OMENAR

Η ιστορία λέει πως ο θεός Adorys, σε μια στιγμή φιλευσπλαχνίας προς τους πιστούς του, και με τη συγκατάθεση του υπόλοιπου Τριπτύχου—της Aalokye και του Othrax—δώρισε στους ανθρώπους της Asmeda το χρίσμα των legatees. Οι legatees ηγούνταν για αιώνες μεγάλες ομάδες ανθρώπων, και με τα χρόνια κατάφεραν να εδραιώσουν την ανθρωπότητα σε όλη τη δυτική Asmeda. Με την πάροδο των Εποχών, αυτή η ηγετική ισχύς των legatees ξέφτισε σε πολλούς πολιτισμούς—όχι όμως στην Kyrdis…

Οι omenars είναι ιερείς που φέρουν το χρίσμα των legatees στο αίμα τους. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να δεχτεί ένας ιερέας των Ominous Three, καθώς μια από τις σημαντικότερες πτυχές του δόγματος αναφέρεται στην ανέλιξη και την τελειοποίηση των ανθρωποειδών φυλών. Σε ένα κράτος που επικρατεί η θεοκρατία διαμέσου των legatees, οι omenars κάθε άλλο παρά αδιάφορο ρόλο θα μπορούσαν να έχουν.

Αυτοί οι ευλογημένοι ιερείς δέχονται το βάπτισμα του omenar από το Πατριαρχείο της πόλης-κράτους Kyrdis, και πρεσβεύουν το σκληρότερο πρόσωπο εκ των τριών της Threefold Testament—αυτό του Omen. Δρουν ως η χείρα δικαιοσύνης του θεοκρατικού καθεστώτος, και επιβάλλουν την τάξη και καταστέλλουν τα κρούσματα ανεξέλεγκτης μυστικιστικής μαγείας—όπου και όταν αυτά παρουσιάζονται εντός των συνόρων της πόλης-κράτους.

Οι omenars είναι γνώστες του πολέμου. Διαθέτουν τη μαγεία των θεών τους αλλά και τις υπερδυνάμεις των κληροδόχων, με αποτέλεσμα να μπορούν να παντρεύουν τη μαγεία των ξορκιών με τις δυνάμεις των essences. Η μοναδικότητα αυτού του συνδυασμού τούς επιτρέπει να εμπλουτίσουν τα παραγμένα essences με ιερατικά ξόρκια, και στη συνέχεια να διοχετεύσουν αυτή τη μαγεία σε μορφή κύματος.

Όταν δρουν σε ομάδες, σχεδόν πάντα χωρίζουν τον ρόλο τους σε δύο τμήματα—αυτών που μπαίνουν στην πρώτη γραμμή αφού ενδυναμωθούν από essences, και αυτών που υποστηρίζουν τους πρώτους με ιερατική μαγεία. Ακόμη και όταν βρεθεί κάποιος omenar μόνος του, παραμένει εξαιρετικά μάχιμος, καθώς μπορεί να βασίζεται στις πολλές επιλογές των ικανοτήτων του.

Οι περισσότεροι omenars βρίσκονται εντός των συνόρων της Kyrdis, πράττοντας τα καθήκοντα που τους επέδειξε η Threefold Testament. Αρκετοί από αυτούς έχουν ηγετικό ρόλο στα κοινωνικοπολιτικά θέματα της πόλης-κράτους, ενώ άλλοι περιπλανώνται σε ομάδες, διατηρώντας έτσι την τάξη και τον νόμο που επιτάσσει ο θεός Adorys. Φυσικά, δεν είναι απίθανο κάποιοι omenars να βρίσκονται εκτός της Kyrdis, σε κάποια ιερή αποστολή που τους ανέθεσε το Πατριαρχείο.

Path to the Patriarchate

Δεν δέχεται το βάπτισμα του omenar όποιος επιθυμεί. Πριν καν ο επίδοξος Asåar’adin-ιερέας πατήσει στο κατώφλι του Πατριαρχείου, πρέπει να φέρει στο σώμα και στην ψυχή του ένα συγκεκριμένο σύνολο προαπαιτούμενων—εκείνα που τον καθιστούν ικανό φορέα της διπλής ευλογίας του Threefold Testament.

Πρώτα από όλα, πρέπει να είναι ήδη legatee με αρκετή εμπειρία στις τέχνες του essence production. Ο reactor του πρέπει να μπορεί να παράγει essences και από τα τρία essential cores—το physical, το sensorial, και το vital—και να έχει εμβαθύνει σε καθένα από αυτά πέρα από τα πρώτα βήματα. Δίχως αυτή την πλήρη εξοικείωση με τις τρεις πτυχές της σωματικής τέχνης, η σύζευξη με τη θεϊκή μαγεία δεν μπορεί να γίνει.

Παράλληλα, πρέπει να είναι ήδη ικανός κληρικός που χειρίζεται θεϊκή μαγεία—όχι ένας νεοχειροτονημένος ιερέας, αλλά κάποιος που έχει ήδη χτίσει βάθος στη θεολογική του τέχνη. Πρέπει επίσης να φέρει στις αρμοδιότητές του τουλάχιστον μία από τις τρεις βασικές οδούς που χαρακτηρίζουν τους Ominous Three: την κυριαρχία και την επιβολή του Adorys, τη θεραπεία και τη φροντίδα της Aalokye, ή τη γνώση και τον έλεγχο του χρόνου του Othrax.

Πάνω από όλα όμως, ο επίδοξος omenar πρέπει να λάβει την προσωπική συγκατάθεση και ευλογία του Πατριάρχη της Threefold Testament. Δεν πρόκειται για τυπικότητα—είναι μια προσωπική κρίση του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη της Kyrdis, που μετράει την αφοσίωση, την ακεραιότητα, και τη χρησιμότητα του υποψηφίου για τα συμφέροντα του θεοκρατικού καθεστώτος. Όταν η ευλογία δοθεί, το βάπτισμα του omenar τελείται στις εσωτερικές αίθουσες του Πατριαρχείου, και ο νέος ιερέας-κληροδόχος αναλαμβάνει τα καθήκοντά του.

The Omenar’s Twin Powers

Η οδός του omenar χτίζεται γύρω από ένα φαινομενικά αδύνατο: τη συνύπαρξη δύο εντελώς διαφορετικών δυνάμεων μέσα στο ίδιο σώμα. Από τη μία πλευρά, η θεϊκή μαγεία—η εξωτερική χάρη που έρχεται από τους Ominous Three και διαπερνά τον ιερέα ως κανάλι των θεών. Από την άλλη, οι essences—οι εσωτερικές βιολογικές ουσίες που ο legatee παράγει από το ίδιο του το αίμα και καίει στον reactor του στομάχι του. Δύο φύσεις που συνηθώς δεν συγκρούονται απλώς γιατί δεν συναντιούνται· στον omenar συναντιούνται, και ο τρόπος που μπλέκουν είναι μοναδικός σε όλη την Asmeda.

Παράλληλα με τη συγκεκριμένη τέχνη του Πατριαρχείου, ο omenar εξοικειώνεται και με κάθε λογής όπλο και πανοπλία που χρησιμοποιείται στα πεδία της μάχης—είναι γνώστης του πολέμου όσο και της λειτουργίας. Πιο σημαντικά, δεν εγκαταλείπει καμία από τις δύο προηγούμενες οδούς του: τις εμβαθύνει αμφότερες ταυτόχρονα. Συνεχίζει να μαθαίνει νέα ξόρκια και να εξελίσσει τις θεϊκές του δυνάμεις σαν να συνέχιζε τη ζωή του ως κανονικός κληρικός, και παράλληλα συνεχίζει να ανακαλύπτει νέα essences και να επεκτείνει την εσωτερική του τέχνη σαν να συνέχιζε τη ζωή του ως κανονικός legatee. Είναι αυτή η διττή ανάπτυξη που τον κάνει μοναδικό στην Asmeda—κανείς άλλος δεν χτίζει το δένδρο της δύναμής του σε δύο εντελώς διαφορετικά εδάφη ταυτόχρονα.

Η σύζευξη αυτών των δύο φύσεων γεννά την τέχνη που έχει δώσει στο τάγμα το όνομά του—τη Divine Essence. Ως επίλεκτος κληρικός της σκληροπυρηνικής πτυχής Omen του Threefold Testament, ο omenar αποκτά τέτοια επαφή με τους Δυσοίωνους Τρεις που μπορεί να εμπλουτίσει την πεμπτουσία ενός παραγμένου essence με τις δυνάμεις των θεών του—καίγοντας ταυτόχρονα το essence και επικαλούμενος μια από τις θεϊκές χάρες που του έχουν δοθεί—και στη συνέχεια να την εξαπολύσει με ένα επιβλητικό κύμα μαγείας που σαρώνει τους γύρω σε σχετικά μεγάλη ακτίνα. Κάθε ένα από τα τρία essential cores αντλεί από έναν διαφορετικό θεό της Τρίπτυχης Διαθήκης. Τα physical essences, ως σύμβολο της καλής φυσικής κατάστασης, εμπλουτίζονται με την ευλογία της θεάς Aalokye—της θεϊκής φροντίδας· το κύμα κουβαλά τότε θεραπευτική χάρη, και μπορεί να ενδυναμώσει σωματικά τους πιστούς, να κλείσει μικρές και μέτριες πληγές μαζικά σε όσους αγγίζει, ή—στην πιο βαθιά του μορφή—να φέρει έναν κύκλο ιερής φροντίδας που γιατρεύει ακόμη και τις πιο σοβαρές πληγές. Τα sensorial essences αποκτούν δύναμη από το μάτι του νόμου και τη διακαή κυριαρχία του θεού Adorys—της επιβολής· το κύμα τότε ηρεμεί συναισθήματα και σβήνει οργές και πανικούς, αναγκάζει όσους δεν αντέχουν στη βούλησή τους να υπακούσουν για μια στιγμή, ή στις βαθύτερες μορφές του γίνεται μαζική υποβολή που καθοδηγεί τις πράξεις των στόχων για κάποιο διάστημα. Τα vital essences, συνυφασμένα με τις θεμελιώδεις αλλά άγνωστες δυνάμεις της ανθρώπινης φύσης, αντλούν από τα ξόρκια του θεού Othrax—της γνώσης του χρόνου· το κύμα τότε επιβραδύνει τις κινήσεις των εχθρών αραιώνοντας τον χρόνο γύρω τους, σπάει μυστικιστικές δεσμεύσεις και κατάρες που έχουν προσκολληθεί σε φίλους ή εχθρούς, ή χαρίζει στους συμμάχους υπερφυσική ταχύτητα και αστραπιαία ευχέρεια αντίδρασης. Όσο πιο βαθιά εμβαθυσμένο είναι το essence που τροφοδοτεί την καύση, τόσο πιο τρανή η επίδραση που εξαπλώνεται στον γύρω χώρο. Ο omenar επιλέγει κάθε φορά αν το κύμα θα αγγίξει μόνο τους εχθρούς, μόνο τους συμμάχους, ή και τους δύο—με την προφανή λογική περιοριστική: μια ευλογία θεραπείας θα εφαρμοστεί μόνο σε συμμάχους, μια εντολή υποταγής μόνο σε εχθρούς.

Η ίδια η τέχνη των essences του βαθαίνει με τα χρόνια στο Πατριαρχείο. Ο εσωτερικός θάλαμος επεκτείνεται σταδιακά, χωρώντας περισσότερα παραγμένα essences από όσα θα κρατούσε στη φυσική του χωρητικότητα. Ο omenar μαθαίνει να επιταχύνει τη χημεία της καύσης σε ένα από τα τρία essential cores της επιλογής του—μια catalytic combustion που ενισχύει αξιοσημείωτα τα οφέλη του essence με τίμημα τη συντομευμένη παρουσία της επίδρασης· πιο τρανές δυνάμεις, πιο σύντομη παρουσία. Στα πιο προχωρημένα στάδια αυτή η επιτάχυνση μπορεί να ανοίξει σε ένα δεύτερο core ή να εμβαθύνει σε εκείνο που είχε ήδη επιλέξει, με δυνάμεις που σχεδόν εκρήγνυνται μέσα σε ριζικά μειωμένη διάρκεια. Παράλληλα, στα ώριμα του χρόνια ξεκλειδώνει ένα ξεχωριστό essential ταλέντο—ένα δώρο του Πατριαρχείου πέρα από όσα κερδίζει ένας κανονικός legatee από την ίδια του την εμπειρία.

Falling from the Patriarchate

Αν ένας omenar παραβιάσει άκομψα τους κανόνες που επιτάσσει το δόγμα του θρησκεύματος του—ή γενικότερα αν συμπεριφέρεται ή πράττει αντιδιαμετρικά από το ήθος του θεού του—το Πατριαρχείο τον αποκηρύσσει και η θεϊκή πλευρά του δίδυμου χαρίσματος σιωπά. Χάνει αμέσως όλα τα θεϊκά του ξόρκια καθώς και την ίδια την ιερή σύζευξη της Divine Essence—δεν μπορεί πια να εξαπολύσει το κύμα μαγείας που τον είχε κάνει φόβο και τρόμο των εχθρών του Threefold Testament.

Η πλευρά του κληροδόχου ωστόσο παραμένει άθικτη. Τα essences είναι μέρος του αίματος και της ίδιας του της σάρκας—δεν εξαρτώνται από τη χάρη του Πατριαρχείου. Ο εκπεσμένος omenar μπορεί ακόμη να παράγει και να καίει essences, μπορεί ακόμη να φέρει τη θαλάμη και τον reactor του στο σώμα του ως πάντοτε.

Αν η μετάνοιά του είναι ειλικρινής, η οδός της επιστροφής δεν είναι κλειστή. Πρέπει να υποβληθεί σε μια ιερή τελετή εξιλέωσης, που τελείται από έναν ανώτερο θρησκευτικό αξιωματούχο της Threefold Testament—μια τελετή τόσο σπάνια και τόσο απαιτητική που λίγοι αξιωματούχοι μπορούν να την εκτελέσουν με ασφάλεια. Όταν η εξιλέωση ολοκληρωθεί, οι θεϊκές δυνάμεις επιστρέφουν στο ακέραιο, και ο omenar μπορεί ξανά να σταθεί ανάμεσα στους εκλεκτούς της Kyrdis.