TARRATYI
Η Τάρραταϊ είναι ένα αμιγώς μιλιταριστικό κράτος και ξεχωρίζει για τα δυνατότερα στρατεύματα που έχει γνωρίσει ως τώρα η Ασμέσα. Τα εδάφη της κάποτε ανήκαν στους Ανσερίους, καθώς υπήρξε μια εκ των αποικιών τη ανατολικής αυτής χώρας κατά την Εποχή του Πρώτου Φεγγαριού όταν έφτασε εδώ το μεταναστευτικό κύμα. Το χαλιφάτο που ιδρύθηκε εκεί δεν κράτησε περισσότερο από δέκα χρόνια, αφού το πολίτευμα που επικράτησε από τους Ανσερίους κάλιρεν βασιζόταν στην αρχαϊκή παράδοση που θέτει ηγέτες του φύλαρχους του λαού τους—στην τότε περίοδο αυτό το ρόλο είχαν οι Πολέμαρχοι της Κληρονομιάς.
Με την πάροδο των ετών το πολίτευμα των πολεμάρχων-ηγετών επηρεάστηκε από την κουλτούρα που έφεραν οι άνθρωποι των Παλαιών Βασιλείων αναπροσαρμόζοντας το καθεστώς σε αυτό του μιλιταρισμού. Σήμερα, κυβερνητική ισχύ έχουν όλοι οι αξιωματικοί του στρατού, με επικεφαλής τους τρεις μεγάλους στρατηγούς του Τριγώνου—ο πυρήνας αυτού του συστήματος που χωρίζεται στις δυνάμεις πεζικού, ιππικού, και ναυτικού.
Ο στρατός και οι μισθοφόροι πολεμιστές της Τάρραταϊ με τα χρόνια στιγμάτισαν αυτόν τον τόπο—πράγματι πολλοί εκ των σημαντικότερων πολεμιστών στη γνωστή ιστορία κατάγονται από εδώ. Σ’ αυτό το προϊόν της πολιτείας βασίζεται κατά κόρον η οικονομία της. Τμήμα του στρατού με το όνομα Λεγεώνες των Όπλων, διατίθεται προς ενοικίαση ή ακόμη και προς αγορά από τρίτους. Οι Λεγεωνάριοι είναι μαθημένοι στην σκληρή πολεμική εκπαίδευση και για να ενταχθεί κανείς σ’ αυτούς πρέπει να έχει υπηρετήσει στον στρατό της Τάρραταϊ για τουλάχιστον πέντε έτη.
Οι Ταρράτιοι ως λαός έχουν τις ρίζες τους πιο κοντά σ΄ αυτές των Ανσερίων, περισσότερο από κάθε άλλο λαό της δυτικής Ασμέδα. Τιμούν τις παραδόσεις και τα έθιμα των προγόνων τους—φυσικά με αισθητές τροποποιήσεις επηρεαζόμενοι από άλλες φυλές που αφομοιώθηκαν στην χώρα ώστε να καταλήξουν να έχουν μια μοναδική, δική τους κουλτούρα.
Κοντά στους συμπατριώτες του έχει σταθεί ο αστερογέννητος Θράιον Μπραλ Άρ (Thryon Bral’Ar), ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ. Ο Θράιον αυτή τη στιγμή ηγείται της Αδελφότητας των Αστερογέννητων—πράγμα για το οποίο οι Τάρρατιοι είναι ιδιαίτερα περήφανοι. Σημαντικό ρόλο στα δρώμενα της πολιτείας πλέον έχει και το Ορειχάλκινο Σύνταγμα, ένα κλιμάκιο 600 βετεράνων στρατιωτών που είναι ταγμένοι στον Θράιον, και η βάση τους βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα δυσμάς της πρωτεύουσας.
A Disciplined Society
Οι Ταρράτιοι έχουν τον πιο συγγενή τρόπο ζωής με αυτό των Ανσερίων κάλιρεν. Αγαπάνε τις παραδόσεις που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους και διατηρούν ζωντανή την σπίθα των Πολεμάρχων της Κληρονομίας. Τους αρέσει να περνάνε οικογενειακές στιγμές και δεν χάνουν ευκαιρία να βρίσκονται στις διάφορες εκδηλώσεις και στα πανηγύρια που διοργανώνει η πολιτεία συχνά μέσα στο έτος.
Θεωρείται ο πιο πειθαρχημένος λαός της Ασμέδα—όχι άδικα, αφού όλοι οι πολίτες υπηρετούν τον εθνικό στρατό για τουλάχιστον δύο έτη, ενώ αυτοί που θέλουν να ενταχθούν στις Λεγεώνες των Όπλων πρέπει να περατώσουν πενταετή θητεία. Σχεδόν κάθε πολίτης γνωρίζει τα απαραίτητα της αυτοάμυνας και οι περισσότεροι έχουν έστω και μια υποτυπώδη εκπαίδευση σε κάποιο πολεμικό όπλο.
Για τους Ταρράτιους η πολεμική ικανότητα μεταφράζεται σε σεβασμό. Το κοινωνικό στάτους των πολιτών ορίζεται από τα ανδραγαθήματα και τις πολεμικές εμπειρίες του καθενός.
The Militaristic Government
Το μιλιταριστικό καθεστώς της Τάρραταϊ ονομάζεται Τρίγωνο, το οποίο συμβολίζει τα τρία βασικότερα στρατιωτικά σώματα—Το πεζικό, το ιππικό, και το ναυτικό. Στην παρούσα περίοδο επικεφαλής των σωμάτων είναι οι στρατηγοί Μοργκάβεν Ντρακ’Ιρ (Morgaven Drak’Ir), Θέρος Ριν’Μπαρ (Theros Rin’Bar), και Ισμίνα Καλβ’Αμάρ (Ismina Culv’Amar) αντίστοιχα. Κάτωθεν της κορυφής της πυραμίδας ακολουθούν διάφοροι υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί, οι οποίοι διοικούν κατά τόπους της επικρατείας των Ταρράτιων.
Μεγάλη επιρροή στην ηγεσία της πολιτείας ασκεί το Ορειχάλκινο Σύνταγμα. Επικεφαλής του Συντάγματος αυτή τη στιγμή είναι ο ταγματάρχης Κέολαν Ρόα’Σαθ (Keolan Roa’Sath), μια ηγετική μορφή που όλοι λένε πως βαδίζει στα χνάρια του ίδιου του Θράιον, ενώ δεύτερη στην διοίκηση ακολουθεί η λοχαγός Μάρτζεμπαρ Ινάις’Θαρ (Martzebar Inys’Thar), μία πολεμικός κληρικός που διατυμπανίζει το όνομα του Θράιον, ως τον μόνο εν ζωή άγιο του κόσμου.
Tarratyse Economy and Services
Αιώνες τώρα οι Ταρράτιοι φημίζονται για τους έμπειρους και περιζήτητους πολεμιστές των Λεγεώνων των Όπλων. Ο στρατός των περισσοτέρων πόλεων-κρατών της Συνομοσπονδίας, όπως και άλλων κρατών της Ασμέδα, είτε λίγο, είτε πολύ, βασίζονται στους λόχους αυτών των καλοπληρωμένων μισθοφόρων.
Τα όπλα που κατασκευάζουν οι Ταρράτιοι οπλουργοί κάποιοι λένε ότι είναι ισάξια με αυτά των νάνων. Αυτό οφείλεται στα αρίστης ποιότητας μεταλλεύματα που εισάγουν από την Κάιρντις αλλά και απ’ τα ντόπια μέταλλα που περιέχονται στην άμμο της ακτογραμμής του κόλπου της Σουρασάπης. Φυσικά, σ’ αυτό συμβάλει και η τέχνη των οπλουργών, οι οποίοι λέγεται ότι έμαθαν τα μυστικά των νάνων μεταναστών κατά την Περίοδο του Πρώτου Φεγγαριού.
Μετά τους Δαιμονικούς Πολέμους οι Ταρράτιοι έλαβαν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τους Μπραορούς ως βοήθημα ώστε να αναστηλώσουν την οικονομία τους που είχε πιάσει τον πάτο λόγω των σφοδρών καταστροφών που επέφερε ο πόλεμος. Η συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών ήταν ότι τα χρήματα θα επιστρεφόντουσαν στο μέλλον για την αγορά όπλων από τους Μπραορούς—ακόμη και αν θα επρόκειτο για παρωχημένο εξοπλισμό.
Tarratyse Power Groups
Παρακάτω αναλύονται οι σημαντικότερες ομάδες επιρροής της πόλεως-κράτους Τάρραταϊ. Περισσότερα για αυτές μπορείτε να μάθετε στο Κεφάλαιο Factions of Power.
Arma Legions
Οι Λεγεώνες των Όπλων είναι ένα σημαντικό τμήμα του εθνικού στρατού της Τάρραταϊ. Αποτελούνται από δεκάδες τάγματα έμπειρων πολεμιστών οι οποίοι μπορούν να αγοραστούν για αόριστο ή ορισμένο χρόνο από άλλα κράτη ή ακόμη και από ιδιώτες. Οι Λεγεώνες συντελούν σημαντικά στις εισροές της Τάρραταϊ, αφού το μισό εισόδημα των σεβαστών μισθών τους καταλήγει στο εθνικό χρηματοφυλάκιο της πατρίδα τους.
Πολλές οικογένειες Ταρράτιων, εκπαιδεύουν τα παιδιά τους σε πολύ νεαρές ηλικίες προκειμένου να ενταχθούν στις Λεγεώνες μετά το πέρας της πενταετής τους θητείας—το να είσαι Λεγεωνάριος για τους Ταρράτιους σημαίνει εύπορη και έντιμη ζωή. Εξάλλου είναι γνωστό ότι ο αστερογέννητος Θράιον Μπραλ’Αρ, κάποτε ως θνητός, υπηρετούσε τις Λεγεώνες των Όπλων ως ένας από τους πιο καταξιωμένους υπολοχαγούς που πέρασαν στην ιστορία της Τάρραταϊ.
Βάση των Λεγεώνων είναι η οχυρωμένη ακρόπολη της Κορανέντιδας, στις δυτικές όχθες της λίμνης Τάρρα, περίπου 30 χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα Τάρραταϊ. Στρατάρχης των Λεγεώνων των Όπλων αυτή τη στιγμή είναι η Ναλάρις Μελ’Αρθ (Nalaris Mel’Arth), μια επιβλητική γυναίκα με εξαιρετικές γνώσεις στην τακτική μάχη και δεξιοτέχνης τοξοβόλος.
Λεγεώνες των Όπλων αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε όλες τις πόλεις-κράτη της Συνομοσπονδίας, με τις περισσότερες μονάδες να έχουν αγοραστεί από την Κάιρντις, αφού ο επικείμενος πόλεμος με τους νάνους της Γκόνταραντ δείχνει αναπόφευκτος. Αρκετοί λόχοι Λεγεωνάριων υπηρετούν στον όμιλο εταιριών “Ατμοαγωγός”, όπως επίσης στη μακρινή Νελούβια στο ελμαριανό κράτος του Ουνβέρκεπετ.
Bronze Regiment
Οι 600 πολεμιστές του Ορειχάλκινου Συντάγματος είναι φημισμένοι για τις πολεμικές τους ικανότητες, παγκοσμίως, χάρη στο όνομα του Θράιον Μπραλ’Αρ. Αυτοί οι μαχητές ενώ εδρεύουν λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Τάρραταϊ, είναι σύνηθες να τους συναντήσει κάποιος στα πιο απίθανα σημεία του Σαλλόρας, αφού συχνά βρίσκονται σε κάποια αποστολή που τους έχει υποδείξει ο ίδιος ο ηγεμόνας τους, Θράιον.
Σκοπός τους είναι να πατάξουν το κακό από τον κόσμο—ότι και αν σημαίνει αυτό. Χάρη σ’ αυτούς, μεγάλες μάχες των Δαιμονικών Πολέμων πήραν θετική έκβαση υπέρ της ανθρωπότητας—σημαντικές νίκες που τους έστεψαν ήρωες του Σαλλόρας. Φυσικά υπήρξαν και φορές που η εμπλοκή τους σε ζητήματα τρίτων θεωρήθηκε διφορούμενη, όπως στην αναχαίτιση της Μπραορής αρμάδας που στόχευε τα παράλια της Πραεκάρια.
Διοικητής του Συντάγματος είναι ο Κέολαν Ρόα’Σαθ. Λέγεται ότι εκπροσωπεί τον ίδιο τον Θράιον, αφού ο αστερογέννητος ηγεμόνας είναι απών εδώ και αιώνες στην ημι-διάσταση της Σαλοριάν. Εντολές από το Τρίγωνο λαμβάνονται υπόψιν από τους Ορειχάλκινους Οπλίτες, όμως τελικά τα διατάγματα του Κέολαν είναι ο μόνος νόμος στον οποίο υπακούει το Σύνταγμα.
Tarratyse Preeminent Settlements
Τοποθετημένη σε μια σχετικά άγονη γη, την προέκταση της ιερής ερήμου Σιάμπα Ντανούμα, η πολιτεία της Τάρραταϊ έχει ελάχιστες αστικές νησίδες σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη της Συνομοσπονδίας. Οι πόλεις συγκεντρώνονται κυρίως στην περιφέρεια της λίμνης Τάρρα, αν και αρχικά πολλοί μετανάστες Ανσέριοι του λαού των έραθεν προτίμησαν μια ζωή πιο κοντά στην Σιάμπα Ντανούμα με αποτέλεσμα να ακμάσουν μικρές κοιτίδες πολιτισμού στα ανατολικά σύνορα της πολιτείας.
Στις ενότητες που ακολουθούν αναγράφονται τα πιο αξιοσημείωτα αστικά κέντρα της Τάρραταϊ, με σειρά σημαντικότητας.
Tarratyi
Η πρωτεύουσα των Ταρράτιων εδρεύει στις ανατολικές όχθες της λίμνης Τάρρα. Η πόλη χρονολογείται από το έτος 345 IE, πράγμα που την κάνει ανεπίσημα την αρχαιότερη της Συνομοσπονδίας και μια από τις πρώτες αποικίες που κατέφθασαν οι Ανσέριοι μετά την απελευθέρωση των αιώνων σκλαβιάς που τους επέβαλαν οι νέρρα—επίσημα η Νέρις παραμένει η πρώτη καταγεγραμμένη πόλη της δυτικής Ασμέδα.
Με μια πρώτη ματιά στη πόλη, φαίνεται έντονα η αρχιτεκτονική επιρροή που είχαν οι Ανσέριοι σ’ αυτό το μέρος. Τρουλωτά χαμηλά κτίσματα κατασκευασμένα από βαριούς λίθους στο χρώμα της ώχρας, ανοιχτές πλατείες με λιθόστρωτους πεζόδρομους, και η παρουσία φοινικόδεντρων σε συστάδες κοσμούν την Τάρραταϊ—μια εικόνα που συνηθίζεται στις ανατολικές πόλεις της χερσονήσου Σαμπαχαάτ.
Η πόλη έχει μονάχα μια πύλη στην ανατολική μεριά, όπου πάνω σε έναν βραχώδη λόφο δεσπόζει ένα από τα μεγαλύτερα φρούρια της πόλης και στρατόπεδο συγκέντρωσης των νεοεισαχθέντων στρατιωτών που βρίσκονται στο πρώτο έτος της θητείας τους. Ο Χερέντις είναι ο κεντρικός δρόμος που διέρχεται της πύλης Φαρ’Αζάντ φτάνοντας ως την καρδιά της πόλης στην πελώρια Μαντιάριδα πλατεία. Η πλατεία, πλούσια σε ζωή, προσφέρει στο κοινό της μια αγορά με αγαθά που καταφθάνουν απ’ όλες τις πολιτείες του νότου, ενώ δεν λείπουν εξέχουσες ταβέρνες και καπηλειά με γεύσεις ανατολής.
Στην περιοχή του Γκελ’Εμπάτ, στα στενά λιθόστρωτα σοκάκια του λόφου Γκελ, βρίσκονται διάσπαρτα μικρά καταστήματα οπλοποιών—ο απόηχος συντεχνιών που στο παρελθόν κατασκεύαζαν όπλα για λογαριασμό του τεράστιου στρατού της Τάρραταϊ. Σήμερα, αν και η τέχνη δεν χάθηκε και παρότι οι οπλοποιοί διατηρούν τα ίδια υψηλά πρότυπα, η δουλειά τους διανύει ύφεση. Με την πάροδο των χρόνων οι συντεχνίες ξέφτισαν καθώς οι στρατοί της Τάρραταϊ εδώ και κάποιους αιώνες εμπορεύονται όπλα από τους Μπραορούς—μια συνθήκη που υπογράφηκε μετά τους Δαιμονικούς Πολέμους και τώρα εξοφλούν τα μνημόνια που αποσόβησαν την χρεοκοπία των Ταρράτιων.
Στις όχθες της Τάρρα, το λιμάνι του Τζίραχαν εκτείνεται σε μήκος περισσότερο των πεντακοσίων μέτρων. Το πελώριο ορειχάλκινο άγαλμα του Θράιον Μπραλ’Αρ ορθώνεται σε ύψος μεγαλύτερο των τριάντα μέτρων, με τα πόδια του αγάλματος να πατάνε στις δύο πλατιές προβλήτες του Τζίραχαν και τη σκιά του να καλύπτει τα προσαραγμένα ποταμόπλοια κατά τις μεσημεριανές ώρες. Στην νοτιότερη μεριά του λιμανιού εδρεύει το Τρίγωνο—τα κεντρικά κτήρια όπου οι στρατάρχεις-ηγέτες και λοιποί αξιωματικοί της Τάρραταϊ διοικούν την πολιτεία. Το μεγαλοπρεπές τετραγωνισμένο κτίσμα με τη πυραμιδοειδή οροφή εσωκλείεται από το Ντιρτζ’Αλάρ, ένα σχετικά μικρό στρατόπεδο που διαμένει η πρώτη στρατιά της Τάρραταϊ. Το μέρος φυλάσσεται σαν κόρη οφθαλμού από περίπολα και μικρά φρούρια γύρω από το ψηλό του τείχος.
Tonarentys Citadel
Η ακρόπολη της Τοναρέντιδας είναι η έδρα των Λεγεώνων των Όπλων. Το οχυρωμένο θεόρατο κτίσμα χρονολογείται από το 364 IE δεσπόζον βορειοδυτικά της λίμνης Τάρρα. Το 293 IIE αναστηλώθηκε μετά την καταστροφές που έφεραν οι σαραγκοθοί δαίμονες την αιματοβαμμένη εκείνη περίοδο και έκτοτε το μέγεθος της ακρόπολης επεκτάθηκε κατά τρεις φορές.
Όλοι οι υποψήφιοι στρατιωτικοί κατά την ένταξη τους στις Λεγεώνες των Όπλων έρχονται στην Τοναρέντιδα για να εκτείνουν την υποχρεωτική τριετή εκπαίδευση τακτικού πολέμου που επιβάλει η διοίκηση. Στο τέλος των τριών ετών, και αφού δώσουν τους όρκους αφοσίωσης στο σώμα των ξακουστών μισθοφόρων, οι νέοι Λεγεωνάριοι εντάσσονται στους εν ενεργεία λόχους των Λεγεώνων και μετατίθενται στα ανάλογα μέρη του Σαλόρρας για να περατώσουν τα πρώτα τέσσερα χρόνια των υπηρεσιών τους. Συνήθως, μετά τα δεκαπέντε έτη απομακρυσμένης υπηρεσίας, οι βετεράνοι Λεγεωνάριοι επιστρέφουν στην Τοναρέντιδα σε διοικητικές θέσεις.
Στην ακρόπολη ανά πάσα στιγμή βρίσκονται τουλάχιστον 8,000 Λεγεωνάριοι εκ των οποίων οι 7,500 είναι εκπαιδευόμενοι. Το τεράστιο μέγεθος του στρατοπέδου έχει κοιτώνες όπου φιλοξενούνται άνετα 15,000 άτομα και υπάρχουν περισσότεροι από τριάντα πεδία εκπαίδευσης, ειδικά διαμορφωμένα για ασκήσεις τακτικής μάχης πεζικού, τοξωτών, ιππικού, και χειρισμού πολιορκητικών μηχανών.
Η στρατάρχης Ναλάρις Μελ’Αρθ διευθύνει την Τοναρέντιδα εδώ και είκοσι χρόνια. Η βετεράνος τοξοβόλος σε λιγότερο από τρεις μήνες θα πρέπει να αποσυρθεί, αφού το τέλος της θητείας της πλησιάζει. Πιθανοί αντικαταστάτες είναι η ταξίαρχος Λίαραν Έλθαρ’Αρτ και ο υποστράτηγος Μπάλανθος Φίρ’Άντιλ, δύο εκ των αρχαιότερων διοικητικών στελεχών των Λεγεώνων. Αν και η απόφαση θα εξαρτηθεί από τα κεντρικά του Τριγώνου της Τάρραταϊ, οι δύο αξιωματικοί φαίνεται να μην έχουν ιδιαίτερα καλές σχέσεις αφού έχει ξεκινήσει μια κόντρα αμοιβαίας υπονόμευσης.
Edenae
Η Εδαινάη είναι ένα μικρό χωριό το πολύ εκατό κατοίκων στην ανατολική μεριά της Τάρραταϊ, στα νοητά σύνορα του νοτιοδυτικότερου σημείου της ιερής ερήμου Σιάμπα Ντανούμα. Είναι η γενέτειρα του αστερογέννητου Θράιον Μπραλ’Αρ και αυτό αρκεί για να θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πολιτείας.
Όχι μεγαλύτερος από ένα εκτάριο, ο οικισμός είναι αμιγώς αγροτικός και φημίζεται για τις καμήλες και την παραδοσιακή ζωοτροφία.
Το πατρικό του Θράιον της οικογενείας των Μπραλ είναι από τα λίγα σπίτια που διασώθηκαν μετά την σάρωση που υπέστη το χωριό από τους τρομακτικούς εισβολείς του Σάραγκοθ, στους Δαιμονικούς Πολέμους. Το πετρόχτιστο, ωχρό, κτίσμα παραμένει ακατοίκητο εδώ και αιώνες, όμως διατηρείται σε άριστη κατάσταση προς τιμήν του Θράιον, ο οποίος εδώ και κάποια χρόνια έχει αγιοποιηθεί από τους Ταρράτιους. Συχνά, πολεμιστές διαφόρων εθνών και πεποιθήσεων επισκέπτονται την Εδαινάη—άλλοι ως τάμα προς το ήθος τους και άλλοι από απλή περιέργεια.
Tarratyse Sites of Saliency
Στις παρακάτω ενότητες αναλύονται αλφαβητικά κάποιες από τις τοποθεσίες εξέχουσας σημασίας της πολιτείας της Τάρραταϊ.
Flooded Harbours
Το έτος 266 IIE, η λάμψη που βγήκε από την Αρχαία Πύλη της Ανάσας της Ερήμου, παγώνοντας τον δαιμονικό λόρδο Νάζμπαελ καταμεσής της Σιάμπα Ντανούμα, λέγεται ότι φάνηκε με γυμνό μάτι σε όλη την ανατολική και κεντρική Ασμέδα. Με τον σεισμό που επακολούθησε, ο μύθος διηγείται πως δημιουργήθηκε το ρήγμα της Βαθελάντιδας στον ωκεανό Άρμπον. Τα πελώρια κύματα σκέπασαν μεγάλο κομμάτι της νότιας Ασμέδα, μα το μεγαλύτερο πλήγμα δέχθηκε η χερσόνησος Ντα’Τζανκάρι. Οικισμοί της νότιας Τάρραταϊ χάθηκαν για πάντα κάτω από το αλμυρό νερό. Η Αβασαράβη, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις των Ταρράτιων καταποντίστηκε και χιλιάδες άμαχοι πολίτες βρέθηκαν πνιγμένοι στο κατώφλι της Αννότ. Χρόνια μετά, η πόλη της Αβασαράβης χτίστηκε εκ νέου πάνω στην “φρέσκια” ακτογραμμή της Καϊμόρας, περίπου εκατό χιλιόμετρα δυτικότερα από την παλαιότερη τοποθεσία της και μέχρι και σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της πολιτείας.
Η βυθισμένη Αβασαράβη με το πέρασμα των αιώνων ξεχάστηκε. Αποφθέγματα και δοκίμια των Ταρράτιων αναφέρονται στην αρχαία πόλη ως οι “Πλημμυρισμένοι Λιμένες”. Τα τελευταία χρόνια με την άφιξη του Τρίτου Φεγγαριού οι παλίρροιες άλλαξαν. Κάθε άμπωτη που γυμνώνονται τα αμμουδερά παράλια της Ντα’Τζανκάρι, σαν στοιχειό από κάποιον σκοτεινό μύθο, αναδύονται τα τρουλωτά κτίσματα της άλλοτε ένδοξης Αβασαράβης. Τις λίγες αυτές ώρες που συμβαίνει το παράξενο φαινόμενο, φιλόδοξοι τυχοδιώκτες με αυτή τη γνώση, έχουν επιχειρήσει να εξερευνήσουν τα μουσκεμένα ερείπια, καθώς πιστεύεται ότι ο πλούτος των Αβασαράβων αρχόντων βρίσκεται ακόμη εκεί.
Tyrosis’ Catacombs
Ο Ταϊρόσις Ντ’Τζάαρα , ένας ένδοξος Πολέμαρχος της Κληρονομιάς, ήταν ηγετική φιγούρα των πρώτων Ανσερίων έραθεν που έφτασαν σ’ αυτή τη γη. Ο τρομερός ηγέτης και οι Ταμπαάτι ακόλουθοι του κέρδισαν αμέτρητες μάχες εναντίον των νέρρα. Το 175 IE ο σωματώδης μεσήλικος Ταϊρόσις λέγεται ότι κατατροπώθηκε σε μια ενέδρα των νέρρα. Ο θρύλος λέει πως οι ιθύνοντες των νέρρα, σίλιτ, θέλησαν να μετατρέψουν τον Ταϊρόσις σε έναν του είδους τους χρησιμοποιώντας τις αποτρόπαιες και αλλόκοσμες μεθόδους τους. Η σπίθα του αστερογέννητου που έκρυβε μέσα του ο Ανσέριος Πολέμαρχος, δίχως να το γνωρίζει, τον προστάτευσε από την μετάλλαξη. Αφού κατάφερε να δραπετεύσει των εχθρών του, το μέλλον του Ταϊρόσις δεν θα ήταν ποτέ ξανά το ίδιο. Λίγο καιρό μετά, ο ηγέτης των Ταμπαάτι λέγεται ότι έχασε το μυαλό του και μήνες μετά επήλθε η μετάλλαξη—μια μετάλλαξη διαφορετική από των νέρρα. Κάτι καινούριο στον κόσμο, ο πρώτος των είντολαϊ, ήταν γεγονός.
Η εσωτερική μάχη που συνέβαινε στο μυαλό του δυσμορφικού, πλέον από γυαλί φτιαγμένου, Ταϊρόσις, είναι ανεκδιήγητη. Οι χιλιάδες φωνές των πεσόντων προγόνων που άκουγε χάρη στην Κληρονομιά τον κράτησαν για χρόνια σε ένα εκστατικό ντελίριο, όπου τα σύνορα της λογικής και της παραφροσύνης χόρευαν σε ένα τεταμένο πλέγμα σύντηξης.
Ενάμιση αιώνα μετά, όταν πλέον το μυαλό του Ταϊροσις ταξίδευε στην ανυπαρξία και θεωρείτο από τους πιο επικίνδυνους ηγέτες των Ανσερίων, ήταν η ώρα που οι Πολέμαρχοι της Κληρονομιάς έπρεπε να δώσουν ένα τέλος. Η πράξη μέχρι και σήμερα θεωρείται αμφιλεγόμενη. Υπάρχουν αυτοί που βλέπουν τον Ταϊρόσις ως ήρωα και άλλοι ως τρελό δικτάτορα. Όπως και να έχει, ο πρώτος του είδους είχε αφήσει το στίγμα του. Παιδιά του Ταϊρόσις, όπως και άλλων που είχαν την ίδια τύχη μ’ αυτόν, διαιώνισαν την παράξενη φυλή των είντολαϊ—ανθρωποειδή που στο σώμα τους κατοπτρίζεται το σκοτεινό παρελθόν του πολέμου με τους νέρρα.
Η σορός του Ταϊρόσις θάφτηκε στους έρημους αμμόλοφους του Ακροπύνου, στο “μάτι” της χερσονήσου Ντα’Τζανκάρι. Στις κατακόμβες που θάφτηκαν κάτω από τόνους άμμου με το πέρασμα των αιώνων, λέγεται πως κρύβονται μυστικά και πλούτη—μυστικά που πήρε μαζί του ο υπεραιώνοβιος Πολέμαρχος για το καλό όλων…