια που κρύβει η βιβλιοθήκη δεν είναι υπόθεση που πρέπει να λαμβάνεται αψήφιστα. Παραπάνω από μία υπήρξαν οι φορές που μέχρι και οι ανώτεροι μάγοι βρέθηκαν στην κόψη του ξυραφιού “σκαλίζοντας” το παρελθόν του αρχαίου αυτού υλικού—κάποιες φορές εξαπολύοντας ισχυρά και καταστροφικά κύματα μαγείας ή ακόμη καλώντας απρόσκλητους επισκέπτες από τις πιο απάνθρωπες εξωτερικές διαστάσεις του Σαλόρρας. Φυσικά το όφελος που αποκομίσθηκε από τα κειμήλια, πολλές φορές αποδείχθηκε σωτήριο, όπως για παράδειγμα οι βασική θεωρία της κατασκευής ενός πλέγματος μαγείας που εμποδίζει οποιαδήποτε επιρροή του σκοτεινού φεγγαριού Ελβάρ Θάλρας στα έμβια πλάσματα—ένα μυστικό έργο που έχει αναπτύξει η Αρκάναραθ τα τελευταία χρόνια.

Η βιβλιοθήκη κατά το παρελθόν υπήρξε στόχος διαφόρων ανταγωνιστών της Νέρις. Πολλοί ήταν αυτοί που προσπάθησαν μάταια να εισβάλουν και να κλέψουν τα πολυπόθητα μυστικά. Το 572 IE, Μπραοροί κατάσκοποι, με την βοήθεια του προδότη αποκρυφιστή Άλικμαρ Τζαρ’Ασάθ, κατάφεραν να πάρουν στα χέρια τους οδηγίες και ξόρκια που τους επέτρεψαν να διαιωνίσουν τις μοναδικές δυνάμεις των Κληροδόχων στις υπόλοιπες ανθρωπόμορφες φυλές, πέραν των ανθρώπων του Ανσέρι—κάτι που ως τότε ήταν ανέφικτο. Με τα ίδια δοκίμια και χρόνια αργότερα, οι Ερευνητές της Ακρόπολης έφεραν στον κόσμο ένα άθλιο ον φτιαγμένο σαν παζλ από τα κομμάτια ενός Κληροδόχου και διαφόρων αλλόκοσμων πλασμάτων—ο πρώτος των εγκεντρισμένων πρακτόρων. Ο προδότης Άλικμαρ βρήκε φριχτό τέλος στα χέρια του Υπάτου Μύστη Υμένου, και έκτοτε η είσοδος στην βιβλιοθήκη έλαβε πολύ αυστηρότερα κριτήρια.

Naerazath School of Magic

Η Ναέραζαθ είναι μια εκ των δύο επίσημων σχολών μαγείας της Ασμέδα και από τις ελάχιστες της υπόλοιπης υφηλίου. Ο Ύμενος Τάλακ’Ερ ήταν αυτός που οραματίστηκε έναν “οίκο μαγείας”—ένα μέρος όπου μόνο οι πιο ταλαντούχοι και άξιοι θα αποφοιτούν και θα εντάσσονταν απ’ ευθείας στα ανώτερα κλιμάκια των Πυλώνων του Μυστικισμού. Η σχολή ιδρύθηκε το 497 IE και παραμένει ως σήμερα αναλλοίωτη στους θεσμούς της. Το διώροφο, “αιχμηρό” και μαύρο κτίσμα στέκεται ανάμεσα στην πτέρυγα Σάρεκ’Λοθ των Πυλώνων του Μυστικισμού και της νότιας πύλης του Έρενθος, θεατός στα μάτια των περαστικών Ναερισίων σαν τον σκοτεινότερο από τους οιωνούς.

Η διαφορετικότητα της Ναέραζαθ σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη σχολή μαγείας, είναι πως οι υποψήφιοι εν δυνάμει μάγοι καλούνται από τον ίδιο τον οργανισμό, παρά αιτούνται της ένταξης τους. Την αναζήτηση των ταλαντούχων νέων έχει το αρμόδιο συμβούλιο του Ίριλεν—μια ομάδα έξι δασκάλων μαγείας με επικεφαλής τον Όραμος Όνταθ’Λαρ, που επίσης είναι γενικός διευθυντής της Ναέραζαθ και από τα αρχαιότερα μέλη της Αρκάναραθ.

Η εννεαετής εγκύκλιος των σπουδών αφορά ένα μεγάλο εύρος των διαφόρων κατευθύνσεων μαγείας, προσφέροντας γενική και πολυεπίπεδη μόρφωση σε αποκρυφιστές και μύστες, ενώ κατά τα τελευταία πέντε έτη η ύλη επικεντρώνεται στην μαγεία της ψευδαίσθησης, της σκιάς, και της νεκρομαντίας. Η διδαχή των εκπαιδευόμενων δεν γίνεται με το κουτάλι στο στόμα. Αντιθέτως, οι εργασίες που έχουν να βγάλουν εις πέρας αρκετές φορές ξεπερνούν τα όρια των ανθρωπίνων δυνάμεων, με αποτέλεσμα πολλοί να τα παρατούν και άλλοι να φλερτάρουν με την παραφροσύνη—ελάχιστοι είναι τελικά αυτοί που καταφέρνουν να αποφοιτήσουν. Μετά την διεκπεραίωση των πρώτων επτά ετών, οι τελειόφοιτοι μάγοι λαμβάνουν το χρίσμα της Απαγορευμένης Γνώσης από τον Ύπατο Μύστη—ένα εσωτερικό “δώρο” στο “κλειδωμένο” ως τότε μυαλό τους, που τους ανοίγει νέους ορίζοντες στον χειρισμό των σκοτεινών νεκρομαντικών ξορκιών.

Ymenos’ Tomb

Μετά την πτώση του αστερογέννητου Ύμενος Τάλακ’Ερ στην Μάχη της Πάταξης το 289 IIE ενάντια στον δαιμονικό λόρδο Τζιάζγκαλοκ, όπου σηματοδοτήθηκε το τέλος των Δαιμονικών Πολέμων, η σορός του ηρωικού αρχιμάγου λέγεται ότι επιστράφηκε στην Νέρις και ενταφιάστηκε στις κατακόμβες της βιβλιοθήκης των Απαγορευμένων Αρχείων. Αυτό που ελάχιστοι γνώριζαν εκτός της Αδερφότητας των Αστερογέννητων είναι πως η υλική υπόσταση του πρώτου Ύπατου Μύστη και Αποκρυφιστή εξαϋλώθηκε και το μόνο που “άφησε” στο σημείο του θανάτου του ήταν ένα σφαιροειδές μαύρο μενταγιόν και το βιβλίο των ξορκιών του.

Αν πραγματικά η τύμβος του τρομερού Υμένου κρύβεται στα έγκατα της σκοτεινής βιβλιοθήκης ή όχι είναι κάτι που δεν το γνωρίζει ο κόσμος, πέρα από τους τωρινούς Υπάτους της Αρκάναραθ. Μια φήμη που ισχύει ανάμεσα στα μέλη του Κογκρέσου είναι πως το βιβλίο ξορκιών του Υμένου πέρασε από χέρι σε χέρι μεταξύ των επόμενων Υπάτων Αποκρυφιστών—ένας δερματόδετος τόμος, γνωστός ως οι “Σκιές στους Πάγους”, ο οποίος φημολογείται ότι έχει προσωπικότητα έμβιου αντικειμένου και μέσου αυτού εκδηλώνονται οι επιθυμίες του θεού της Απαγορευμένης Γνώσης, Κάιθ’ οτούλ.