LYTHRORROAS, THE COSMIC BLOODSTREAM
Ο Lythrorroas είναι ο σιωπηλός, αιμάτινος σπειροειδής που τυλίγεται γύρω από τον Argerodynes και τον Gnoforeontas, εκεί όπου εκβάλλουν προς το κατώφλι του Salorras. Είναι ο τρίτος και πιο ξεχωριστός από τους ποταμούς της αστρικής διάστασης που πλησιάζουν τον κόσμο μας — και ο μοναδικός που δεν έχει διαβεί ποτέ ζωντανός θνητός. Κανείς δεν φτάνει στη στεριά της Salorrian μέσα από τα ρεύματά του· κι όμως, ακριβώς μέσα από αυτόν αιμορραγούν στο εσώτερο πεδίο μας οι πιο ωμές επιρροές του υπόλοιπου πολυσύμπαντος, εκείνες που ούτε ο Argerodynes ούτε ο Gnoforeontas δέχονται να μεταφέρουν.
Πηγάζοντας ετυμολογικά από το λύθρον (ο ματωμένος ιχώρ, το πηχτό αίμα) και τη ροή, είναι η κοχλάζουσα, σπλαχνική φλέβα του κόσμου που βαπτίζει τις ψυχές με μανιασμένο πάθος.
Κοσμικές Συνδέσεις Ως ο πιο αρχέγονος και περίπλοκος από τους ποταμούς, ο Lythrorroas διαθέτει έναν μοναδικό ενωτικό ρόλο. Είναι ο ζωτικός αγωγός που συνδέει ευθέως τον Salorras με τα δύο Pulses —τις αρχέγονες, παλλόμενες καρδιές του σύμπαντος που από τη γέννηση του κόσμου πλανώνται μέσα στον αχανή ωκεανό του Astropelagos, κρατώντας πάντοτε μια απόσταση ασφαλείας από το Mirror Ring. Μέσα από τα πορφυρά του ρεύματα, η απόλυτη δυαδικότητα αυτών των δυνάμεων φτάνει στον υλικό κόσμο: το Synthesis, η πηγή της ζωής που τροφοδοτεί τη γέννηση, την ίαση και την αναγέννηση, και το αντίθετό του, το Entropy, η δίνη που καταβροχθίζει τη ζωή, τρέφοντας την αποσύνθεση, τα απέθαντα πλάσματα (undead) και τη βαρύγδουπη σιωπή που έρχεται μετά το τέλος. Η ισορροπία αυτών των δύο αντίστοιχων και αντίθετων δυνάμεων, καθώς και η σχέση τους με τον Salorras, διαμορφώθηκε ριζικά μετά τον πρώτο κατακλυσμό.
Επιπλέον, ενώ οι άλλοι δύο ποταμοί εφάπτονται επιλεκτικά με συγκεκριμένες διαστάσεις, ο αιμάτινος σπειροειδής του Lythrorroas διαπερνά αδιάκοπα και τα δεκατέσσερα Continuums —τις απομονωμένες κατοικίες θεών, δαιμόνων, δρακόντων και εξώτερων όντων που εφαπτονται στο Mirror Ring. Καθώς το Orilyras (Mirror Ring) περιστρέφεται και ορίζει το πότε και πώς θα ανοίξει μια δίοδος προς τον κόσμο, ο Lythrorroas είναι παρών σε κάθε ευθυγράμμιση. Διαπερνά όλα τα Continuums, απορροφώντας και μεταφέροντας το απόλυτο, σπλαχνικό βάρος κάθε διάστασης, λειτουργώντας ως ο αμερόληπτος μεταφορέας της ίδιας της ζωτικότητας (και της θνητότητας) του πολυσύμπαντος.
Το Αίμα του Κόσμου Οι ανίδεοι τον ταυτίζουν με τον θάνατο και το κακό, μα πλανώνται οικτρά. Ο Lythrorroas δεν είναι η τιμωρία των αμαρτωλών, ούτε η νέμεσις των αδυνάτων· είναι το ίδιο το κοχλάζον, υγρό αίμα του Salorras. Όπως και οι άλλοι ποταμοί, δεν έχει δική του ηθική ατζέντα. Στα πορφυρά του ρεύματα πλέει το απόλυτο, αδάμαστο πάθος και η σπλαχνική ορμή της δημιουργίας. Είναι η λήθη που προσφέρει η απόλυτη παράδοση στα ένστικτα, ο αφρός της τρέλας στα χείλη ενός μάντη και το βουβό, εκκωφαντικό ουρλιαχτό της ίδιας της ζωής που πασχίζει να υπάρξει. Το να ταξιδέψεις στα κόκκινα νερά του σημαίνει να νιώσεις τον κοσμικό παλμό να θρυμματίζει τα όρια του μυαλού σου, αφήνοντας πίσω μόνο την ωμή, εκστατική επιθυμία να κατασπαράξεις και να κατασπαραχθείς μέσα στο αιώνιο θέατρο της ύπαρξης.
Η Διάβαση και το Τίμημα Η διάβαση του Lythrorroas δεν είναι μια σιωπηλή δοκιμασία του νου, αλλά ένας ωμός, σπλαχνικός εφιάλτης όπου ο θάνατος έχει νύχια και δόντια. Μέσα στα κοχλάζοντα, πορφυρά ρεύματά του, ο προσκυνητής έρχεται αντιμέτωπος με τις πιο φυσικές και βίαιες απειλές ολόκληρου του κοσμικού συστήματος. Εκεί παραμονεύουν ματωμένα δαιμόνια — τα παραμορφωμένα, σαρκικά λείψανα όσων παλαιότερων ταξιδιωτών έχασαν τα λογικά τους, βυθισμένοι στην απόλυτη οργή και το απύθμενο πένθος. Τυφλωμένα από τον ίδιο τους τον πόνο, αυτά τα κτήνη δεν αποζητούν την πειθώ ούτε τον δόλο· διψούν μανιακά να ξεσκίσουν και να τερματίσουν τη ζωή οποιουδήποτε τολμά να ταράξει τα νερά τους.
Όμως, η υπέρτατη παγίδα του ποταμού κρύβεται στην ίδια του τη γεύση. Αν ο προσκυνητής, εξαντλημένος από την αέναη σφαγή, λυγίσει και πιει έστω και μια σταγόνα από αυτό το κοσμικό αίμα, η κατάρα είναι αμετάκλητη: ο νους του καταρρέει κάτω από το βάρος του πρωταρχικού πάθους και μετατρέπεται. Παραδίδεται στην τυφλή και αιώνια βία, λησμονεί ολοκληρωτικά τον κόσμο και μεταμορφώνεται ο ίδιος σε ένα ακόμη δαίμονα της κοίτης, ουρλιάζοντας βουβά καθώς περιμένει το επόμενο θύμα που θα επιχειρήσει να διασχίσει την κόλασή του.
Local link graph
4 entries point back to this page across 2 chapters.