CURRENTS

Στην κοσμολογία του Salorras, τα Currents είναι οι τρεις ποταμοί της αστρικής διάστασης — ο Argerodynes, ο Gnoforeontas, και ο Lythrorroas. Δεν είναι προορισμοί, αλλά κατώφλια· οι μοναδικές άγριες δίοδοι που διαπερνούν το Orilyras και εκβάλλουν στο εσώτερο Astrotholos, τροφοδοτώντας τον κόσμο με τις δυνάμεις και τις επιρροές του υπόλοιπου Μηχανισμού.

Ο Argerodynes και ο Gnoforeontas κυλούν παράλληλα, χωρίς ποτέ να εφάπτονται μεταξύ τους, ενώ ο Lythrorroas τους περιβάλλει σε μια αέναη, αιμάτινη σπείρα. Βρίσκονται μονίμως σε επαφή με τα Founts, τα Pulses, τα Confluences, με το Orilyras, και με τον Salorras. Καθένας από τους δύο παράλληλους διαδρόμους, κατά περιόδους, διασταυρώνει έναν Continuum με όλες τις υπόλοιπες διαστάσεις που μόλις προαναφέρθηκαν. Ο κόσμος έχει υποστεί τεράστιες αλλαγές εξαιτίας αυτών των διαδρόμων· δεν είναι μόνο οδοί επικοινωνίας, είναι και οδοί εισβολής. Ορδές, δαίμονες, νεκροφάγα όντα, και πλάσματα που δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσουν τον ήλιο της ημέρας, βρήκαν τον δρόμο τους ως τις πύλες των πόλεων του Salorras μέσω αυτών.

FOR FORBIDEN LORE

Ο ίδιος ο κόσμος του Salorras δεν είναι παρά ένα κολοσσιαίο, ιερό σκεύος· είναι το καλούπι, το σώμα και τα αρχαία οστά που φυλάσσουν μέσα τους τη θεϊκή σπίθα. Όμως, αυτός ο τιτάνιος κορμός θα παρέμενε αδρανής, ένα άδειο μνημείο, χωρίς τους τρεις ποταμούς, διότι αυτοί είναι που αντλούν, μετουσιώνουν και σπέρνουν τον ίδιο τον κύκλο της ζωής στην ύπαρξη. Η μεγάλη κοσμική εισπνοή ξεκινά ψηλά, εκεί που το Πέπλο του Αιθέρα, ο Αργυροδίνης, συλλέγει τη νέα ζωή κατευθείαν από τον Αστρότοπο, θερίζοντας τις άπειρες δυνατότητες με τη μορφή λαμπερής αστρόσκονης. Καθώς αυτή η παρθένα πεμπτουσία κατέρχεται, παραδίδεται στον Λυθρορρόα. Εκεί, στα κόκκινα, κοχλάζοντα ρεύματά του, η αστρόσκονη βαπτίζεται βίαια με την ίδια την ανάσα του κόσμου, αποκτώντας το βάρος, το πάθος και τον σπλαχνικό πόθο της δημιουργίας. Τότε, ξεπροβάλλει ο Γνοφορέοντας· η έρπουσα Σκιά αναλαμβάνει το βαρύ έργο να τραβήξει αυτές τις πύρινες, νεογέννητες ψυχές μέσα από το μεταξένιο σκοτάδι της και να τις παραδώσει σιωπηλά, ως έμβια πλέον όντα, στον θνητό φλοιό του Salorras.

Κι όταν ο κύκλος της σάρκας κλείσει, όταν το θνητό νήμα κοπεί από τον πόνο και τον χρόνο, οι τρεις ποταμοί αναλαμβάνουν ξανά το αρχέγονο χρέος τους, αντιστρέφοντας τη ροή για τη μεγάλη κοσμική εκπνοή. Ο Γνοφορέοντας, πιστός στη φύση του, είναι αυτός που σπεύδει πρώτος να αγκαλιάσει τον νεκρό· η θανάσιμη ερωμένη νανουρίζει τις κουρασμένες ψυχές στα σκοτεινά της νερά, τραβώντας τες απαλά μακριά από τη φθορά του κόσμου. Τις εναποθέτει έπειτα στα χέρια του Λυθρορρόα, όπου το αρχέγονο, πορφυρό αίμα ξεπλένει κάθε ίχνος της θνητής οδύνης και τρόμου, βυθίζοντας το πνεύμα σε μια λυτρωτική, ματωμένη λήθη. Απαλλαγμένες πια από το βάρος της θνητότητας, οι ψυχές γλιστρούν πίσω στον Αργυροδίνη. Το ασημένιο ρεύμα τις παρασύρει στον τελικό τους προορισμό, σκορπίζοντάς τες είτε ως αιώνιες σκιές για να κατοικήσουν τα εξώτερα πεδία, είτε θρυμματίζοντάς τες πάλι σε εκτυφλωτική αστρόσκονη, αφήνοντάς τες να περιμένουν σιωπηλά την επόμενη αυγή του σύμπαντος.