CONTINUUMS
Τα Continuums είναι απομονωμένες, πραγματικότητες που αιωρούνται στο κοσμικό λικνο, εφαπτόμενες διαρκώς πάνω στον τέλειο διαχωριστή, το Orilyras (Mirror Ring). Αποτελούν τις εξώτερες κατοικίες των αληθινών αθανάτων — θεών, αρχέγονων δαιμόνων, δρακόντων, τιτάνων και αλλόκοτων οντοτήτων που η φύση τους είναι ασύμβατη με τη φθαρτή ύλη. Είναι πλάσματα που δεν ανήκουν, και δεν θα μπορούσαν ποτέ να ανήκουν, στους περιορισμούς του υλικού κόσμου, δίχως να τον θρυμματίσουν.
Αυτά τα δεκατέσσερα??? βασίλεια παραμένουν σφραγισμένα μέσα στην απόλυτη ουσία τους, μέχρι η αέναη περιστροφή του κοσμικού ρολογιού να αλλάξει τις ισορροπίες. Κάθε Continuum, σε φαινομενικα αναρχα διαστήματα του αιώνιου κύκλου, αποκτά μια ανοιχτή δίοδο προς τον Salorras. Το Mirror Ring, ως ο απόλυτος ρυθμιστής, είναι αυτό που υπαγορεύει τους νόμους της επαφής: αυτό ορίζει το πότε, το πόσο, και με ποιον ακριβώς τρόπο θα επιτραπεί στην επιρροή μιας διάστασης να «αιμορραγήσει» προς τη δική μας πραγματικότητα, βρίσκοντας δρόμο μέσα από τα ρεύματα των αστρικών ποταμών.
Η φύση αυτής της κοσμικής επαφής ορίζεται ατικπό τον ποταμό που λειτουργεί ως δίοδος, όμως το τι ακριβώς θα διασχίσει το κατώφλι υπαγορεύεται αποκλειστικά από την ιδια ξένη διάσταση. Όταν ο διάδρομος ανοίγει μέσω του ονειρικού Argerodynes, η διάσταση εισέρχεται σε Terminus Conjunction. Αντιθέτως, όταν η ευθυγράμμιση πραγματοποιείται μέσα από την έρπουσα σκιά του Gnoforeontas, η διάσταση περνά σε Conterminus Conjunction.
Το τι θα «αιμορραγήσει» προς τον υλικό κόσμο —είτε πρόκειται για εξιδανικευμένες, φωτεινές πτυχές, είτε για σκοτεινές, καταστροφικές και νοσηρές όψεις, είτε για δυνάμεις εντελώς ουδέτερες— εξαρτάται αυστηρά από την εγγενή, αρχέγονη φύση του εκάστοτε Continuum. Ωστόσο, τα ρεύματα δεν είναι ποτέ παθητικοί μεταφορείς. Ο κάθε ποταμός ασκεί τη δική του καταλυτική, αδυσώπητη επιρροή σε οποιοδήποτε πλάσμα, δύναμη ή ενέργεια τολμήσει να τον διαβεί. Η ίδια η ουσία αυτού που ταξιδεύει μπορεί να αλλοιωθεί ριζικά κατά τη μετάβαση, επηρεασμένη άμεσα από τη φύση του αγωγού: είτε παραμορφωμένη από την ασημένια, παραισθησιογόνα δίνη του Argerodynes που θρυμματίζει την ταυτότητα, είτε διαβρωμένη από το πηχτό, μελανό ρεύμα του Gnoforeontas που τυλίγει τον επιβάτη στην ασφυκτική του σκιά.
Στις σελίδες που ακολουθούν, ξεδιπλώνεται το πορτρέτο αυτών των δεκατεσσάρων Continuums. Η κάθε περιγραφή δεν αποτελεί απλώς μια γεωγραφική καταγραφή, αλλά ένα παράθυρο στη φύση των πλασμάτων που πατούν αυτο το πεδιο υπαρξης, καθώς και στις άμεσες επιρροές που ασκεί η κάθε διάσταση στον Salorras όταν τα ρεύματα την φέρνουν σε Ethereal ή Shadow Conjunction.
Αξίζει να σημειωθεί πως η αρχιτεκτονική του Μηχανισμού αψηφά τους κανόνες οποιασδήποτε ορθόδοξης κοσμολογίας. Τα Continuums δεν συνδέονται με τον χώρο και τον χρόνο όπως τον αντιλαμβάνονται οι θνητοί· οι «επαφές» μεταξύ των διαστάσεων υπακούουν σε δικούς τους, αλλόκοτους νόμους, και οι επικίνδυνες μέθοδοι με τις οποίες οι ταξιδιώτες μπορούν να διασχίσουν αυτές τις πραγματικότητες αναλύονται διεξοδικά στο κεφάλαιο Crossing the Mechanism.
Συνοψη των Continuums
1 Dysis, the Weaving Magic (Ο Καταλύτης) Nolwë-lanta (Ο Καταρράκτης της Μυστικής Τέχνης)
Η ξεχωριστή ακομα και αναμεσα στις εξώτερες διαστάσεις, η Dysis δεν είναι ένας τόπος από χώμα, βράχο και ουρανό, αλλά ο μέγας κοσμικός αργαλειός. Η διάσταση αυτή είναι ένα αχανές, αιωρούμενο Υφαντό. Η ωμή ενέργεια εδώ δεν πλανάται σαν άμορφη ομίχλη στο κενό, αλλά πλέκεται αδιάκοπα, διαμορφώνοντας ένα ζωντανό, παλλόμενο δίχτυ από φως και σκιές. Η μαγεία δεν γεννιέται εγγενώς στον Salorras· πηγάζει αποκλειστικά από αυτό το ατέρμονο εργαστήρι. Κάθε ξόρκι που ψιθυρίστηκε ποτέ στον υλικό κόσμο, φέρνοντας μέσα του τα χρώματα από τα πέντε αρχέγονα νήματα (το Πορφυρό, το Χρυσό, το Σιδερένιο, το Οψιδιανό και το Ωχρό), δεν είναι παρά το μακρινό, ανεπαίσθητο τράβηγμα ενος νηματος που αποσπάστηκε από την αέναη ύφανση της Dysis.
Η αληθινή, τρομακτική μοναδικότητα αυτής της διάστασης, ωστόσο, κρύβεται στην επαφή της με τον Μηχανισμό. Αντί να περιορίζεται σε μια μοναδική ευθυγράμμιση, η Dysis λειτουργεί ως ο υπέρτατος αγωγός, «στάζοντας» αδιάκοπα τη ρευστή της ουσία και στους τρεις μεγάλους ποταμούς. Ο κοσμικός αργαλειός δίνει τα νήματα, και τα ρεύματα ορίζουν τη φύση τους: καθώς η μαγεία παρασύρεται από τον Argerodynes, φτάνει στον κόσμο σαν αιθέρια, ονειρική τέχνη. Όταν βυθίζεται στο πηχτό μελάνι του Gnoforeontas, διαβρώνεται, παραμορφωμένη σε έρπουσα νεκρομαντεία και σκιερές κατάρες. Κι όταν παραδίδεται στη μανία του Lythrorroas, μετουσιώνεται σε ωμή, σπλαχνική δύναμη, ικανή να γκρεμίσει βουνά. Είναι η αεναη εκφραση ολόκληρου του συστήματος, ένας σιωπηλός καταλύτης που προσφέρει πρόθυμα το υφαντό του, αδιαφορώντας πλήρως για το τι θα ράψει με αυτό η θνητή ματαιοδοξία.
2 Alsidora, the Change of Seasons Tuilérë-dór (Η Γη των Αέναων Εποχών)
Η ενσάρκωση της ανόθευτης Φύσης και του ατέρμονου κύκλου της ζωής. Ένα βασίλειο τεράστιων εκτάσεων, άγριο και αμερόληπτο, καθοδηγούμενο αποκλειστικά από το ένστικτο και τον νόμο του θηρευτή και του θηράματος. Οι φιλοσοφίες των θνητών δεν έχουν καμία ισχύ εδώ. Είναι ο τόπος όπου οι εποχές συνυπάρχουν και τα πλάσματα ζουν ανακυκλώνοντας τη ζωτικότητα του κόσμου, δίχως έλεος ή κακία, παρά μόνο με τον φυσικό ρυθμό της επιβίωσης.
3. Anautt, the Fields of Despair Nwalmë-dór (Ο Τόπος του Μαρτυρίου)
Η αναπόδραστη φθορά, η θλίψη και το τέλος. Η ηχώ της απελπισίας του υλικού κόσμου και η υγρή, σκοτεινή φυλακή των νεκρών που αρνούνται ή αδυνατούν να προχωρήσουν. Βαθιά δεμένη με το Entropy, ρουφάει τη ζωτικότητα από κάθε επισκέπτη. Είναι ένα βασίλειο στάχτης, ατελείωτου θρήνου και στάσιμου χρόνου, όπου η ίδια η ύπαρξη καταρρέει αργά προς τη λήθη.
4. Damicae, the Everlasting Sunrise Ancalima-nórë (Το Βασίλειο της Υπέρλαμπρης Ανατολης)
Η αέναη ελπίδα, η ίαση και η αναγέννηση που καρτερεί στο τέλος ενός μακριού ταξιδιού. Ένα γαλήνιο, ολόλαμπρο καταφύγιο, άρρηκτα δεμένο με το Synthesis. Εδώ, όποιος φτάσει φέρνοντας μαζί του τις πληγές, την εξάντληση και τις πικρίες του υλικού κόσμου, βλέπει τα τραύματά του να κλείνουν με μια σιωπηλή, ανακουφιστική ταχύτητα.
Το χώμα της ακτινοβολεί μια ήρεμη βεβαιότητα· περπατώντας πάνω του, η ψυχή δεν νιώθει πια το βάρος της φθοράς, παρά γεμίζει με καθαρότητα σκοπού και μια πρωτόγνωρη σθεναρότητα. Η κακοβουλία και η εντροπία δεν κατατροπώνονται με μάχες σε τούτο το βασίλειο. Απλώς χάνουν το νόημά τους, σβήνοντας διακριτικά μέσα στο θερμό, άσπιλο φως των δύο ήλιων της, σαν σκιές που παραδίδονται ήσυχα σε μια αυγή που δεν θα νυχτώσει ποτέ.
5. Ezox, the Utter Dystopia Rácina-nórë (Ο Θρυμματισμένος Κόσμος)
Η ενσάρκωση του καθαρού Χάους. Ένα σουρεαλιστικό, κατακερματισμένο εφιαλτικό τοπίο αντι-ύλης, όπου η πραγματικότητα ράβεται με ρωγμές και παραλογισμό. Οι νόμοι της βαρύτητας, του χρόνου και της λογικής διαφέρουν από το ένα θραύσμα γης στο άλλο. Μια κόλαση ασταμάτητης, στερημένης από κάθε νόημα μετάλλαξης, που μπορεί να συνθλίψει τον νου ενός θνητού μόνο με τη θέα της.
6. Saragoth, the Everlasting Bloodbath Agarwaen (Ο Αιματοβαμμένος Τόπος)
Η διάσταση της αέναης σύγκρουσης, της βίας και του πολέμου. Στον Saragoth, το κακό δεν έχει ένα μόνο πρόσωπο, αλλά σαρκώνεται μέσα από την αδιάκοπη, ασυμβίβαστη σύγκρουση δύο ακραίων δυνάμεων. Δεν υπάρχουν οχυρά ούτε σύνορα με την παραδοσιακή έννοια, παρά μόνο ένα πεδίο ρημαγμένης ύπαρξης όπου το αβυσσαλέο δαιμονικό χάος έρχεται σε αιώνια σύγκρουση με την κολασμένη, τυραννική νομοτέλεια.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο ανυπέρβλητες ιδέες εκτείνεται το ατέρμονο θέατρο του πολέμου. Οι ουρανοί του Saragoth είναι βαριοί, πνιγμένοι σε μια μόνιμη καταιγίδα που βρέχει ασταμάτητα ζεστό, πηχτό αίμα πάνω σε οροσειρές καμωμένες εξολοκλήρου από σπασμένα οστά και σκουριασμένο ατσάλι. Σε αυτή την πραγματικότητα, ο θάνατος δεν προσφέρει καμία λύτρωση. Αποτελεί απλώς μια σύντομη, βασανιστική ανάσα πριν η ψυχή αναγκαστεί να επιστρέψει στο μέτωπο: είτε δεμένη με αλυσίδες στην πειθαρχημένη μηχανή της κόλασης, είτε διαλυμένη στη φρενήρη μάζα του χαμού, καταδικασμένη να σκοτώνει και να πεθαίνει μέχρι να σβήσει το σύμπαν. (RAINING BLOOD BY A LASSERATION IN THE SKY)
7. Ocramyhr, the Clockwork Eternity (Συγχώνευση: Ocramyhr, Tienn, Nialya) Sanya-lúmë (Ο Αέναος Κανόνας)
Αν το Ezox είναι η απουσία κανόνων, ο Ocramyhr είναι η πλήρης, αδιαπραγμάτευτη Τάξη. Ένα αδιανόητα τεράστιο μηχανικό βασίλειο από σκοτεινά γρανάζια, χάλκινους πύργους και ιερά αρχεία. Εδώ, ο χρόνος ελέγχεται εξολοκλήρου — σταματά, επιβραδύνεται ή τρέχει κατά βούληση. Στις ατελείωτες βιβλιοθήκες του καταγράφονται οι μοίρες, και τα πάντα λειτουργούν με γεωμετρική ακρίβεια. Είναι η κατοικία οντοτήτων που στερούνται συναισθημάτων, λειτουργώντας αυστηρά ως φύλακες του Κοσμικού Νόμου.
8. Tycheris, the Sea of a Thousand Eyes (Συγχώνευση: Tycheris, Kierna, Lyvatho) Ëar-hendion (Η Θάλασσα των Οφθαλμών)
Ένας απέραντος, ασημένιος, καθρεφτίζων ωκεανός, αφιερωμένος στον Νου και τον Συλλογικό Ψυχισμό. Στην επιφάνειά του επικρατεί ακύμαντη γαλήνη, προσελκύοντας όσους αναζητούν την εσωτερική ειρήνη. Όμως, αν κάποιος κοιτάξει κάτω από το νερό, θα αντικρίσει τα κρυμμένα μυστικά, τις ψευδαισθήσεις και τους φόβους ολόκληρου του σύμπαντος. Στα βάθη του, αμέτρητα μάτια παρακολουθούν τον επισκέπτη, δοκιμάζοντας τα όρια της λογικής του. Ένα βασίλειο γνώσης και μυστικής παράνοιας.
9. Verstheros, the Reflected Sanctuary (Συγχώνευση: Verstheros, Ylaana) Cilinyon-talma (Το Κατοπτρικό Θεμέλιο)
Το μεγάλο μυστικό του Μηχανισμού και το απαραβίαστο αντίβαρο της Dysis. Το Verstheros δεν αποτελεί έναν κόσμο για να κατοικηθεί, αλλά το έσχατο ανάχωμα απέναντι στην ολοκληρωτική καταστροφή. Είναι μια πλήρως αποκομμένη πραγματικότητα, η οποία δεν συνδέεται και δεν διέρχεται ποτέ μέσα από τα ρεύματα του Argerodynes, του Gnoforeontas ή του Lythrorroas. Λειτουργεί ως ένα τέλειο, αδρανές κάτοπτρο — ένα αποθηκευμένο αντίγραφο του Salorras. Κάθε δέντρο, κάθε βουνό και κάθε θεμελιώδης κανόνας του υλικού κόσμου έχει εδώ την άφθαρτη, κρυσταλλωμένη του αντανάκλαση. Αν η Dysis είναι η μεταβλητή ενέργεια που φέρνει τη μαγεία και την αλλαγή, το Verstheros είναι το θεμέλιο της επαναφοράς. Μια κλειδωμένη εικονα του σύμπαντος, σχεδιασμένη ώστε, αν ο Salorras καταρρεύσει ή αφανιστεί, η ύπαρξη να μπορεί να αναδημιουργηθεί από την αρχή, ανασύροντας την ίδια τη δομή της από αυτό το σιωπηλό, αμόλυντο είδωλο.
Within Continuums
Local link graph
9 entries point back to this page through 10 links across 3 chapters.