FORBIDDEN MAGIC
Σε κάποιους τόπους του Salorras, ορισμένες μαγικές παραδόσεις θεωρούνται απαγορευμένες — όχι επειδή ξεπερνούν τους νόμους της φύσης, αλλά επειδή οι συνέπειές τους έχουν σημαδέψει ολόκληρους πολιτισμούς. Άλλες τιμωρούνται με θάνατο, άλλες ψιθυρίζονται μόνο σε σκοτεινούς διαδρόμους, και άλλες έχουν ξεχαστεί τόσο πολύ που οι περισσότεροι σπουδαστές της μαγείας αγνοούν ακόμη και την ύπαρξή τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ίδια η μαγική ενέργεια αρνείται να συνεργαστεί με αυτόν που την επικαλείται.
Το κεφάλαιο που ακολουθεί ξεκινά να καταγράφει αυτές τις παραδόσεις. Η πρώτη — και ίσως η πιο γνωστή απ’ όλες — είναι η εντροπική μαγεία.
Many Faces of Death
Κατά την αρχαϊκή Εποχή των Μύθων, ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός από τις Εποχές των Φεγγαριών που ακολούθησαν. Η ανώτατη μαγεία ήταν προσιτή από τους περισσότερους mages και apostles. Τα ποσά της αποκρυφιστικής ενέργειας που αντλούσαν οι πρώτοι mages από τον δίσκο μαγείας του Continuum Dysis ήταν αδιανόητα για έναν mage του παρόντος — το κοσμικό σύστημα του Salorras μπορούσε να βαστάξει την κατάσταση με περίσσια ευκολία. Μα η μαύρη περίοδος που ο κόσμος θα άλλαζε και θα ξαναπλαθόταν από την αρχή βρισκόταν στο κατώφλι… Ο μέγας κατακλυσμός στιγμάτισε το τέλος μιας τεράστιας εποχής, και το πρώτο φεγγάρι μπήκε στην ατέρμονη τροχιά του γύρω από τον ως τότε μοναχικό Salorras.
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για το πώς έγινε. Οι λαϊκές ιστορίες των ανθρώπων λένε πως έφταιξε η υπεροψία και η απληστία των αρχαίων προγόνων τους. Σε μυθιστορήματα άλλων λαών λέγεται πως οι πρώτοι άνθρωποι σφετερίστηκαν τα βασίλεια των γηραιών θεών. Οι elves της Khalendianil μιλούν για έναν οχετό στοιχειακών ενεργειών που σάρωσαν τις ηπείρους, προτού κάθε γωνιά του κόσμου καλυφθεί από το νεκρικό πέπλο του Entropy για εκατό χιλιάδες χρόνια. Ό,τι και αν έγινε, οι ιστορικοί και οι μελετητές αρχαιολόγοι των σύγχρονων εποχών μπορούν με βεβαιότητα να πουν πως ο κατακλυσμός συνέβη, και ότι το κοσμικό σύστημα έκτοτε ράγισε συθέμελα.
Ένα από τα χωλά κοσμικά θεμέλια μέχρι και σήμερα είναι αυτό του Entropy. Γεγονός είναι η τρομερή αστάθεια της εντροπικής ενέργειας, όταν αυτή αντλείται στον υλικό κόσμο του Salorras — σε βαθμό που μπορεί να γίνει θανατηφόρα ακόμη και για αυτόν που την επικαλέστηκε.
Η ιερατική μαγεία είναι ένα κομμάτι που επηρεάστηκε βαθιά από τούτη τη κατάσταση. Οι περισσότεροι θεοί δεν μπορούν καν να προσφέρουν ξόρκια εντροπικής μαγείας στους μύστες και στους ιερείς τους. Από την άλλη, συγκεκριμένοι θεοί του κόσμου καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια για να οικειοποιηθούν αυτή τη σφαίρα — για να έχουν πρόσβαση στη μαγεία και στις ευλογίες που κυβερνά η εντροπική ενέργεια. Αυτό σχεδόν πάντα στοιχίζει κάποιο σημαντικό κομμάτι της θεϊκής τους δύναμης. Έτσι, αυτή τη στάλα μαγείας, την διαμοιράζουν μόνο σε επίλεκτους ιερείς μαζί με το χάρισμα της χειραγώγησης αυτής της ατίθασης ενέργειας.
Οι περισσότεροι mages δεν έχουν ιδέα για την εντροπική μαγεία. Ακόμη και αυτοί που ξέρουν λίγα πράγματα μένουν μόνο στη θεωρία, αφού σχεδόν ποτέ δεν κατέχουν τέτοιου είδους ξόρκια. Τα ελάχιστα μαγικά βιβλία που περιέχουν αυτή τη φρικτή τέχνη διασώζονται από την Εποχή των Μύθων. Τα περισσότερα από αυτά φυλάσσονται από τους entropists της σέκτας Arcanawrath στην πόλη-κράτος Naerys. Ακόμη και η αντιγραφή τέτοιων ξορκιών σε νέα μαγικά βιβλία μπορεί να αποβεί μοιραία για αυτόν που τα αντιγράφει. Αυτοί που κατέχουν έμφυτη μαγεία — όπου η δύναμη αναβλύζει από μέσα τους χωρίς σπουδή ή δάσκαλο — δεν έχουν πρόσβαση στην εντροπική μαγεία. Οι λόγιοι λένε πως αυτό συνέβη λόγω βιολογικής εξέλιξης, καθώς τέτοιοι μάγοι κινδύνευαν από τον ίδιο τους τον εαυτό — έτσι, με τα χρόνια, απορρίφθηκε η εντροπική μαγεία από τα χαρίσματά τους.
Όπως και να έχει, η εντροπική μαγεία στην Εποχή του Τρίτου Φεγγαριού είναι ένα ευαίσθητο ζήτημα. Σε κάποιους τόπους του Salorras δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της. Αλλού θεωρείται ακραίο ταμπού, ενώ υπάρχουν κράτη όπου η κατοχή της απαγορεύεται ρητά και τιμωρείται ακόμη και με θάνατο.
Η αστάθεια αυτή έχει συνέπειες για όποιον τολμά να επικαλεστεί εντροπική μαγεία χωρίς τη δεδομένη κατάρτιση. Η ενέργεια του Pale Thread δεν έρχεται καθαρή — έρχεται σπασμωδικά, σαν ρέμα που χτυπά σε αόρατα βράχια. Μπορεί να αναπηδήσει πάνω στον ίδιο τον επικαλούμενο με αμείλικτη ακρίβεια, χτυπώντας αυτόν που την κάλεσε αντί για αυτόν που τη στόχευε. Μπορεί να πάρει σάρκα και βούληση, να αποσπαστεί από κάθε πρόθεση και να στοχεύσει κάθε ζωντανό γύρω της — φίλους και εχθρούς χωρίς διάκριση. Μπορεί να σβήσει τελείως, σαν φλόγα στον άνεμο, χωρίς καν να αφήσει ίχνος από την προσπάθεια. Και σε σπάνιες, φοβερές περιπτώσεις κάνει το αντίθετο από όλα αυτά: εκρήγνυται με δύναμη που ξεπερνά κάθε πρόθεση, και εκείνος που την κάλεσε βρίσκεται να έχει γεννήσει κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που επεδίωκε. Αυτή η αστάθεια δεν υποχωρεί με την εξάσκηση — δεν είναι αδεξιότητα που ξεπερνιέται. Είναι η ουλή που άφησε ο κατακλυσμός στη φλέβα αυτή του Πλεκτού, και παραμένει εκεί για πάντα.