KYRDIS

Threefold Testament

Η Τρίπτυχη Διαθήκη εκπροσωπεί το δόγμα της Δυσοίωνης Τριάδας. Από τις αρχές της ίδρυσης της Κάιρντις, οι κληρικοί του τριθέου εισήγαγαν ένα αμιγώς θεοσεβούμενο πολιτικό καθεστώς που επικρατεί μέχρι σήμερα. Ρόλος της Τρίπτυχης Διαθήκης είναι η επίβλεψη της ομαλής λειτουργίας όλης της πολιτείας. Όλα τα νομοθετικά σχέδια, όπως και όλες οι κρατικές αποφάσεις, περνούν από τα χέρια αυτών των πολιτικών ιερέων.

Ιστορικά, η Τρίπτυχη Διαθήκη δημιουργήθηκε κυρίως από κληρικούς του θεού Άδορυ. Οι πιστοί αυτού του θεού ισχυρίζονται πως ο Άδορυς ήταν αυτός που έδωσε απλόχερα το Χρίσμα των Κληροδόχων στην ανθρωπότητα κατά την Εποχή του Πρώτου Φεγγαριού. Οι Κληροδόχοι, όπως και οι Πολέμαρχοι, υπήρξαν για εκατοντάδες χρόνια βασικοί ηγέτες των ιθαγενών ανθρώπων της Ασμέδα—και κάποια έθνη ακολουθούν αυτή τη παράδοση μέχρι τώρα. Παρ’ όλα αυτά, οι ελίτ κληρικοί της Τρίπτυχης Διαθήκης δεν καθιέρωσαν αυτό το μοτίβο στην Κάιρντις. Οι Κληροδόχοι ναι μεν έχουν τον σεβασμό του κόσμου στην πολιτεία, όμως δεν έχουν κάποια πολιτική ισχύ λόγω αυτού του χαρίσματος.

Το Πατριαρχείο της Τρίπτυχης Διαθήκης αποτελείται από τον Πατριάρχη και τους Εννέα Αρχιερείς. Διαιρείται σε Τρεις Πτυχές—την Ασπίδα της Διαθήκης, την Αιχμή του Νόμου, και τον Οιωνό. Η εποπτεία κάθε Πτυχής γίνεται από μια τριάδα Αρχιερέων εκ των Εννέα, και ο επικεφαλής της κάθε τριάδας φέρει τον τίτλο του Επισκόπου της Πτυχής—τρεις πρεσβευτές για τον καθένα των Δυσοίωνων Τριών. Ο Πατριάρχης, παραδοσιακά, πρέπει να είναι κάποιος φημισμένος κληρικός, με σπουδαίο έργο στην βιογραφία του, ο οποίος πρεσβεύει το δόγμα του τριθέου ως ολότητα. Ο Πατριάρχης και οι Εννέα Αρχιερείς αναθέτουν στους υπόλοιπους κληρικούς, και κατ’ επέκταση στο ποίμνιο της Τριάδας, διάφορες κοινωφελείς εργασίες που μεμονωμένα αφορούν το δόγμα της κάθε θεότητας.

Πατριάρχης από το 29 IIIE, είναι ο Φάργκος Τουλ’Ντεζάαρ. Επίσκοποι της Ασπίδας της Διαθήκης, της Αιχμής του Νόμου, και του Οιωνού, είναι η Ραέλις Έντεν’Βαρ (Raelis Eden’Var), ο Τάρεκαλ Ντρόαν’Αρ (Tarekal Droan’Ar), και ο Κάιλος Νάμβις’Ιρ (Kylos Namvis’Ir), αντίστοιχα. Στις μεταξύ σχέσεις των Εννέα Αρχιερέων έχουν υπάρξει προστριβές αρκετές φορές στο παρελθόν. Παρ’ όλη την διαφορετικότητα των δογμάτων που πρεσβεύουν όταν εξετάζονται μεμονωμένα, ο Πατριάρχης ανέκαθεν κρατούσε μια γραμμή ισορροπίας ανάμεσα στις Πτυχές.

Η Ασπίδα της Διαθήκης είναι αρμόδια για τα ζητήματα περί ανάπτυξης της χώρας, την υγεία των Καϊρδίσιων, την διδαχή της νεολαίας, και την ευημερία της γεωργίας. Η Αιχμή του Νόμου ασχολείται με όλα τα θέματα περί νόμων και τάξης, την οργάνωση των στρατιωτικών δυνάμεων, και την ορθή φύλαξη των πόλεων. Τέλος, ο Οιωνός, είναι μια επίλεκτη ομάδα Κληροδόχων ιερέων, γνωστοί ως Οιωνάριοι, που λειτουργεί ως η χείρα δικαιοσύνης της Τρίπτυχης Διαθήκης, σε ζητήματα που δεν μπορεί να βγάλει εις πέρας η πολιτοφυλακή της Κάιρντις. Καθολικά, αυτό το πολιτικό σύστημα, έχει λειτουργήσει επάξια από την Περίοδο του Πρώτου Φεγγαριού.

Στο παρόν, το Πατριαρχείο, βρίσκεται σε σύγκρουση με τους νάνους της Γκόνταραντ—αφού οι δεύτεροι έχουν ξεκινήσει ανοιχτές εχθροπραξίες στις ακτές της πόλης Τάρψιδας. Αυτό, ως αποτέλεσμα έφερε την ανάγκη πρόσληψης διαφόρων λογής μισθοφόρων και τυχοδιωκτών, ενώ παράλληλα προετοιμάζονται τα στρατεύματα τους εν όψει του επικειμένου πολέμου.

The Omen

Ο Οιωνός είναι ίσως η σημαντικότερη πολεμική ομάδα της Τρίπτυχης Διαθήκης. Αυτοί οι ιερείς του πολέμου φημίζονται για την σκληρή τους συμπεριφορά και δεν διστάζουν να τιμωρήσουν, στα πλαίσια συμμόρφωσης, τους ανυπότακτους πολίτες της Κάιρντις που ξεστράτισαν του Δικαίου που επιτάσσει το Πατριαρχείο. Ένας από τους άρρηκτους νόμους της θεοκρατίας των Καϊρδισίων είναι η απαγόρευση της αποκρυφιστικής μαγείας. Η ανεξέλεγκτη χρήση της διώκεται νομικά και οι μόνοι μάγοι που μπορούν καλούν ξόρκια αποκρυφισμού, υπάγονται στο ιερατείο του θεού Όθραξ.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα του Οιωνού είναι πως απαρτίζεται αποκλειστικά από έμπειρους Κληροδόχους ιερείς—τους Οιωνάριους. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό δεν είναι ξεκάθαρος. Άλλοι λένε πως πρόκειται για τους εκλεκτούς του θεού Άδορυ και ότι επιθυμεί την δομή του Οιωνού καθ’ αυτό το τρόπο, ενώ κάποιοι λένε πως η απόφαση πάρθηκε από το Πατριαρχείο ούτως ώστε η Πτυχή να προκαλεί αλλεπάλληλο δέος σε όποιον την αντιμετωπίζει.

Η συμβολή του Οιωνού στη τάξη και στην επιτήρηση των νόμων που ανέπτυξε η Αιχμή του Νόμου, έχει υπάρξει τεράστια ανά τα χρόνια. Αυτή η ομάδα κληρικών συχνά αναλαμβάνει το έργο της πολιτοφυλακής, όταν οι δεύτεροι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν αίσια στο πέρας κάποιας αποστολής. Δρουν σε ομάδες που σαρώνουν ολόκληρες περιοχές με ξόρκια μαντείας, και στην πορεία, περιορίζουν, συλλαμβάνουν, και ανακρίνουν οποιονδήποτε ύποπτο.

Kyrdis

Η μεγαλοπρεπής πρωτεύουσα Κάιρντις δεσπόζει στις παρυφές του πλούσιου κωνοφόρου Κάεδιου δάσους. Ιδρύθηκε το 373 IE από τους πρώτους κατοίκους αυτής της περιοχής, κυρίως μετανάστες του λαού των Ανσερίων κάλιρεν και λοιπό κόσμο που κατέφθασε εδώ από τα Παλαιά Βασίλεια της Καλέντιανιλ. Η Κάιρντις δεν χαρακτηρίζεται από κάποιο προσωνύμιο των θεοτήτων της Δυσοίωνης Τριάδας, καθώς θεωρείται ταυτόσημο του τριθέου ως ολότητα.

Η πόλη δομείται από επιβλητικά πετρόχτιστα κτίρια με οξείς, μαύρες, ψηλές οροφές και πλακόστρωτους φαρδείς δρόμους—χαρακτηριστική αρχιτεκτονική που υιοθετήθηκε από τους τρόπους των Παλαιών Βασιλείων. Το τείχος και τα ακροπύργια φτιαγμένα από ατόφιους ογκόλιθους που περιστοιχίζουν όλη την περιφέρεια της πόλης λέγεται πως χτίστηκαν χάρη στην υπεράνθρωπη δύναμη των Κληροδόχων, ενώ οι θεόρατες μαρμάρινες πύλες σχεδιάστηκαν για να χωρούν απ’ αυτές Κληροδόχοι που κατείχαν το χάρισμα της γιγάντωσης.

Στο κέντρο της πόλης στέκεται με υπερηφάνεια ένα από τα μεγαλύτερα κτίσματα της Συνομοσπονδίας των Ελευθέρων Πόλεων του Νότου—το Πατριαρχείο της Τρίπτυχης Διαθήκης. Το τεράστιο κτίσμα εκτός το ότι λειτουργεί ως ναός της Δυσοίωνης Τριάδας όπου τελούνται ημερησίως συναγωγές του ποιμνίου, εντός αυτού υπάρχουν άνετες και ευρύχωρες κλίνες όπου διαμένει ο Πατριάρχης Φάργκος Τούλ’Ντεζάαρ και ενίοτε οι Εννέα Αρχιερείς της Διαθήκης. Στην ανατολική πτέρυγα του Πατριαρχείου στεγάζεται το πρεσβυτέριο του Οιωνού, ένα σύνολο από 33 Οιωνάριους που τα καθήκοντα τους έγκειτο αποκλειστικά στην πρωτεύουσα.

Από το Πατριαρχείο ως την κεντρική αγορά της Εβενορίδας πλατείας εκτείνεται η μεγαλύτερη αρτηρία, η οδός Περιφοράς, όπου σε κάθε αιθέρια ομορία του υλικού κόσμου με διάσταση Ντέμικα, ή σκιερή ομορία με την διάσταση Κίερνα, το ιερατείο κάνει έναν τελετουργικό περίπατο και φέρει ιερά κειμήλια του θρησκεύματος. Στις περιφορές αυτές, οι κάτοικοι όπως και οι φιλοξενούμενοι της Κάιρντις πρέπει να γίνονται μάρτυρες του τελετουργικού, ειδάλλως του επιφέρονται κυρώσεις, όπως φυλάκιση ή ακόμη και εξορία από την πολιτεία της Κάιρντις.

Synchares

Η πόλη της Συγχάρης χτίστηκε στις όχθες του παραποτάμου Ζέφις και είναι η πρώτη μεγαλούπολη που συναντάει κανείς ερχόμενος από τα βόρεια σύνορα της πολιτείας. Το καθαρό κλίμα της περιοχής που στέκεται η πόλη είναι σταθερό καθ’ όλους τους μήνες του έτους, χωρίς ιδιαίτερες αυξομειώσεις της θερμοκρασίας ή ακραίων καιρικών φαινομένων, ενώ φημίζεται για τον καταγάλανο ουρανό που αγκαλιάζει μονίμως την όμορφη αυτή πόλη. Αυτό το φαινόμενο λέγεται πως το χάρισε στην περιοχή η ίδια η θεά Άλοκι, γι’ αυτό και άλλωστε θεωρείται προστάτιδα της πόλης υπό το προσωνύμιο της θεάς της Εξισορρόπησης.

Πάνω σ’ αυτά τα γνωρίσματα που επιφέρει το σταθερό κλίμα, επηρεάστηκαν οι αρχιτέκτονες της πόλης, αφού η συντριπτική πλειονότητα των κτηρίων χτίστηκαν με μεγάλο ύψος με την τεχνοτροπία των Παλαιών Βασιλείων, σαν να προσπαθούν να αγγίξουν τον γαλάζιο ουρανό που τα σκεπάζει. Τα κτίρια μαρτυρούν την πλούσια ιστορία αυτής της πόλης, αφού πολλά από αυτά φαίνονται αρκετά “ηλικιωμένα” παρότι συντηρούνται συχνά διατηρώντας έτσι την αψεγάδιαστη εμφάνιση τους.

Ο ταγμένος ναός της πόλης στην θεά της Εξισορρόπησης Άλοκι στέκεται μεγαλόπρεπα πλάι στις όχθες του παραποτάμου Ζέφις—ένα αξιοθαύμαστο κτίσμα, προορισμός κάθε πιστού της θεάς ή του τριθέου, αφού λέγεται ότι το νερό του Ζέφις μπορεί και θεραπεύει τα ψυχικά τραύματα αυτών που θα το πιουν.

Άρχουσα μορφή της Συγχάρης είναι η Ολιμάρια Λέο’Θιλ, μια νεαρή ιέρεια της Άλοκι που διέπεται από θετική ενέργεια και αγάπη για την πατρίδα της. Η Ολιμάρια έλαβε τα ηνία από τον θείο της Ντάρανθορ Λέο’Θιλ προτού ο δεύτερος αλλάξει τον τόπο διαμονής του στην πρωτεύουσα, αφού χειροτονήθηκε Αρχιερέας των Εννέα της Διαθήκης και εν συνεχεία στον Επίσκοπο της Ασπίδας της Διαθήκης. Φυσικά ο γηραιός κληρικός επισκέπτεται συχνά την γενέτειρα του, ειδικά στις εορταστικές περιόδους που δοξάζεται το όνομα της Άλοκι.

Η Συγχάρη θεωρείται ιδιαίτερα φιλόξενη—δεδομένης της αυστηρότητας που χαρακτηρίζει την πολιτεία της Κάιρντις. Συχνά φιλοξενεί επισκέπτες από διάφορα μέρη των Ελευθέρων Πόλεων το Νότου που ήρθαν για να τιμήσουν το Ναό της Εξισορρόπησης αλλά και για να δοκιμάσουν μια από τις εξαιρετικότερες παραδοσιακές κουζίνες της νότιας Ασμέδα.

Aetris

Παράκτια της Αέτριδας, της μεγαλύτερης λίμνης της ηπείρου Ασμέδα, οι πρώτοι λαοί που κατέφθασαν σ’ αυτόν τον τόπο έχτισαν τα καταλύματα τους. Με τα χρόνια η περιοχή άκμασε και ονομάστηκε η πόλη της Αέτρις. Σήμερα είναι μια μικρή πόλη, όχι περισσότερων από 3,500 κατοίκων, κυρίως εμπόρων και ψαράδων.

Ορόσημο της Αέτρις είναι ο Ναός του Φύλακα των Χρονικών—αφιερωμένος στο θεό του χρόνου Όθραξ. Στον ναό στεγάζονται λόγιοι μοναχοί που υπάγονται στο ιερατείο του Όθραξ και καθήκον τους είναι να εξετάζουν και να καταγράφουν τα χρονικά του Σαλόρρας. Η βιβλιοθήκη είναι ο “οίκος” χιλιάδων συγγραμμάτων και δοκιμίων, όπου φυλάσσεται η ιστορία του κόσμου καταγεγραμμένη από την σκοπιά αυτής της κλειστής θεοκρατούμενης πολιτείας. Αρκετές υπήρξαν οι φορές που ιστορικοί της Νέρις αντιπαρατάχθηκαν με τους μοναχούς της Αέτρις, αφού γεγονότα ιστορικής σημασίας φαίνεται να μη συνάδουν στις μεταξύ τους καταγραφές.

Η πόλη φημίζεται για την πλούσια αλιεία που προσφέρει στην ενδοχώρα της υπόλοιπης πολιτείας. Μεγάλα ποταμόπλοια διακοσμούν μονίμως τις αρχαίες πέτρινες προβλήτες που ξεπροβάλλουν σαν βέλη εκατοντάδων μέτρων διαμέσου της Αέτριδας λίμνης. Κάθε μέρα φρέσκες ψαριές που γραπώνονται στα δίχτυα των έμπειρων ντόπιων ψαράδων διαμοιράζονται στα διάφορα αστικά κέντρα της πολιτείας.

Τα τελευταία χρόνια και με την έλευση του σκοτεινού φεγγαριού Ελβάρ Θάλρας έχει σημειωθεί σημαντική πτώση στην ποσότητα αλιείας των ψαράδων, ενώ παράξενο είναι ότι τρία ποταμόπλοια κατά το τελευταίο έτος δεν επέστρεψαν στο λιμάνι και θεωρούνται αγνοούμενα. Οι κάτοικοι της Αέτρις μιλούν τερατόμορφα πλάσματα που εθεάθησαν στην λίμνη Αέτριδα. Άλλοι πιστεύουν πως είναι μια απλή σύμπτωση και ότι οι προσευχές των πιστών προς την θεά της Ευημερίας Άλοκι θα αποδώσουν καρπούς και τα πράγματα θα στρώσουν. Όποια και αν είναι η αλήθεια, το πρόβλημα έχει ανησυχήσει ιδιαίτερα το Πατριαρχείο, το οποίο επίταξε τον Οιωνό να διερευνήσει άμεσα τα παράξενα αυτά γεγονότα.

Dyrarches Palace

Ένα από τα πιο ιστορικά παλάτια της Ασμέδα είναι αυτό της Δαϊράρχης. Χτισμένο όλο από λευκό μάρμαρο στην ανατολική μεριά της λίμνης Αέτριδας, το επιβλητικό παλάτι φιλοξενεί το κληρικό τάγμα των Οιωναρίων. Αρχικά, στα άγουρα χρόνια της Συνομοσπονδίας, όταν ακόμη το καθεστώς των χαλιφάτων ίσχυε εδώ, το παλάτι ανήκε στον καλίρ Σιχμπάντ Τ’ακάνιν. Νωρίς κιόλας κατά την Εποχή του Πρώτου Φεγγαριού και αφού πλέον είχε αρχίσει να δομείται το θεοκρατικό πολίτευμα, ο Οιωνός διεκδίκησε και πήρε το παλάτι με την πρόφαση των θρησκευτικών υπηρεσιών.

Το ύψος και το μέγεθος του παλατιού είναι ασυνήθιστα μεγάλα ακόμη και για τα δεδομένα των Παλαιών Βασιλείων. Αρκετοί των πολυάριθμων αύλιων κήπων που κάποτε είχε, χτίστηκαν με τα χρόνια και πλέον χρησιμεύουν ως αποθήκες της εκκλησίας. Μεγάλο μέρος του παλατιού διαμορφώθηκε σε φυλακές όπου προφυλακίζονται ύποπτοι και παράνομοι που συνέλαβε ο Οιωνός, προτού δικαστούν στην πρωτεύουσα Κάιρντις από το Πατριαρχείο.

Αν και οι περισσότεροι Οιωνάριοι εξορμούν στην ενδοχώρα της πολιτείας ανιχνεύοντας και παρακολουθώντας αδιαφανείς περιπλανώμενους πολίτες και ταξιδευτές, στο παλάτι της Δαϊράρχης πάντοτε διαμένουν τουλάχιστον τριάντα απ’ αυτούς, φρουρώντας το σαν κόρη οφθαλμού αλλά και διεκπεραιώνοντας αναγκαίες εργασίες που αφορούν το τάγμα τους. Ηγέτιδα του παλατιού της Δαϊράρχης είναι η Οιωνάριος Θαϊράντα Μορ’Κάλεν μια γεροδεμένη μεσήλικη γυναίκα με απόμακρο και σκληρό χαρακτήρα που υπηρετεί τυφλά το δόγμα του Άδορυ και που θα έδινε την ζωή της για την εκκλησία δίχως δεύτερη σκέψη. Φυσικά, η ίδια λαμβάνει εντολές και λογοδοτεί στον Επίσκοπο του Οιωνού, Κάιλος Νάμβις’Ιρ, ο οποίος τις περισσότερες μέρες τού περνάει στο Πατριαρχείο της Κάιρντις.

Isle of Bealnor

Το νησάκι του Μπέαλνορ βρίσκεται καταμεσής της λίμνης Αέτριδας και θεωρείται ένας από τους πιο άγιους τόπους για τους Καϊρδίσιους πολίτες. Εκεί ενταφιάστηκε ο Μπέαλνορ Όκιν’Ζαρ—ένας από τους Επτά Κληροδόχους, οι οποίοι χάρη στο Χρίσμα θεωρούνταν αθάνατοι και με υπεράνθρωπες δυνάμεις.

Ο Μπέαλνορ κατά την Εποχή του Πρώτου Φεγγαριού ηγήθηκε μεγάλες μεταναστευτικές ομάδες Ανσερίων και εγκαταστάθηκε σ’ αυτόν το τόπο που αργότερα δομήθηκε η πόλη-κράτος Κάιρντις. Γνωστός και ως το Χέρι του Τιμωρού θεού, ο Μπέαλνορ είχε ακράδαντη πίστη και τυφλή προσήλωση στο δόγμα του Άδορυ. Θεωρείται ο πρώτος Οιωνάριος που κόσμου, αφού κατάφερε να δείξει στους πιστούς πως το χάρισμα των Κληροδόχων και η ιερατική μαγεία συνδυάζονται για να δώσουν κάτι που δεν είχε ξαναδεί ο κόσμος ως τότε. Ο βίαιος θάνατος του Μπέαλνορ επήλθε το 360 IE, όταν τον κατάπιε ζωντανό ένα ακτινοβολίζον νέφος (cloud ray), λίγα χρόνια προτού δομηθούν οι πρώτες πόλεις-κράτη της νότιας Ασμέδα. Το σώμα του ανακτήθηκε από το “στομάχι” του τρομερού πλάσματος, μαζί με άλλων εκατοντάδων ακόλουθων του, όταν τελικά κατάφεραν οι πρόμαχοι του να το νικήσουν.

Ο ιερός τάφος του Μπεάλνορ φυλάσσεται από τον Οιωνό, καθότι ουκ ολίγες φορές στοχοποιήθηκε από φιλόδοξους τυμβωρύχους που πίστευαν ότι μαζί με τον πρώτο Οιωνάριο θάφτηκαν αμύθητα πλούτη. Πράγματι, από αρχαίων χρόνων υπάρχουν έγγραφα λογίων που αναφέρουν ότι ο Μπέαλνορ έλαβε δώρα για το μετά θάνατον ταξίδι του, όπως πολύτιμους λίθους, σπάνια και μαγεμένα αντικείμενα, όπως και τον εξοπλισμό του ίδιου, ο οποίος λέγεται πως ήταν ανεκτίμητης αξίας. Τι πραγματικά συμβαίνει στον τύμβο του, είναι άγνωστο—τουλάχιστον στους κοινούς πολίτες της Ασμέδα.

Vergirys Hilltops

Στα δυτικά σύνορα της πολιτείας απλώνονται οι Βεργίριοι λόφοι, μια τεράστια λοφώδης έκταση δεκάδων χιλιομέτρων. Οι λόφοι έγιναν γνωστοί από την πλειάδα των ορειχάλκινων δράκων που ζούσαν στην ευρύτερη περιοχή κατά την Εποχή των Μύθων. Αυτό έγινε γνωστό πριν μερικούς αιώνες από τα ευρήματα που ανακάλυψαν μελετητές-αρχαιολόγοι των Ερευνητών της Ακρόπολης—φυσικά αφού πρώτα οι Μπραοροί πήραν την άδεια του Πατριάρχη.

Σήμερα το μέρος αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτούς που θέλουν να δουν και να μάθουν πως δομούταν κάποτε μια κοινωνία ορειχάλκινων δράκων. Λειτουργεί ως αξιοθέατος χώρος όπου προβάλλονται διασωθέντα θεόρατα οστά δράκων και αρκετές σπηλιές όπου κατοικούσαν αυτά τα τρομερά μαγικά πλάσματα.